04/10/2026
VARG E VI E HAPI PROGRAMIN VJETOR 2026 TE LAVJERRSI NË PRISHTINË
Varg e Vi, 3 tetor 2026, Prishtinë -
Në një qendër alternative kulturore, ku bashkohet kulinaria dhe galeria, ku herë shndërrohet në vend të ekspozitave, e herë vend i mbrëmjeve poetike e promovimit të librave, te Lavjerrs’S-i në Prishtinë, Varg e Vi e ka hapur Programin Vjetor 2026, ku integrohet projekti 4 në 1, bashkë me stand up komeditë, për ta bërë edicionin e sivjetëm të Festivalit të Stand Up Komedisë, festival mobil, ku shikohet e qeshet herë në Prishtinë, herë në Makresh të Novobërdës, herë në Strugë, e ku pastaj sërish kthehemi pak në Gjilan, për shkak se objekti i Teatrit të qytetit, ndodhet pranë zonës së punimeve për Bulevardin e Qytetit dhe ka vështirësi për qasje të zakonshme nga audienca.
Avni Shkodra, koordinator i projektit, doli në skenë, e hapi Programin Vjetor 2026, duke informuar audiencën për ekspozitën me vizatime të Din Azizit, fotografitë e Migjen Fazliut, dhurimin e librit “Përafërsisht” të Avni Rudakut, për të vazhduar më pas, me stand up komedianët: Avni Shkodra, Euron Fetahi nga Kumanova, Esat Shabani dhe Valina Muçolli nga Prishtina, duke informuar publikun për ndryshimin e këtij edicioni të Festivalit të Stand Up Komedisë, duke i dhënë karakter nomadist.
Publiku soditi fotografitë e Fazliut që treguan momente të përditshmërisë, traditat dhe kulturën shqiptare, fotografi të ekspozitës “Memento Vivere” - si ekspozitë familjare me fotografi të gjysh*t të tij nga linja atërore biologjike, e fotografit të ndjerë, Muhamed Fazliut, si një thënie “Kujto të jetosh”, e cila na thërret për rëndësinë e jetës dhe eksperiencës së të qenit gjallë. Në këtë kontekst, shkrepjet fotografike si ato të Muhamedit, të përzgjedhura me mjeshtri artistike nga fotografi Migjeni, janë kujtesë individuale, familjare e institucionale.
Në anën tjetër, pjesëmarrësit vizituan ekspozitën me vizatime e piktura të Din Azizit, me konceptin “Post-trauma”, ku portretet janë të shëmtuara, jo nga pamja fizike, por nga vuajtjet psikologjike. Janë trauma lufte, që rizgjohen me çdo asociacion. Janë personazhe të rraskapitura, që nuk duan asgjë, përveç jo më luftë, sepse e kanë përjetuar atë dhe e ripërjetojnë edhe sot. Fytyrat, kokat dhe sytë e tyre, i bëjnë figura që janë të frikësuar, shqetësuar, tmerruar, ku vuajtja gjenerohet sa herë i shikon me kujdes. Është art post-traumatik.
Pas pikturës, vizatimit, fotografisë, vjen mediumi i katërt, me Avni Rudakun, përurimi i librit të tij “Përafërsisht”, i cili ofron një botëkuptim të ri mbi ndikimin e zhvillimeve teknologjike në jetën tonë bashkëkohore, i cili fokusohet në transformimin që teknologjia ka shkaktuar në shoqërinë e sotme, duke përfshirë përparimet e mëdha në fushat e Neuralink-ut, medieve sociale, inteligjencës artificiale a superinteligjencës trampiane, dhe shumë më tepër.
Nga zhvillimi i Neuralink-ut, që synon të lidhë trurin njerëzor me teknologjinë për të trajtuar sëmundjet neurologjike dhe për të mundësuar lidhje të drejtpërdrejta mendore, deri te ndikimi i fuqishëm i medieve sociale dhe i sistemeve të inteligjencës artificiale, libri “Përafërsisht” i bën thirrje lexuesve të mendojnë thellë për të ardhmen që po krijohet para syve tanë.
Avni Shkodra e hapin mbrëmjen e stand up komedisë në Lavjerrs’S, me rrëfimet satirike për emërtimet kosmopolitane të lokaleve në Gjilan, si “Roma”, “Durrësi”, krahasimin e paraluftës me pasluftën, kalimin nga telefonin fiks në celular, tranzicionin prej markës gjermane në euro (tranzicioni valutor), transformimet në mjedisin e shtëpisë (prej patosit në laminat), prej kauçave tradicionalë e të fortë në garnitura e sofa të reja, mbështetjen e mërgatës për familjarët në Kosovë dhe kontributin e tyre në transformimin e jetesës lokale kosovare, batutat për fejesën dhe martesën tradicionale, duke e përfshirë gjithashtu ndihmën e mërgimtarëve edhe në ceremoninë e fejesës e martesës së familjarëve në Kosovë; teknologjinë e evoluar në komunikimin me mërgatën (videokaseta e VHS në selfie me celularë inteligjentë), e shumë tipare të mendësisë kosovare.
Euron Fetahi e nisi me informimin se vjen nga Kumanova, rrëfime për rrugëtimet e shumta Kumanovë-Prishtinë, përshtypjet për taksistët në Prishtinë, arkitekturën, argëtimin në kafebar, duke pasur herë urrejtje e herë dashuri për Prishtinën; kujtimet për Grandin, sheshin dhe shkrepjet fotografike me familje sa herë vijnë tek ajo pjesë me të ëmën; për fiksimin e nënave nga Kumanova për të gjetur në market kosovare, produkte si turshi që nuk ka në Kumanovë; për lidhjet e kahershme me repin kosovar; batutat me ëndrrat e këputura për t’u bërë reper; përfytyrimet qesharake të kumanovarëve për Prishtinën, muzikën shqipe, vajzat e bukura, ironitë mbi Shkupin dhe identitetet kulturore, pak oriental e pak oksidental, kritikat për krizat identitare në Shkup, veçmas atë shqiptare, e shumë stereotipa edhe për komunitetin LGBTQ dhe heteroseksualët etj.
Esat Shabani, e nisi me përqeshjen e mentalitetit shqiptar, vlerat, botëkuptimet, marrëdhëniet sociale, mashtrimin e konsumatorëve, sh*tjen e druve në mënyrë mashtruese, dilemat e të jetuarit me drejtësi e padrejtësi, manipulimi me emocione, ekzagjerimi te mjeku, i personalizojmë shumë gjërat, raportet me qentë, konflikti me kafshët, ku mllefosen dhe inatosen edhe pse qeni i ka lehur dikujt; kuptimet semantike kulturore, si gjuajtjet, me nxanë aeroplanin, i ka ikur autobusi, nuk e ka nxanë vendin askund, e ka nxanë dikush tjetër, e kanë nxanë një banesë, kanë nxanë një vend pune, i kanë nxanë nuset, ia kanë nxanë një nuse, e kanë ikur një nuse, e kanë pronësuar, e kanë lëshuar nusen, zbërthimin jometafork, literal, bukval të marrëdhënieve shoqërore, traditave, zakoneve dhe vlerave tradicionale, ose raportin e tjetërsimit me mallin, si qysh t’kom, qysh ma ki qejfin, qysh ke dal, ki me u ftof, raportin pronësor me fëmijët, batutat me prindërit e pasur etj., duke ngjasuar tejmase me pikëpamjet e Erich Fromm-it, mbi ndikimin e kapitalizmit në çdo marrëdhënie shoqërore, raportin e zotërimit dhe qenies, dilemat me “të kesh” apo “të jesh”, ku çdo gjë, shndërrohet në mall e pronë.
Valina Muçolli e nisi me temën familjare, për ndarje, divorc martesor; raportin me rrethin social të ish-bashkëshortit, acarimin me raportet e rrethit familjar e farefisnor në bashkëshortësi; marrëdhëniet e dyfishta me rrethin social të ish-bashkëshortit; vlerësimin dhe qëndrimin shoqëror për divorcin, pritjet shoqërore për divorcin; stereotipat mbi divorcin, stereotipat gjinorë, tradhëtinë bashkëshortore, taktikat për fshehje të jetës paralele etj., konfliktet bashkëshortore, përplasjet, zënkat, liritë e ndryshme personale, etj.
Pas Muçollit, doli sërish në skenë me stand up, Esat Shabani, duke e zbërthyer në mënyrë mjeshtërore, dekonstruktimin e kuptimit semantik kulturor te shqiptarët, përmes figuracionit të prapanicës, për të satirizuar çdo fjali, çdo metaforë, alegori, që e shoqëron përdorimin e prapanicës në çdo komunikim shoqëror, përfshirë shprehjen e servilizmit, krenarisë, mburrjes, inferioritetit, superioritetit, gënjeshtrës, lakminë, xhelozinë, inatin, pabarazinë shoqërore etj.
Avni Shkodra e përmbylli i fundit aktivitetin, për të vazhduar edhe pak me stand up komedinë për muzikën shqiptare, raportin me instrumentalin dhe vokalin, raportet e kosovarëve me Shqipërinë, e shumë tema e nëntema të tjera të kontekstit kosovar.
Programi vjetor 2026, është përkrahur financiarisht nga Ministria për Kulturë, Rini dhe Sport e Republikës së Kosovës, në kuadër të thirrjes publike për përkrahje trivjeçare.
