14/09/2024
Bu gün Orhan Kemal in doğumunun 110 yılı imiş.
Yolumu taksime düşürüp anma etkinliklerine katildim.
John Stenback in Gazap Üzümleri okuduğumda. Amerikadaki gö hikayesinin ne kadar babamlarim ve onun yaş grubunun 1960 larda taşı toprağı altin diye Anadolu dan
İstanbul a bir tahta bavul ve yatak dengi ile göçünü görürüm.
O insanlarim göç öncesi Ananadolu topraklarındaki, göç sonrasinda Istanbulda yaşam mücadelesi ni ise Orhan Kemal in kitaplarında görürüm. Kısacası Orhan Kemal in okuyunca
Babamlarim gençliğini kendi cocuklugumuzu görürüm.
Köylülukten kentlilige geçiş yapmaya çalışan isçileri, ırgatları, ameleler görürüm.
Tabiki bu insanların yaşamını gözleyen bunun iyileşmesini isteyen bunu dile getiren, bunun için ağır bedeller odeyen Orhan Kemali, Nazım Hikmeti, Yaşar Kemali, Kemal Tahiri , Aziz Nesini vb aydinlari düşünürüm ve çektikleri eziyetler içimi acıtır.
Bir işçi çocuğu olarak en çok Orhan Kemal de kendimizi görürüm. Bazen bu öyküde bizi anlatmış diye düşünürüm.
O nedenle anma etkinliğine katilduladim
Konuşmacılarında vurguladığı gibi Orhan Kemail vefat edeli 54 yıl olmuş hala sevilerek ck okunan yazarlardan birisi. Sanırım çok uzun yıllar boyunca okunacak.
Saygı ile anıyorum.
