นายประกัน เจอเนอราลี่

06/05/2025

20/04/2023

#หมีหลินอุ้ยสวนสัตว์เชียงใหม่เสียชีวิต
รับเงินประกัน15,000,000.บาท(สิบห้าล้านบาท)
แล้วคนเราละครับมีประกันเท่าไร? เพื่อไม่ทิ้งให้คนข้างหลังรับภาระ หนี้สิน และภาระอื่น ๆ ค่ารักษาพยาบาลก่อนจากไป ควรทำประกันไว้ เพื่อกระจายความเสี่ยง GEN ยินดีบริการ

17/04/2023

#หมอหนุ่มวัย28ปี "พบมะเร็งปอดระยะสุดท้าย"
นายแพทย์ กฤตไท ธนสมบัติกูล อาจารย์หมอ
คณะแพทย์ศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เปิดเพจ"สู้ดิวะ"แชร์ประสบการณ์ คนติดตาม7แสนกว่า ชีวิตคนไม่แน่นอนควรทำประกันคุ้มครองมะเร็ง

สวัสดีครับ
วันนี้ผมจะมาทวนเรื่องของตัวเองหน่อยครับ
Median time to progression 6 months
ตัวเลข 6 เดือนนี้สำคัญกับผมมากครับ มันแปลว่าที่ 6 เดือนหลังจากวินิจฉัยจะมี 50% ของคนที่เป็นโรคมะเร็งปอดชนิดนี้ ที่มีการลุกลามของมะเร็งเพิ่มขึ้น และดื้อต่อการรักษาหลักที่กำลังให้อยู่
ตุลาคม 2565
จุดเริ่มต้นของเรื่องราว
ผมได้รับการวินิจฉัยเป็นมะเร็งปอดที่มีการลุกลามไปสมอง ผมรับการผ่าตัด รับการตรวจทั้งร่างกาย รับยาเคมีบำบัด รับการฉายแสง
พฤศจิกายน 2565
หลังจากรับผลข้างเคียงทุกอย่าง ขนร่วงหมดตัว
ผมเริ่มตั้งหลักกับตัวเองใหม่
ตัดสินใจเปิดเพจ สู้ดิวะ ขึ้นมา เพื่อตั้งใจส่งต่อสิ่งเล็กๆบางอย่าง และมันดันส่งได้จริงๆ
ธันวาคม 2565
ติดตามผลการรักษาครั้งแรกที่ 3 เดือน
ผลเอกซเรย์คอมพิวเตอร์บอกว่าก้อนที่ปอดผมมีขนาดเล็กลง และมะเร็งไม่มีการกระจายไปที่อวัยวะอื่นเพิ่มเติม ตัวโรคในภาพรวมยังคงสงบ
แต่ก้อนในสมอง ไม่ใช่แบบนั้น
เนื่องจากยาที่ผมได้มันผ่านเข้าสมองได้น้อยมาก เชื้อมะเร็งในเนื้อสมองผมจึงเริงร่า
ผมได้เรียนรู้ว่า ชีวิตเราโคตรไม่แน่นอน สุดท้ายเราจะต้องตายและเราไม่รู้ว่ามันจะเป็นวันไหน
มกราคม 2566
อาการผมดีขึ้นมากๆ ผมกลับไปออกกำลังกายได้แทบจะปกติ เล่นบาสได้ ปั่นจักรยานได้ เข้ายิม ฟิตร่างกายให้กลับไปเหมือนตอนก่อนป่วย
ผมได้กลับไปสอนนักศึกษา ได้กลับไปทำงาน เริ่มวางแผนที่จะกลับไปใช้ชีวิตอย่างคนทั่วไป
ผมได้แชร์มุมมองเรื่องงานที่เราอยากทำไปจนวันสุดท้ายกับทุกท่าน
กุมภาพันธ์ 2566
ติดตามในสมอง 3 เดือนหลังจากฉายแสงครบ
ถึงแม้ก้อนที่ฉายแสงไปจะยุบลง
แต่มีก้อนใหม่เพิ่มขึ้นมา 3 ก้อน
ผมตัดสินใจที่จะสังเกตอาการไปก่อน ขอไปพูดกับน้องสวนกุหลาบก่อน แล้วค่อยว่ากันหลังจากนั้น ถ้าทุกท่านจำได้ ในโพสต์นั้น ผมเขียนว่า
“ผมอาจไม่สามารถพูดอะไรแบบนี้ได้แล้วและอาจจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเคยมาพูดงานนี้”
ซึ่งผมหมายความแบบนั้นจริงๆ
เพราะหลังจากได้ไปสวนกุหลาบ
ผมกลับมารับการตรวจสมองอีกครั้ง
ก้อนที่เจอครั้งก่อนนั้น
โตขึ้นเป็นสองเท่า ร่วมกับมีก้อนใหม่เพิ่มขึ้นอีก
ตอนนี้ในหัวผมมีทั้งหมด 13 ก้อนครับ
และ
ผมมีอาการชักร่วมด้วย
ผมจำเป็นต้องได้รับการรักษาด้วยการฉายแสงทั้งศีรษะ เพื่อกำจัดเชื้อมะเร็งที่น่าจะกระจายไปทั่วสมอง ซึ่งก็แปลว่าเนื้อสมองส่วนปกติของผมก็จะโดนรังสีไปด้วย ส่งผลให้สมองผมเสื่อมแน่นอน แค่มากหรือน้อย เร็วหรือช้าเท่านั้น จะเรียนปริญญาเอกอีกใบก็คงจะเป็นไปได้ยากมากๆ ถึงผมจะไม่อยาก แต่มันก็เป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วจริงๆ
มีนาคม 2566
ผมเริ่มรับการฉายแสงทั่วศีรษะ โชคไม่ดีเท่าไร สมองผมบวมเยอะ ทำให้ผมมีความดันในกะโหลกเพิ่มขึ้น ผมปวดหัวมากๆ ปวดแบบลูกตาจะกระเด็นออกมา ผมอ้วกพุ่งออกมาทางจมูกด้วยความแรงเดียวกับที่พุ่งออกทางปาก
ผมได้นอนโรงพยาบาลสังเกตอาการ และรับยาสเตียรอยด์เพื่อกดการอักเสบของสมอง ยาทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม แต่ก็ต้องแลกกับผลข้างเคียงของมัน
หลังจากนอนโรงพยาบาลไปครึ่งเดือน ผมได้กลับบ้านและเขียนโพสต์ว่า
“ทำไมเราถึงยังตายไม่ได้”
เพราะช่วงที่นอนโรงพยาบาลนั้น
ผมคิดถึงการยอมแพ้ขึ้นมาจริงๆ
ต้องบอกตรงนี้เลยว่า ผมประทับใจโพสต์นี้ที่สุดตั้งแต่เปิดเพจมาเลยครับ เพราะโพสต์นี้มันมากกว่าการที่คนทักมาให้กำลังใจผม แต่คนในเพจกำลัง ให้กำลังใจ กันและกัน ขอบคุณทุกคนมากครับ น่ารักมากๆเลย
หลังจากนั้นสองวัน
ผมก็มีอาการปวดหัวรุนแรงอีกครั้ง
ผลเอกซเรย์คอมพิวเตอร์สมองบอกว่า
ก้อนในสมองผมมีเลือดออกและเลือดนั้นทำให้แรงดันในสมองเพิ่มขึ้น ผมอาจต้องรับการผ่าตัดระบายเลือดออก
โชคดีที่สุดท้ายปริมาณเลือดนั้นไม่ได้มากพอที่จะต้องผ่าตัดเปิดสมอง อาการปวดหัวน่าจะเป็นผลข้างเคียงจากการฉายแสงมากกว่า แต่ก็ต้องรอทำเอกซเรย์ด้วยคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าดูกันอีกที ระหว่างนี้ก็กินยากดการอักเสบลดสมองบวมต่อไปก่อน ซึ่งพอกินยาตัวนี้ติดต่อกันนานๆ ทำให้ต้องกินยาป้องกันการติดเชื้อราในปอดควบคู่ไปด้วย ค่าผลเลือดต่างๆก็พังไปหมด ทั้งทีออกกำลังกายและคุมอาหารอย่างดีกินยาสม่ำเสมอในขนาดสูงสุด แต่ค่าไขมันเลวในเลือดก็สูงกว่าค่าปกติมากๆ เป็นค่าไขมันที่ถ้าผมจะเป็นเส้นเลือดตีบก็ไม่น่าแปลกใจเลยครับ นอกจากนี้ยังต้องกินยากันชักและยาชะลออาการสมองเสื่อมทุกวันเช้าเย็น มีอาการปวดกระดูกซี่โครงที่ไม่รู้ว่ามะเร็งลุกลามไปกระดูกหรือเปล่า
ก่อนหน้านี้ผมจองตั๋วไปญี่ปุ่นเอาไว้ แต่จากอาการต่างๆที่เล่าไป ทำให้ความหวังที่ผมจะได้ไปเที่ยวดูเป็นเรื่องตลกมากๆเลยครับ สองวันก่อนจะถึงวันบินไปญี่ปุ่น ผมยังแอดมิทอยู่ด้วยซ้ำแต่
ผมก็พยายามเตรียมตัว เตรียมยา เขียนประวัติตัวเองอย่างดีที่สุด เผื่อว่าถ้ามีอะไรเกิดขึ้นที่นู่น หมอญี่ปุ่นจะต้องน้ำตาไหลให้กับประวัติที่ผมเตรียมไว้ให้แน่ๆ (แต่ดีสุดคือไม่ต้องไปเจอเขานะ)
เหลือเชื่อมากๆครับ
จังหวะตอนที่เครื่องบินกำลังลงจอดที่สนามบิน ภาพของแสงอาทิตย์ที่หน้าต่าง มันเหลือเชื่อมากๆ
ทั้งการที่ผมได้ไปเดินกับพีมในสวนที่เต็มไปด้วยดอกซากุระ ได้พาพีมไปดูภูเขาไฟฟูจิ ไปสูดอากาศสะอาด ไปกินอาหารอร่อย ได้ไปสวนสนุก ได้ใส่ชุดกิโมโนคู่กัน และผมได้กินเนื้อโกเบ ทั้งหมดนี้มันเกิดขึ้นแล้วจริงๆ
ใช่ครับ ผมยังคงกินยามหาศาล นอนได้วันละ 2-3 ชั่วโมง ยังคงท้องผูกและต้องคอยสังเกตุอาการตัวเองอย่างจริงจังตลอดเวลา
แต่ ผมก็ยังไปด้วยความหวัง
ว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย
ทุกเช้าที่ผมตื่นขึ้นมา ทุกสิ่งที่ผมยังมองเห็น ทุกมื้อที่ผมได้กิน ทุกที่ที่ผมได้ไป ทุกกิจกรรมที่ผมได้ทำมันโคตรพิเศษ ทุกคนตรงหน้าคือคนสำคัญที่สุด
ทุกวันที่ผมได้รับมา ผมตั้งใจใช้มันเหมือนมันเป็นครั้งสุดท้าย (เพราะมันอาจเป็นครั้งสุดท้ายของผมจริงๆ)
ผมไม่รู้เลยว่า ผมจะตื่นมามองเห็นแบบนี้อยู่ไหม
ผมไม่รู้เลยว่า ผมจะมีโอกาสมาเที่ยวอีกไหม
ผมไม่รู้เลยว่า ผมจะเป็นคนครึ่งแรก หรือครึ่งหลัง
เมษายน 2566
เอาล่ะ
ตอนนี้คือ 6 เดือน หลังจากวันที่ผมได้รับการวินิจฉัยเป็นมะเร็งปอดระยะสุดท้าย
.
“ถ้ามันไม่ตอบสนองต่อการรักษาล่ะ”
“ถ้าโรคมันกำเริบ หรือโรคมันไม่สงบล่ะ”
นี่เป็นความกังวลที่ผมไม่สามารถพยายามทำอะไรเพื่อเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ของมันได้เลย
ผมทำได้แค่ดูแลร่างกายและจิตใจให้ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ อดทนกับทุกอย่างที่เข้ามาในชีวิต
แล้วหวังว่าทุกอย่างจะเรียบร้อย
ทำได้แค่ หวัง จริงๆครับ
ที่ผ่านมาผมเจอความผิดหวังเยอะเหมือนกันครับ ใช้พลังใจเยอะมากๆในการกลับมาสู้ต่อ แต่ผมก็กอดความหวังนั้นไว้ เพราะมันดูเป็นสิ่งเดียวที่ผมมี
ผมก็ไม่รู้อะไรเกิดก่อนกันนะครับ
เพราะมีชีวิตจึงมีความหวัง
หรือเพราะมีความหวังจึงมีชีวิต
ผมบอกกับพีมในวันที่กำลังไปทำการตรวจติดตามที่ 6 เดือนว่า
“ไม่ว่าผลจะเป็นยังไง เค้าจะยังไม่ตายทันทีที่รู้ผล
เย็นนี้เราจะยังไปกินข้าวอร่อยๆกันเหมือนเดิม”
ผมได้ทำเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ที่ทรวงอกและช่องท้อง รวมถึงตรวจคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าสมอง
และผลการติดตามที่ 6 เดือนคือ
ก้อนที่ปอดขวายุบลงไปครึ่งหนึ่งจากของเดิม
ก้อนเล็กๆที่ปอดซ้ายหายไปเกือบหมด
ก้อนในสมองทุกก้อนยังอยู่ แต่ถือว่าสงบ
ไม่มีก้อนขึ้นใหม่ที่อวัยวะอื่น ไม่มีการกระจายไปที่กระดูก ตับ ไต ปอด หรือต่อมน้ำเหลือง มีเพียงก้อนที่เยื่อหุ้มปอดที่โตขึ้นไปกดกระดูกซี่โครงทำให้มีอาการปวด ซึ่งสามารถทำการฉายแสงเฉพาะจุดที่ก้อนได้
ผม
ได้เป็น
“คนครึ่งหลัง”
แล้วครับ
กลุ่มคนที่สถิติจากวิจัยบอกไม่ได้แล้วว่าจะอยู่ไปอีกนานเท่าไร และตัวเลขที่น่าสนใจต่อไปคือ สัดส่วนผู้ที่รอดชีวิตที่ 5 ปี อยู่ที่ประมาณ 20%
ผมหวังให้เป็นผมนะ
ถ้าจะให้สรุปบทเรียนจากน้องมะเร็งในช่วงที่อยู่ด้วยกันมาคงได้ว่า
“ชีวิตไม่แน่นอน สุดท้ายเราทุกคนจะต้องตาย อยู่กับปัจจุบัน ใช้แต่ละวันให้เหมือนวันสุดท้าย ถ้ามีอะไรที่ทำเพื่อคนอื่นได้ ก็แบ่งปันความโชคดีให้เขาบ้าง และไม่ว่าชีวิตจะเลวร้ายแค่ไหน อย่าหมดหวังกับชีวิตเด็ดขาด”
วันหยุดสงกรานต์แบบนี้ หลายๆท่านอาจจะกำลังใช้ช่วงวันหยุดให้รางวัลตัวเองด้วยการเดินทางท่องเที่ยว หลายท่านคงมีโอกาสกลับบ้านไปอยู่กับครอบครัวหรือคนรัก ขอให้ทุกท่านใช้เวลาตรงหน้าให้เต็มที่ครับ ให้เหมือนกับเป็นวันสุดท้าย เพราะเราไม่รู้จริงๆครับ ว่าสงกรานต์ปีหน้าจะเป็นอย่างไร เราจะยังได้เจอกันไหม
ผมขอตัว ไปทานข้าวกับที่บ้านก่อนนะครับ
สวัสดีวันสงกรานต์ครับ
ผมว่า เราเดินทางด้วยกันมานานเหมือนกันครับ
คงจะดี ถ้ามี “สู้ดิวะ รวมเล่ม”
ไว้ติดตามกันนะครับ

16/04/2023

เสียเวลาดูซักนิด ชีวิตคุณอาจเปลี่ยน

14/04/2023

14 เมษายน วันครอบครัวไทย
เพราะครอบครัวคือสถาบันที่สำคัญ ดังนั้นการสร้างความแข็งแกร่งให้กับสถาบันครอบครัวจึงไม่ใช่แค่ช่วยให้ครอบครัวแข็งแรง แต่ช่วยให้สังคมแข็งแรงขึ้นด้วย กรมสุขภาพจิตแนะนำ 3 หลักการในการสร้างความเข้มแข็งของครอบครัว 3 ด้าน ได้แก่
#พลังบวก ครอบครัวที่มองบวก มองเห็นทางออกในทุกปัญหา จะสามารถผ่านปัญหาต่างๆได้แม้ในภาวะวิกฤติ
#พลังยืดหยุ่น ครอบครัวที่ปลูกฝังความรู้จักปรับตัว สามารถปรับเปลี่ยนบทบาท ทำหน้าที่ทดแทนกัน ช่วยกันแบ่งเบาภาระที่เกิดขึ้น
#พลังร่วมมือ ครอบครัวที่ปรองดอง เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันก็จะสามารถฟันผ่าอุปสรรคต่างๆได้อย่างราบรื่น
เอฟดับบลิวดี มีแบบประกันที่เหมาะกับคุณและครอบครัว คุ้มครองคุณให้มั่นใจ และสามารถใช้ชีวิตในแบบที่ชอบ
สนใจประกันFWD โทร@ไลน์0618421577
คุณประหยัด ชำนาญ (ครูนาย)
#ครูนายขายประกัน



ขอบคุณข้อมูลจาก กรมสุขภาพจิต

13/04/2023

ศิลปินเบียร์ พร้อมพงษ์ มีอาการปวดเอวด้านซ้าย
เข้ารักษาโรงพยาบาลราชพฤกษ์ขอนแก่น หมอวินิจฉัยว่า เป็นนิวอุดตันในท่อไตด้านซ้าย ขอให้ปลอดภัย มาร้องเพลิงให้แฟนเพลงเหมือนเดิมนะครับ ประกันสุขภาพเหมาจ่ายมีความจำเป็นสำหรับทุกคนครับ สนใจ สอบถามเพิ่มเตม0618421577
ประหยัด ชำนาญ(ครูนาย)ยินดีบริการครับ

08/04/2023

พี่ประหยัดว่า
ในบัตรประชาชนของทุกคน
เราทุกคนรู้วันเกิด
ไม่รู้วันเจ็บป่วย ไม่รู้วันตาย
ไม่มีเรื่องพวกนี้ระบุในบัตรประชาชน
แต่ไม่ว่าจะเกิดเหตุเจ็บป่วย หรือตาย
“เงิน” เป็นปัจจัยสำคัญ
เพราะถ้าไม่มีเงินตอนครอบครัวจำเป็นต้องใช้
ลองจินตนาการว่าชีวิตคนที่เรารักจะเป็นยังไง
ถ้าคุณมีคนที่รักมากๆ
คุณอยากให้พวกเขามีชีวิตที่ดี
แม้ว่าคุณจะไม่สามารถอยู่ดูแล
อย่ารับไว้เอง มันเสี่ยงเกินไป!!
อย่าเป็นเหมือนกับหัวหน้าครอบครัวหลายคน
ที่พวกเขาได้จากไปก่อนวัยอันสมควร
แต่พวกเขาได้นำพารายได้ทั้งหมดของบ้าน
ติดตัวไปสวรรค์ แทนที่จะทิ้งมันไว้ให้คนที่เขารัก
ในขณะที่รายจ่ายอยู่ครบทุกรายการ
และเป็นภาระหนักให้คนข้างหลังแบกต่อไป
มีคำกล่าวที่ว่า
ประกันชีวิต เหมือน “ร่มชูชีพ”
คือหากถึงเวลาที่ต้องใช้ แล้วคุณไม่มีมัน
คุณจะไม่มีโอกาสใช้เป็นครั้งที่สอง!
ยินดีให้คำปรึกษาครับ
#เพจนายประกัน GEN
#ประกันประหยัดGEN
💁เช็คเบี้ย ฟรี...
👉แจ้ง เพศ...อายุ... ทุนมรดก
📌 ครูนาย ประหยัด ชำนาญ
📌โทรศัพท์ 061-8421577
ไลน์https://line.me/ti/p/ltiPU1CYDg

07/04/2023

🎯ถ้าหากวันใดวันหนึ่งต้องล้มลง ตรวจพบโรคร้ายแรง เกิดอุบัติเหตุ ทุพพภาพ หรือเสียชีวิต

🎯จากเงินหลักพัน ที่เก็บทุกปี จะกลายเป็น เงินก้อนหลักล้าน

👉ตรวจพบโรคร้าย จ่ายเงินทันที
👉ทุพพภาพ จ่ายเงินก้อนทันที
👉เสียชีวิต ทายาท รับเงินก้อนทันที

ภาระที่หนักอึ้ง ทั้งค่าบ้าน ค่าการศึกษาบุตร ค่าใช้จ่ายอื่นๆ ภรรยาและลูกน้อย ไม่ต้องแบกรับ

ความฝันที่อยากให้ลูกเรียนจบ ยังคงบรรลุได้

🎯ประกันชีวิตคือความรัก
🎯ที่บอกรักผ่านสัญญากรมธรรม์
🎯ระบุความคุ้มครองชัดเจน
🎯ระบุผู้รับประโยชน์ชัดเจน

🙎‍♀️ประหยัดประกัน GEN พร้อมดูแล ครับ