23/08/2026
[ ฉลาด : ❌ ]
[ กล้าหาญ : ❌ ]
[ โชคดี : ✅ ]
สวัสดีครับ
วันนี้แอดมินชวนคุยเรื่องพัฒนาการสำคัญบางอย่างที่เกิดขึ้นกับคนคนหนึ่งในตลาดหุ้น คนนั้นก็แอดมินนั่นแหละครับ การที่มีขนาดของ Port ที่ใหญ่ขึ้นเกิน 100% ในช่วง 2-3ปีผ่านมา การเฝ้าศึกษาเรื่องราวของนักลงทุนระดับโลกจากนั้นก็ปรับเปลี่ยนทัศนคติตัวเองเสียใหม่จนได้พบกับผลลัพธ์ที่ทำให้แอดมินพูดได้ว่า “นี่ไงชีวิตจริงๆของฉัน”
•
เรื่องที่นำเสนอนี้เป็นเพียงส่วนหนึ่งจากหลายๆพฤติกรรมที่เปลี่ยนใหม่หลังจากตัดสินใจพาตัวเองลงเบ้าหลอม2ปี แอดมินเห็นว่าพฤติกรรมนี้มันเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้แอดมินมีวันนี้ และอยากเขียนบทความของวันนี้ขึ้นมาให้เพื่อนๆได้อ่านและหวังว่าเพื่อนๆหลายคนอาจจะนำไปปรับใช้ให้จริงจังเพื่อพิสูจน์ว่า “แอดมินไม่ได้โม้เกินไป” หรือหากเห็นว่าพฤติกรรมที่แอดมินนำเสนอนี้ไม่เหมาะกับนักแข่งใจเด็ด ถ้าหากมันดูน่าเบื่อเกินไปก็อยากให้รับพิจารณาเอาไว้ใช้ในอนาคตที่เพื่อนๆแก่ตัวขึ้นเบื่อความเร็วและต้องการความสงบ สิ่งที่แอดมินจะเขียนต่อจากนี้อาจจะพอช่วยเพื่อๆได้
•
ฉันเมื่อก่อน : จากด้านบนของภาพ นั่นคือแอดมินที่อยู่ในตลาดเมื่อ 9ปีก่อน ในรูปจะมีกรอบสี่เหลี่ยมเล็กๆหลายอันวางอยู่ในตำแหน่งต่างๆของกราฟหุ้น/ดัชนี แอดมนินเรียกมันว่า “กล่องตัดสินใจ” เพื่อนๆจะพบว่ามันวางอยู่ตลอดทางขึ้นลงของราคาหุ้น/ดัชนี จำนวนกล่องที่เห็นมีจำนวนมากซึ่งก็หมายถึงแอดมินใช้พลังงานชีวิตของหนุ่มใหญ่(อายุ 35-44ปี) วัยสร้างตัวไปกับการตัดสินใจเรื่องเงินจำนวนมากครั้ง แอดมินพยายามจะวิ่งให้ทันนักเล่นหุ้นคนอื่นๆที่เข้าตลาดมาก่อนหน้าแอดมินเป็น 10-20ปี ด้วยการอ่านหนักๆชนิดขอนอนวันละ4ชั่วโมงเพื่อทักษะและความรู้ที่เพิ่มมากขึ้นในอัตราเร่ง
•
มันได้ผลครับ แอดมินได้ทั้งความรู้ ได้ทั้งความมั่นใจทุกครั้งที่ตัดสินใจ จากการอ่านหนังสือเทคนิคอลจำนวนมาก และตลอดระยะเวลาที่อ่านอยู่นั้นก็พาตัวเองเข้าตลาดและเทรดภายใต้ความรู้ที่มี มั่นใจว่าแอมินจะเป็นคนที่มีความร่ำรวยกว่านี้ เนื่องจากเหตุผลความความร่ำรวยในตลาดก็คิดว่ามีแล้วและสร้างขึ้นมาเองแล้วกับมือ ทักษะการเอาตัวรอดก็คิดว่าเฉียบคมและแม่นยำแล้ว ทั้งการจังหวะการเข้าซื้อและจังหวะการขาย แอดมินมั่นใจว่าความรู้เชิงเทคนิคอลที่มีในตอนนั้นมีมากพอจะพาตัวเองร่ำรวยได้เหมือนนักเทรดคนอื่นๆ ความรู้ทั้งหมดที่มี “มันสามารถใช้งานได้ดี” และการตัดสินใจบ่อยๆไม่ใช่ปัญหาเลยสักนิด
•
แต่ความจริงที่ปรากฎขึ้นมากับชีวิตตอนนั้นคือ “การตัดสินใจบ่อยครั้งเกินไป” มันทำให้แอดมินเหนื่อยและมารู้ทีหลังว่า กิจกรรมแบบนั้นมันเหมาะกับคนวัยหนุ่มสาวมากกว่า แอดมินก่อนนี้ก็เป็นวัยที่ต้องการเป็นจุดสนใจ วัยที่ต้องการความพึงพอใจจากการตัดสินใจที่ถูกต้องบ่อยๆหรือบางครั้งผิดพลาดบ้างก็ถือเป็นประสบการณ์ เอาเข้าจริงการเป็น “ฉันเมื่อก่อน”ก็อยู่กับPortที่ไม่ตายแต่ไม่โตมาเนิ่นนาน มันไม่คุ้มกับเวลาชิวิตที่ใช้ไป แอดมินจึงขอใช้พื้นที่ตรงนี้เขียนถึง “หากแอดมินย้อนเวลาตัวเองกลับไปได้” แอดมินจะอ่านหนังสือลงทุนหุ้นที่ไม่มีกราฟหุ้น จะเลือกหนังสืออ่านให้ถูกต้องก่อน จะเชื่อฟังผู้ใหญ่ที่กำลังพูดถึงเรื่อง “การลงทุน” ที่แสนน่าเบื่อ ป่านนี้การเดินทางของแอดมินตามป้ายที่ผู้ใหญ่แนะนำนี้คงพบกับขุมทรัพย์ใหญ่ไม่แพ้นักเล่นหุ้นคนอื่นๆ(ที่ลงสนามก่อนแอดมิน 10-20ปีก่อน)
•
สรุป “ฉันเมื่อก่อน” ที่สะสมความรู้มากมายจากหนังสือหุ้นหลายเล่ม และลงสนามด้วยความมั่นใจ ทุกๆตัดสินใจเรื่องเงินทองในการซื้อขายหุ้นมันตื่นเต้น เลือดในตัวมันไหลแรงและฉีดดี ดูเหมือนฉลาดแบบหาตัวจับยากและบ่อยครั้งแอดมินหลงคิดว่าตัวเองเก่งแซงคนอื่นๆแบบไม่เห็นฝุ่น (น่าอายจริงๆนะบอกตรงๆเลย) การตัดสินใจมากมายเหล่านั้นตลอด 9-10ปี นำมาซึ่งปัญหาสุขภาพและปัญหาความสัมพันธ์เล็กๆที่รอยต่อของชีวิตตัวเองกับคนอื่นๆแม้แต่คนในครอบครัว แต่รอยร้าวพวกนี้แอดมินสัมผัสมันได้ และคาดว่า “มันต้องพังไม่เป็นท่าในสักวัน” สุดท้ายพฤติกรรมในตลาดของแอดมินที่ตัวแอดมินเองก็รู้สึกว่ามันยากต่อการควบคุม หากยังคงหัวรั้นเดินทางในตลาดด้วยพฤติกรรมเดิม ปลายทางแอดมินพอจะเห็นภาพแล้ว ดังนั้น “ฉันในตอนนี้” จึงมีให้เพื่อนได้อ่านต่ออีกนิดจากนี้ครับ
•
ฉันในตอนนี้ : แอดมินโชคดีที่พบว่า ฉันเมื่อก่อน สภาพเป็นอย่างไร ความเป็นฉันเมื่อก่อนคิดว่ามันอาจจะเหมาะกับคนอื่นที่สามารถแบกรับการตัดสินใจบ่อยๆได้ดี แต่กับฉันมันไม่ใช่อีกแล้ว แอดมินจึงเปลี่ยนวิธีการที่ตัวเองจะทำงานได้เบาขึ้น ทำงานได้แบบไม่รีบร้อนไม่ต้องเร่งเรือน้อยๆนี้วิ่งผ่านลูกคลื่นทุกคลื่น ชีวิตแอดมินคงไม่ต้องดิ้นอะไรแบบนั้นแล้วในวัยนี้ การทำงานในตลาดจึงถูกออกแบบให้มีการตัดสินใจน้อยครั้ง อันเกิดจากหนังสือเล่มใหม่ที่แอดมินเลือกซื้อมาอ่าน กว่า 2ปีแล้วหนังสือที่แอดมินอ่านไม่ค่อยมีกราฟราคาหุ้นให้เห็น มีแต่คำสอนและความรู้อื่นที่นอกเหนือจากศาสตร์ของการมองความเคลื่อนไหวราคา แอดมินก็ยังคงอ่าน และ อ่าน เพราะเชื่อว่าการอ่านเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้รอยเท้าที่ก้าวในครั้งต่อไป เป็นรอยเท้าที่ก้าวไปข้างหน้า หรืออย่างแย่ๆก็ก้าวออกข้างเหมือนปู แต่เชื่อว่าแอดมินจะไม่หลงทางเหมือนก่อนแล้ว
•
ด้วย 2ศาสตร์ ทั้งเทคนิคอลที่อ่านและลงมือทำงานจริงกส่า 9ปี และ ตอนนี้มีศาสตร์ของการลงทุนเพิ่มเข้ามาเมื่อ2ปีที่แล้ว ความรู้จากทั้งคู่ทำให้แอดมินสามารถพูดให้มันดูเท่ได้ว่า “แอดมินเหมือนมีแผนที่ในหัวแล้ว” มุมมองของแอดมินไปที่ตลาดดูจะครบรส และแอดิมนจะบอกความลับให้ “ความรู้จาก2แหล่งนี้สามารถปกป้องตัวเองจากใครก็ตามที่กำลังพยายามแหกปากตะโกนคำทำนายของตัวเองใน Social ว่าให้ระวังสิ่งนั้น สิ่งนี้ เอาไว้” ความกลังวล ความตื่นเต้น หรือ ความกลัว ลดระดับจากเมื่อก่อนมาก จากการหาพื้นที่ของตัวเองจนเจอและตัดสินใจครั้งสำคัญเพียงครั้งเดียว การไม่ตัดสินใจอะไรบ่อยๆเป็นที่มาของระดับความเครียดที่ก็ไม่ต้องรับมือกับมันมากนัก ระดับความเครียดจึงถูกเกลี่ยระดับด้วยความเข้าใจที่แอดมินพัฒนาทักษะนี้ขึ้นมาใช้เองจากความรู้ที่มีทั้งหมด และที่สำคัญ Port มีขนาดใหญ่ขึ้นจากการเป็น “ฉันในตอนนี้” อันนี้เป็นหลักฐานสำคัญทีเดียวเลย ถ้าไม่มีสิ่งนี้ให้เห็น วันนี้ฉันก็คงไม่เชื่อหรอก
•
สุดท้ายของเรื่อง แอดมินถือเป็นความโชคดีที่รู้ว่าอะไรที่เหมาะกับชีวิตของฉัน ผ่านการลองผิดลองถูกด้วยตัวเองแม้มันอาจจะดูรู้ตัวช้าไปหน่อยแต่อย่างน้อยแอดมินก็ไม่ได้เพิกเฉยต่อพฤติกรรมของตัวเองอันอาจจะนำมาซึ่งปัญหาร้ายแรงก็เป็นได้ และก็ไม่ใช่คนหัวรั้นถึงขนาดว่าจะเปลี่ยนทัศนคติในตลาดไม่ได้ การควานหาคุณสมบัติของตัวเองที่ให้อยู่ได้ในตลาดอย่างปลอดภัยและพบกับแผนที่ของความมั่งคั่ง มันไม่ได้เกิดกับทุกคน หากแต่ว่าแอดมินโชคดีตรงที่รู้ว่า “หากจะพบความโชคดี” ต้องทำยังไง ต้องเปลี่ยนอะไร ขอเป็นกำลังใจให้เพื่อนๆทุกคนครับ อ้อ..มีหนังสือเล่มหนึ่งอยากแนะนำ ใน Comment นะครับ ปกแข็งอาจจะหาไม่ได้แล้ว เล่มนี้เป็นเล่มที่จะบอกว่า “ความโชคดี” มาได้ยังไง