14/06/2026
วางแผนชีวิตกันนะครับ
“คุณคะ… อายุยืนไม่ใช่รางวัล ถ้าไม่มีแผนรองรับ”
สรุปเซสชันคุณแอนนาเบล คชนันทน์ เจ้าของเพจ Annabel - Your Wealth Architect ในงานมนุษย์ต่างวัย FEST 2026
คุณแอนนาเบลเริ่มต้นด้วยประโยค “ความล้มเหลวครั้งใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติ”
หลายคนอาจคิดถึงสงคราม Climate Change หรือ AI กระทั่งพันธบัตรหนี้ของโลกที่ล้นอยู่ แต่ความเป็นจริงแล้ว สิ่งที่น่าหวาดกลัวจริง ๆ ในตอนนี้คือเราไม่มีระบบที่จะรองรับอายุที่ยืนยาวมากขึ้น
โลกไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อรองรับการที่อายุขัยคนเรายาวถึง 100 ปีได้
ระบบการศึกษาถูกออกแบบมาให้เราเรียนครั้งเดียวตอนเป็นเด็ก
ระบบการทำงาน ที่ออกแบบมาให้ทำงาน 35-40 ปีแล้วเกษียณ
ระบบเกษียณถูกออกแบบมาเผื่อเราใช้ชีวิตต่อแป๊บเดียวก็เสียชีวิตแล้ว
แม้กระทั่งระบบครอบครัวที่ออกแบบมาให้เราเลี้ยงดูพ่อแม่
ทุกอย่างในโลกใบนี้ ถูกออกแบบมาให้คนเสียชีวิตอายุ 70-80
ใน The World Economic Forum กำลังพูดว่า Longevity ทำให้ระบบเศรษฐกิจทั้งโลกเปลี่ยนไป
ถ้าวันนึงเรามีอายุถึง 100 ปีขึ้นมาจริง ๆ โลกที่เราสร้างไว้นั้นพร้อมไหม?
คุณแอนนาเบลกล่าวว่า เราอัปเกรดเทคโนโลยี แต่เราลืมอัปเกรดตัวเอง
ทุกคนเข้าใจว่าโลกเปลี่ยน แต่ตอนนี้เรากำลังจะได้เห็นภาพคนอายุ 90 ที่ดูแลพ่อแม่อายุ 110
เรากำลังจะเห็นคนอายุ 70 สร้างธุรกิจใหม่
เรากำลังจะเห็นคนอายุ 60 กลับไปเรียนมหาวิทยาลัยใหม่
เราอาจเห็นคนอายุ 50 ที่กำลังคิดจะทำอาชีพสองสามสี่เพื่อหารายได้เพิ่ม
คุณแอนนาเบลเล่าว่าถ้าเทียบกับมือถือ ตอนนี้ iPhone ออกมาแล้ว 19 ปี แต่เราเหมือนมือถือที่ยังไม่อัปเดตซอฟท์แวร์ ทำให้ชีวิตเราพังเพราะ Outdated เกินไป
==========
20 ปีแรกของชีวิตเรา คือ 20 ปีที่ง่ายสุด เพราะถูกออกแบบอย่างชัดเจนว่าเราต้องเรียนหนังสือ
40 ปีถัดมา เรารู้ว่าเราต้องทำงาน แต่งงาน มีครอบครัว สร้างสินทรัพย์ ตัวตน เป็น 40 ปีที่ไม่ได้ surprise มาก
แต่ต่อจากนี้อีก 40 ปีที่เหลือ ถ้าเราเกษียณตอนอายุ 60 แต่อยู่ได้ถึง 100 ปีล่ะ… คุณแอนนาเบลตั้งคำถามกับทุกคนว่า 40 ปี เป็นเวลาที่นานมาก ดังนั้นเวลาที่เราเหลืออยู่ เราจะใช้ทำอะไร?
หากวันนึงคุณหมอมาบอกว่าเราสามารถมีอายุยืนยาวได้ 100 ปี จะดีใจ? หรือจะเครียด?
อายุยืนอาจดูเป็นข่าวดี แต่จริง ๆ แล้วมันคือการมีความรับผิดชอบมากขึ้น ภาระเยอะขึ้น
คุณแอนนาเบลเล่าว่าพี่ชายของเธอเคยทำนายว่าเธอจะอายุสั้น ตอนแรกแม้จะตกใจ แต่ฟังไปฟังมากลับดีใจ แปลว่าเธอไม่ต้องกังวลว่าจะอยู่ถึง 100 ปี
แต่อย่างไรก็ตามในครอบครัวของคุณแอนนาเบล ก็เคยมีคนที่อายุถึง 100 ปีแล้ว นั่นก็คือคุณทวดของคุณแอนนาเบล ท่านผู้หญิงยศวดี อัมพรไพศาล ที่เสียชีวิตตอนอายุ 106 ปี นั่นหมายความว่าคุณแอนนาเบลเองก็ต้องคิดวางแผนอย่างจริงจังหากวันนึงเธออายุถึง 100 ปีจริงๆ
==========
คุณแอนนาเบลเล่าว่าในวงการ Private Banking มีความกลัว 2 แบบ
อย่างแรกคือการเสียชีวิตเร็วเกินไป
อย่างที่สองคือเงินหมดก่อนเราจะจากโลกนี้ไป
คุณแอนนาเบลเล่าว่ามีลูกค้าเป็นคนสวิสที่มี Asset 800 ล้านบาท ลูกค้าถามว่า คิดว่าเขามีเงินมากพอจนตายไหม คุณแอนนาเบล ตกใจกับคำถาม แต่ปัญหานั้นจริง ๆ ไม่ได้อยู่ที่จำนวนเงิน แต่อยู่ที่ระยะเวลา ถ้าเขาอายุยาวจนถึง 120 ปี แล้วยังไม่จากโลกนี้ไป แต่เงินหมดก่อน จะทำอย่างไร
คุณแอนนาเบลเล่าว่า The World Economic Forum ได้ทำรีเสิร์ชว่ามีมนุษย์เพียง 33% ของโลกเท่านั้นที่มีความเข้าใจเรื่องเงินที่ถูกต้องจริง ๆ ซึ่งคือการใช้เหตุผลในการตัดสินใจด้านการเงิน มากกว่าจะใช้ความรู้สึกในการตัดสิน
คนที่ไม่เข้าใจการเงิน คุณแอนนาเบลเปรียบเหมือนนักบินที่อ่านหน้าปัดเครื่องบินไม่ออก หรือเป็นศัลยแพทย์ที่ไม่รู้วิธีใช้เครื่องมือผ่าตัด
==========
คุณแอนนาเบลชวนทุกคนคิดตามว่า ถ้าวันนี้คือวันเกิดของเราตอนอายุ 90 ปี เรากำลังนั่งอยู่ที่ไหน มีคนอยู่รอบตัวไหม หรืออยู่คนเดียว มีครอบครัวไหม สุขภาพเป็นอย่างไร ขึ้นบันไดไหวไหม และรู้สึกว่าตัวเองยังมีเรื่องหัวเราะอยู่ไหม ยังเหลือเพื่อนที่จะโทรหาให้ไปบ่นได้อยู่หรือเปล่า
คุณแอนนาเบลเล่าว่าเมื่อเราถึงช่วงนั้นของชีวิตจริง ๆ เรื่องเงินอาจจะไม่ใช่เรื่องสำคัญที่สุดแล้ว
ความยาวนานของอายุตั้งแต่เราเป็นเด็กน้อยจนถึงมหาวิทยาลัยคือ 18 ปี โดยในรีเสิร์ช Longevity ระดับโลก บอกว่า 18 ปี ปีสุดท้ายก่อนตาย เป็นช่วงที่ใช้ชีวิตยากที่สุด เพราะการใช้เงินจะเยอะขึ้นมาก
ก่อนเราจะถึงอายุ 100 ปี เราต้องเผชิญ 18 ปีนั้น แต่ 18 ปีนั้นเราเลือกได้ ว่าเราอยากจะมีชีวิตอย่างไร คำถามไม่ใช่ว่าเรามีอายุถึง 100 ไหม แต่เราจะเตรียมตัวให้ถึง 100 ให้ดีที่สุดได้อย่างไรต่างหาก
ถ้าเรามีอายุยืน แต่คุณภาพชีวิตแย่ มันจะเป็น 18 ปีที่ยาวนานมาก
==========
คุณแอนนาเบลเล่าว่าปีที่แพงที่สุดของชีวิตเรา จะเริ่มต้นตอน 35 ปี สุขภาพจะดีที่สุด รายได้กำลังเพิ่ม พลังงานเยอะ แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่เราอายุแตะ 75 ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป ทั้งสุขภาพ และอื่น ๆ
เราอาจไม่ต้องอยากรู้ว่าจะมีหุ้นตัวไหนในพอร์ต แต่เราจะรักษาสุขภาพต่อไปอย่างไรมากกว่า
==========
คุณแอนนาเบลเล่าว่าในโบรชัวร์ Retirement Plan มักจะฉายให้เห็นแต่ภาพของความสวยงาม อิสระ เวลาที่มีเพิ่ม แต่ความเป็นจริง มันคือภาพของ “Aging” ไม่ว่าจะเป็นรถเข็น โรงพยาบาล ความเสื่อมต่าง ๆ
Retirement เป็นเหตุการณ์ที่ฟังดูเป็นอิสระ แต่ Aging คือกระบวนการ และจะเกิดขึ้นตลอดไป
คนที่มีอายุยืนอย่างมีคุณภาพ คือคนที่รู้ว่าต้องจัดการกับตัวเองอย่างไรตั้งแต่วัย 35 และต่อ ๆ ไป
ปัญหาไม่ใช่ว่าเราจะตาย แต่คือเราไม่ตายและต้องอยู่ยาวแบบไม่มีเงินพอต่างหาก
==========
คุณแอนนาเบลชวนเราไปดูมนุษย์ 3 ประเภท
ประเภทแรก: ใช้เงินสบาย ได้เงินเดือนมา อยากใช้อะไรก็ใช้ อยากเริ่มวางแผนแต่คิดว่าเอาไว้ก่อน คิดว่าตอนเกษียณเดี๋ยวลูกก็เลี้ยง ปรากฏถึงวันที่อายุ 70 เงินเก็บหมด สุขภาพไม่ดี ค่าใช้จ่ายเยอะขึ้น ปัญหาของเธอกลายเป็นปัญหาของครอบครัว ลูกรู้สึกผิดที่เลี้ยงแม่ไม่ได้
ประเภทสอง: เป็น Business Man ที่คิดแต่เรื่องการหาเงิน มีทรัพย์สินเยอะมาก แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับมนุษย์คนอื่น แต่วันหนึ่งที่เขาอายุ 70 ลูกก็ไม่มาดูแล ภรรยาก็ไม่สนใจ เพื่อนก็ไม่มีแล้ว เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่เคยลงทุนกับความสัมพันธ์เลย สุดท้ายก็เกิดและตายอย่างโดดเดี่ยว แม้จะมีทรัพย์สินเหลือเยอะ
ประเภทสาม: คือคนที่คุณแอนนาเบลอยากให้เป็นตัวอย่าง เขาเป็นคนธรรมดาที่ไม่ได้รวยที่สุด กลาง ๆ แต่เขามีเงินไม่ขาดมือ เพราะวางแผนมาดี, สุขภาพไม่พัง, สมองไม่หยุดเรียนรู้ เรื่องนี้สำคัญ เพราะโลกนี้เปลี่ยนไปเร็ว, เขามีคนรัก และมีคนให้รัก
4 เรื่องนี้คือสิ่งที่สำคัญ “ที่สุด”
==========
เรื่องลงทุนเองก็เป็นเรื่องที่เราละเลยไม่ได้
คุณแอนนาเบลชวนคำนวนว่า สมมติ ณ วันที่เราอายุ 85 เราอยากจะมีเงินใช้ 50,000 บาทต่อเดือน เราต้องมีเงินเกษียณ 15 ล้านบาท และตอนที่อายุ 100 ปี เราต้องมีเงินเก็บ 24 ล้านบาท
ดังนั้นยิ่งอายุน้อยเท่าไหร่ยิ่งเก็บเงินได้ง่ายขึ้นเท่านั้น
คุณแอนนาเบลเล่าว่าวิธีคำนวนจะคิดเป็น 8% ต่อปี เพราะนี่คือเลข % ดอกเบี้ยค่ามาตรฐานของการลงทุนโดยเฉลี่ยของหลาย ๆ อย่างในโลกนี้
==========
คุณแอนนาเบลเล่าว่า ที่ Havard University มีงานวิจัยที่เก็บข้อมูลผู้ชาย 724 คน ตั้งแต่ปี 1938 โดยเก็บข้อมูลชีวิตคนกลุ่มนี้ แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือเด็ก Harvard ปี 2 / และอีกกลุ่มคือผู้ชายที่เป็นคนจรจัดใน Boston การเก็บข้อมูลนี้ดำเนินมาถึง 75 ปี และยังคงดำเนินต่อไป
งานวิจัยนี้ทำเพื่อหาเหตุผลว่าชีวิตมนุษย์ตั้งแต่เกิดจนวันสุดท้าย มีปัจจัยสำคัญอะไรที่ทำให้มนุษย์มีความสุขที่สุด
คำตอบที่ได้คือ “การมีความสัมพันธ์ที่ดี”
คู่แต่งงานที่ทำให้ Toxic จะทำให้ตายเร็ว
ถ้ามีปัญหากับคนรอบตัว ก็ตายเร็วกว่า
คนที่อายุยืนยาว คือคนที่มี Relationship ที่ดีกับคนรอบตัวเขา
ความสัมพันธ์ที่ดีทำให้เรามีความสุขและสุขภาพดี ความเหงามันพรากชีวิตคนได้จริง ๆ
==========
คุณแอนนาเบลเล่าว่าผู้หญิงมีแนวโน้มอายุยาวกว่าผู้ชายเฉลี่ย 6-8 ปี
นักวิจัยได้เข้าไปศึกษาเมืองหนึ่งในอิตาลีที่อายุเฉลี่ยของคนที่นั่นมากกว่า 100 ปี ซึ่งคำตอบที่ทำให้คนอายุที่นั่นยืนยาวที่สุดคือ Close relationship นั่นคือเรามีคนในชีวิตที่พร้อมจะรับฟังเรา
เราสบายใจที่จะยกหูโทรหาคนคนนั้นเสมอ และ Social Interaction สิ่งนี้เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุด โดยผู้สูงอายุที่นี่ ได้คุยกับบุรุษไปรษณีย์ มีการ Interact กับคน สิ่งเหล่านี้ทำให้หัวใจสดชื่น และ Online Interaction สมองเราจะไม่นับ ต้องเป็น Social Interaction ซึ่งหน้าเท่านั้น
นอกจากนี้ คุณแอนนาเบลได้ยกตัวอย่างหนังสือ Die With Zero ซึ่งหนังสือเล่มนี้สอนว่าการสะสมความมั่งคั่งเป็นเรื่องไร้สาระ ทีแรกคุณแอนนาเบลตกใจกับเนื้อหาในหนังสือนี้ แต่ตอนนี้คุณแอนนาเบลเห็นด้วยแล้วกับหนังสือ
เวลาที่เราสะสมความมั่งคั่ง เรามักลืมว่ามันต้องแลกกับอะไรบ้าง ถ้าเราอยากมีเงิน 1 ล้านต่อเดือน แต่ต้องแลกกับการนอนน้อย ไม่ได้เจอลูก ไม่ได้เจอเพื่อน ซึ่งมันคุ้มไหมนะ?
Memory Dividend “เงินปันผลจากความทรงจำ” ถ้าเราหลับตาลงและนึกภาพวันที่เราอายุ 90 ส่วนมากที่เรานึกถึงคือ เรายังแคร์ว่ามีคนจำเราได้ไหม สุขภาพเราเป็นอย่างไร แต่เราไม่ได้แคร์เรื่องเงินมากแล้ว ณ จุดนั้น
“ไม่ว่าคุณจะมีอายุยืนยาวแค่ไหน สิ่งสำคัญคือคุณจะใช้ชีวิตที่ยืนยาวนั้นอย่างไรต่างหาก” คุณแอนนาเบลอยากลองให้ทุกคนเริ่มคิดพอร์ตโฟลิโอของตัวเอง เริ่มค้นหาสิ่งที่จะทำให้ถ้าวันนึงเราต้องใช้ชีวิต 40 หลังเกษียณ เราจะอยู่ยังไงให้รอด ไม่โดดเดี่ยว และมีความสุข
#มนุษย์ต่างวัย #มนุษย์ต่างวัยFest2026
