04/06/2026
Ćwiczenia i aktywności prozdrowotne oferowane przez pracodawcę wszystkim pracownikom, które mają mniejszą wartość i mają prostszy charakter, są zwolnione z podatku.
To pracodawca decyduje, czy chce zapewnić świadczenie w formie ćwiczeń lub innej opieki zdrowotnej oraz czy powinno to nastąpić w formie świadczenia rzeczowego. To również pracodawca decyduje, jaki rodzaj aktywności chce zatwierdzić.
Korzystanie z takich świadczeń jest dobrowolne.
Tradycyjnymi przykładami działalności objętej zwolnieniem podatkowym są: gimnastyka, trening siłowy, spinning, różne formy tańca, kręgle, tenis, czy padel. Wolne od podatku są również popularne sporty drużynowe, takie jak piłka nożna, unihokej i hokej na lodzie.
Dostęp do terenów rekreacyjnych na świeżym powietrzu i spacerów, takich jak jogging, nordic walking lub regularne spacery, również może być uznany za aktywność fizyczną zwolnioną z podatku, chociaż takie miejsca rzadko podlegają opłacie.
Zwolnienie z podatku obejmuje również niektóre rodzaje opieki zdrowotnej, które nie obejmują ćwiczeń. Mogą to być różne zabiegi łagodzące stres lub mające na celu zapobieganie i przeciwdziałanie bólowi i sztywności, na przykład w barkach, ramionach, szyi lub plecach, które mogą wystąpić w związku z pracą.
Oprócz masażu ciała, zwolnieniem z podatku objęte mogą być również inne zabiegi i treningi mające na celu rozluźnienie napięcia w ciele, takie jak techniki i zabiegi związane z postawą i wzorcami ruchu. Przykładami zabiegów mogą być akupresura, akupunktura, osteopatia, refleksologia, terapia światłem i relaksacja.
Inne formy ćwiczeń poprawiających samopoczucie to tai chi, różne formy jogi oraz informacje na temat radzenia sobie ze stresem.
Skatteverket uważa, że w wyjątkowych przypadkach dopuszczalne może być wykonywanie ćwiczeń i zajęć prozdrowotnych w domu bez konieczności opodatkowania. Może to dotyczyć pracownika, który ćwiczy lub dba o zdrowie w domu, korzystając z usługi internetowej i mobilnej lub pracownika, który ma trudności z wykonywaniem czynności poza domem z powodu niepełnosprawności.
Odzież treningowa o niższej wartości i prostszych fasonach, taka jak koszulki i kombinezony treningowe, z nadrukiem reklamowym pracodawcy, może być uznana za świadczenie zwolnione z podatku. Jeśli jednak pracodawca pokrywa koszty obuwia treningowego lub droższej odzieży treningowej, świadczenie podlega opodatkowaniu.