Paweł Blachowski - Regionalny Kierownik Sprzedaży

Paweł Blachowski - Regionalny Kierownik Sprzedaży Ubezpieczenie to nie tylko ochrona siebie samego, ale i troska o najbliższych.

06/12/2023

Już wiemy, że nie mamy szans na wygranie dotacji. Już jesteśmy świadomi że przewaga jest tak duża że nie uda się nam wygrać ani 1️⃣0️⃣0️⃣ czy 5️⃣0️⃣tysięcy złotych, które zapewniły by Nam rok czy pół przetrwania i ratowania kotów. 😿
Zawsze z miesiąca na miesiąc z ogromną determinacją, kosztem swoich rodzin i zdrowia ciągnęliśmy to wszystko. Bo koty, bo trzeba, bo przecież kto pomoże…
Ale przyszedł ten monomer w którym marzenie o pieniądzach na ratowanie bezdomiaków odeszło. Odeszło bo nie jesteśmy w stanie uprosić nawet połowy obserwatorów strony aby wpłacili 1 zł na skarbonkę, która tylko jest jeszcze do jutra:

https://www.ratujemyzwierzaki.pl/kociarkaczynidobro

Co dalej ❓
Nic…
Spłacimy zaległe faktury, opłacimy grudzień. Potem wydamy wszystkie ponad 8️⃣0️⃣ kotów w naszych domach i będziemy symbolicznie istnieć z kilkoma kotami które damy radę utrzymać i leczyć. Bo trzeba wiedzieć, kiedy dalsza walka o przetrwanie może kosztować zdrowie a nawet życie...
Ale próbowaliśmy…
Nie udało się….

07/04/2023
29/11/2022

This is "Warta Posag. Pewna przyszłość dziecka i ochrona każdego dnia" by Warta on Vimeo, the home for high quality videos and the people who love them.

Kolega z ławki szkolnej. Wpłacamy i udostępniamy.
28/11/2022

Kolega z ławki szkolnej. Wpłacamy i udostępniamy.

Mam 38 lat, cudowną żonę, 6-letnią córeczkę, oraz diagnozę, która ciąży mi niczym kula u nogi... Ale od początku. Historia mojej choroby zaczęła się po wypadku samochodowym. Prowadząc samochód, dostałem niespodziewanego ataku padaczki i straciłem przytomność. Wtedy moje życie zm...

Cztery obszary, w których inteligencja emocjonalna pracowników wpływa na obroty firmyStabilni emocjonalnie profesjonaliś...
11/07/2022

Cztery obszary, w których inteligencja emocjonalna pracowników wpływa na obroty firmy

Stabilni emocjonalnie profesjonaliści mogą być kluczem do sukcesu całej organizacji – przybliżamy, dlaczego.
Menedżerowie i liderzy, którzy są gotowi pracować nad swoją emocjonalnością, stanowią dla organizacji bezcenny kapitał. Ta zasada działa podobnie wśród innych pracowników i członków zespołów. Jak wykazały badania i obserwacje psychologów (źródła w bibliografii pod tekstem), dzięki poszerzaniu indywidualnej świadomości i zwiększaniu inteligencji emocjonalnej liderzy mogą optymalizować wydajność, pomagać zmniejszać rotację pracowników, pracować nad poczuciem odpowiedzialności i lojalności pracowników, skutecznie rozwiązywać konflikty, a nade wszystko – zapobiegać im.

Przywództwo oparte na strachu raczej nie przynosi organizacjom niczego dobrego. Skutkuje podziałami w zespole i sprzyja tworzeniu atmosfery pełnej niepokoju. Poniżej przedstawiamy opisane przez psychologów cztery tendencje, które wyjaśniają różnicę między przywództwem inteligentnym emocjonalnie a przywództwem opartym na ego. Najważniejsze cechy świadomego, dojrzałego lidera obejmują: świadomość społeczną, samoświadomość, empatię i umiejętność produktywnego rozwiązywania konfliktów.

Ochrona ego vs wsparcie zespołu
Inteligencja emocjonalna menedżera mocno oddziałuje na zespół. Pozwala w konsekwencji optymalizować wyniki, powstrzymywać pracowników przed raptownymi decyzjami o opuszczeniu organizacji, modeluje w nich odpowiedzialność. Takie pełne empatii podejście zdecydowanie różni się od przywództwa opartego na osobistych ambicjach lidera, potrzebach zaspokajania jego własnych dążeń i osiągania indywidualnych celów. To rodzi przywództwo oparte na strachu, które jest niebezpieczne i budzi szereg negatywnych emocji w zespole. . Lider, który zarządza za pomocą strachu jest bardziej zainteresowany sobą niż zespołem. To skutkuje m. in. Faworyzowaniem niektórych członków zespołu zamiast umiejętnym rozdzielaniem pochwał według zasług. Tego typu przywództwo nie docenia jakościowej pracy, tylko wyróżnia taki model działania, który jest zgodny z potrzebą zaspokojenia własnej ambicji menedżera. W konsekwencji wydajni i zaangażowani pracownicy w zespole czują się wykorzystani, a pracownicy, którzy wybierają pójście po linii najmniejszego oporu, są nagradzani premiami i wyróżnieniami. Zamiast współpracować, zespół w konsekwencji jest rozdrobniony i rozproszony, a morale gwałtownie spada. Dysfunkcyjny pod tym względem zespół jest mniej wydajny, co w oczywisty sposób skutkuje spadkiem produktywności. Przeciwieństwem lidera, który zarządza przy pomocy strachu, jest emocjonalnie dojrzały lider, który nie ustaje w pogłębianiu swojej wiedzy o procesach zachodzących w grupie. Rozważa, jak jego decyzje wpłyną na zespół, a nie skupia się na ochronie swojego ego. Do tego niezbędna jest sumienność w pracy nad sobą, a także otwartość i kreatywność. Empatyczny i dojrzały lider stwarza bezpieczną przestrzeń do dyskusji, pozwala swobodnie dzielić się odczuciami i przemyśleniami dotyczącymi jakości pracy. Poczucie zanurzenia w rozwojowym, wspierającym i empatycznym środowisku wzmaga zaangażowanie pracowników, którzy chętniej i częściej angażują się w pracę: zgłaszają nowe pomysły, wychodzą z inicjatywą.

Trudne spotkania z samym sobą
Lider, któremu brakuje samoświadomości, może z czasem stać się niebezpieczny: dla zespołu, organizacji i ostatecznie samego siebie. Pierwszą oznaką braku świadomości jest odmowa wglądu w samego siebie. Ktoś taki nie bierze pod uwagę, że mógł popełnić błąd, ale nie ustaje w próbach znalezienia winnego, żeby przerzucić na niego odpowiedzialność za to, co się nie udało. Takie podejście przekłada się na jej jakość pracy w zespole, umiejętność krytycznego myślenia i koncentracji. To skutkuje częstą rotacją w zespole. Koszty nowych rekrutacji i takich przemian są znacznie poważniejsze niż tylko finansowe, bo zagrażają stabilności organizacji.

Świadomy siebie lider potrafi wziąć odpowiedzialność za popełnione błędy i podejmuje próby zadośćuczynienia i naprawienia szkód wyrządzonych przez jego niefortunne decyzje. Porażki traktuje jako cenne lekcje na przyszłość. Nie obwinia, a przekuwa niepowodzenia w zasób, z którego cały zespół może czerpać na przyszłość, w drodze po sukces. Pokazuje w ten sposób, że istnieje przestrzeń do popełniania błędów, ale również chęć do ich naprawy. Taką postawą lider zachęca również do otwierania się na innych członków zespołu i podkreśla wagę proszenia o pomoc. Takie postawy wzmagają prężność i efektywność w działaniu, zbliżają do siebie ludzi i niwelują napięcia. Zespół w konsekwencji pracuje z większą otwartością, współpracą i zaangażowaniem.

Królowa empatia
Lider, który kieruje się tylko potrzebą zaspokojenia ego, zazwyczaj mija się ze zjawiskiem mądrej empatii. Często wybiera brak konfrontacji z cudzą wizją i odczuciami, żeby nie musieć przeprowadzać własnego rachunku sumienia. Jeśli pracownik zgłosi zastrzeżenia do postawy lidera, może zostać za to ukarany. Dlatego tego typu „defensywny lider” nieumyślnie i nieświadomie tworzy toksyczną atmosferę w zespole, w którym nikt nie będzie się czuł dobrze i na miejscu. Pracownicy będą ukrywali swoje błędy, a stopień ich zaangażowania będzie spadał. „Ulubieńcy” lidera będą z kolei pozornie kwitnąć, ale wyniki zespołu zaczną dramatycznie spadać. Empatyczny lider jest w stanie lepiej rezonować z różnymi doświadczeniami pracowników, jednocześnie przestrzegając granic zawodowych. Empatyczna postawa daje wgląd w „mapę” emocjonalną całego zespołu. Rozległa perspektywa pozwala więc liderowi wykazać zrozumienie dla cudzych emocji, przy okazji nie zaburzając procesu poszukiwania rozwiązania, które będzie dobre i dla firmy, i pracownika. Taka postawa często skutkuje wypracowaniem kreatywnych rozwiązań. Wspierający lider zachęca pracowników do samodzielnego rozwiązywania konfliktów w zespole. Zdrowa atmosfera sprzyja wspólnemu rozwojowi, tworzeniu nowych wyzwań, a w konsekwencji – osiąganiu wspólnych sukcesów.

Można mieć rację albo relację
W każdym zespole, jak w każdej społeczności – zdarzają się konflikty. Dobrze rozstrzygnięte – prowadzą do rozwoju i wypracowania nowych rozwiązań. Lider, który wierzy, że zawsze ma rację, zazwyczaj nie jest w stanie rozwiązać konfliktu w produktywny sposób. Dynamika procesów w zespołach jest złożona, a warto pamiętać o tym, że nigdy nie jesteśmy nieomylni. Jeśli lider zakłada, że wszelkie jego działania mają być obliczone na posłuch w zespole i bezkrytyczną zgodę na wszelkie pomysły, trudno będzie cokolwiek osiągnąć wspólnie. Wówczas na pierwsze miejsce wychodzi hierarchia. Większość problemów kończy się walką o władzę, wyłonieniem zwycięzcy i przegranego, a droga do wspólnego celu rozmazuje się i komplikuje. Lider emocjonalnie dojrzały jest gotów przyjąć perspektywę innej osoby i założyć, że może się mylić. Rezerwuje czas na rozważenie innego niż swoje rozwiązania, wierząc, że dobre rozwiązania są sumą różnorodnych perspektyw. To pozwala przełożonemu okazywać szacunek reszcie zespołu. Osoby, które są wysłuchane i zrozumiane, często odczuwają większe zaufanie i wykazują większą lojalność wobec organizacji. To w oczywisty sposób z czasem przekłada się na wynik finansowy organizacji i niemożliwą do wycenienia – reputację.

Usłysz swoje wewnętrzne dziecko, czyli o potrzebie kontaktu ze sobąKażdy z nas ma w sobie część, która odzwierciedla nas...
02/06/2022

Usłysz swoje wewnętrzne dziecko, czyli o potrzebie kontaktu ze sobą

Każdy z nas ma w sobie część, która odzwierciedla naszą spontaniczną, niedojrzałą postać, niezbędną nam do prawidłowego funkcjonowania i rozwoju – również w dorosłym życiu. Jak docierać do swojego wewnętrznego dziecka, jak pozostawać z nim w kontakcie i kiedy pozwalać mu przejmować w życiu dowodzenie?
W ciągu ostatnich lat wielką popularność zyskało pojęcie „wewnętrznego dziecka”, które, zgodnie z badaniami Stefanie Stahl, odnosi się do naszej najbardziej pierwotnej, najmłodszej pod względem osobowościowo części. Wewnętrzne dziecko pozostaje w nas zawsze, do końca życia, ale jakość naszego dorosłego życia zależy od jakości relacji, jaką sobie z nim wyrobimy. Do wspomnianej dobrej relacji z samym sobą niezbędne są dwa elementy: uważność i otwartość na emocje wewnętrznego dziecka, a po drugie umiejętność zaspokojenia jego potrzeb z pozycji osoby dorosłej (którą jesteśmy).

Uciesz się chwilą
Dziecięca radość kojarzy nam się z brakiem zahamowani w werbalizacji emocji. Kiedy dziecko jest smutne, płacze, czasami nawet krzyczy wniebogłosy. Kiedy się cieszy, całym ciałem pokazuje, jak jest szczęśliwe. Złość okazuje w najzdrowszy z możliwych sposobów – rzuca się na ziemię i uzewnętrznia swoją niezgodę na dany stan rzeczy. Dziecko również w najbardziej zdrowy sposób się boi: chowa za przedmiotami, pod łóżkiem albo za nogami rodzica. Jako dorośli, przyzwyczajeni do sztywnych ram, reguł i schematów, zamrażamy dziecięce, czyli naturalne emocje. W konsekwencji czujemy spięcie mięśni, obolałe ciało, chroniczne zmęczenie i brak motywacji.
Jeśli twoja praca ci na to nie pozwala, znajdź chwilę dla siebie w ciągu dnia, przypomnij sobie jakieś radosne wydarzenie w twoim życiu. Następnie sprawdź, w jaki sposób na samo wspomnienie reaguje twoje ciało. Pójdź w ślad za reakcją, która cię prowadzi. Może to być wyrzucenie ramion do góry, może być okrzyk radości. Zauważ, że kiedy dzieci się cieszą, skaczą, śmieją się w głos i urządzają dzikie harce. Pozwalaj sobie na spontaniczne reakcje– są zdrowe dla ciebie, korzystne dla ciała i bezcenne dla mózgu w obszarze produkcji serotoniny.

Spraw sobie przyjemność
Na co dzień posługujesz się listami rzeczy do zrobienia. Odhaczasz wykonane zadania. Czy wśród rzeczy niezbędnych do tego, żeby zamknąć z sukcesem dzień, znalazły się te, które robisz z myślą tylko o swojej przyjemności? Co robiłeś/-aś jako dziecko? Malowałeś/-aś? Jeździłaś na rolkach? Skakałaś ze skakanką? Jeździłeś po mieszkaniu na rowerze? A może mile wspominasz szalone koncerty z przyjaciółmi? Dawno nie grałaś/-eś na żadnym instrumencie? Lubisz gotować, ale nie masz czasu? Postaraj się wygospodarować na to zajęcie choć godzinę.
Koniecznie do swojej listy „to do” dopisz od czasu do czasu jakąś przyjemność dla siebie i swojego ciała, np. masaż albo wizytę u barbera – i zobacz, jakie w twojej głowie wydarzą się cuda!

Wzmacniaj kreatywność
Dzieci to wcielenie twórczości – począwszy od pierwszych malunków tartym jabłuszkiem na ścianach, przez dorysowywanie wąsów na okładkach książek, po kompozycje z klocków i ludziki z kasztanów. Narysuj kredkami prosty rysunek, chwyć pędzel i farby, przypomnij sobie, jak to jest: trzymać je w dłoni? A może lubiłeś/-aś zajęcia z użyciem plasteliny? Puzzle? Wycinanie figur z ciasta czy warzyw? Sięgnij pamięcią do lat, kiedy z trudem wdrapywałeś/-aś się na krzesło przy stole. Co byś wtedy zrobił/-a? Na co miałbyś/miałabyś ochotę? Zrób to!

Porób nic
Nuda jest niebywale ważną częścią rozwoju każdego dziecka. Im młodsze pokolenie, tym bardziej egzotyczne pojęcie nudy mu się wydaje. Dzisiejsze dzieci są mocno przebodźcowane – głównie ekranami. Nuda jest źródłem kreatywności. Obejmuje całe spektrum emocjonalnych zachowań – od frustracji po zainteresowanie. Dzieci z czasem same potrafią zorganizować sobie czas – to przestrzeń rozwoju ich kreatywności. Najczęściej właśnie z nudy biorą się najlepsze pomysły. Pozwól sobie robić nic – dorosła codzienność wiąże się z zaplanowaniem dnia niemal co do minuty. Zaznacz w kalendarzu specjalny czas po prostu na nudę. Kiedy ostatnio ją czułaś/-eś? Możesz opowiedzieć samemu sobie/samej sobie, jak to jest?

Małe tęsknoty
Odgrzeb swoje zdjęcia z dzieciństwa. Obejrzyj je, nad każdym zatrzymując się na chwilę. Spróbuj odnaleźć w pamięci sytuację, w której było zrobione lub chociaż ją sobie wyobraź. Przyjrzyj się sobie i zastanów się, kim wtedy byłeś, jak wyglądało twoje życie, co mogłeś czuć? Jeśli masz taką możliwość, zapytaj swoją rodzinę, jak cię zapamiętali? Jakim byłes/-aś dzieckiem? Co cię bawiło, co lubiłeś/-aś. Jaki byłeś w cudzych oczach? Czy przypominają sobie jakieś zabawne historie? Jeśli nie masz blisko nikogo z rodziny, może utrzymujesz wciąż kontakt z przyjacielem lub przyjaciółka ze szkoły? Sprawdź, czy z lat szkolnych pamięta wszystko tak samo jak Ty.
Wypisz 5 najprzyjemniejszych i 5 najtrudniejszych wspomnień z dzieciństwa. Przypomnij sobie, jakie emocje towarzyszyły ci w tamtych sytuacjach oraz zastanów się, co je wywołało. Czy teraz zareagowałbyś podobnie, czy inaczej? Jeśli inaczej, to co się zmieniło?

Bądź sobie wsparciem
Jesteś już dorosły/-a, prawdopodobnie masz swoje dzieci, więc wiesz, jakie są obowiązki osoby dorosłej: zapewnienia bezpieczeństwa i miłości. Przypomnij sobie, jak w ciele czułeś właśnie te odczucia. Czy tęsknisz za nimi? Jak sam/-a możesz je sobie dać? W trudnych momentach bądź dla siebie wsparciem poprzez mówienie sobie kojących komunikatów. Na co dzień dajesz innym mnóstwo życzliwości – do siebie również mów łagodnie, z wyrozumiałością i tonem wsparcia. Doceniaj i nagradzaj swoje osiągnięcia i dokonania. Nie przyjmuj swoich sukcesów za pewnik – zauważaj każdy i rób sobie małe prezenty (nie tylko materialne). Możesz nawet stworzyć dziennik, w którym będziesz codziennie zapisywać, co ci się udało.
Kiedy zwracasz się do samej/samego siebie, używaj takich zwrotów, jak np. „jestem przy tobie”, „dasz sobie radę, przejdziemy przez to”. Jeśli się smucisz – daj sobie pocieszenie; gdy jesteś załamany – dodaj sobie otuchy, nadziei, a gdy złościsz się na siebie i jesteś samokrytyczny – potraktuj siebie ze zrozumieniem i łagodnością.

Przynależysz do siebie
Wewnętrzne dziecko nigdy nie przestanie być ważną, niezbywalną częścią nas – w końcu to głównie jego doświadczenia ukształtowały nas takich, jakimi jesteśmy. Zapominanie o naszej kreatywnej, nieco dzikiej części, prowadzi do wypierania uczuć, zamrażania reakcji i usztywniania się. Dlatego warto rozwijać relację z naszym wewnętrznym dzieckiem – jest źródłem wewnętrznej pogody i czystej energii. Nade wszystko – pielęgnacja kontaktu z dziećmi oznacza zaproszenie do zabawy, która szczególnie nam, dorosłym, potrzebna jest również jako forma autodystansu i przestrzeni beztroski.

Miododajni przyjaciele planety, czyli jak pomagać pszczołomTak niepozorny i pracowity owad nie przestaje nas od wieków f...
28/05/2022

Miododajni przyjaciele planety, czyli jak pomagać pszczołom

Tak niepozorny i pracowity owad nie przestaje nas od wieków fascynować. Od istnienia pszczół dosłownie zależy życie naszej planety. Jak na wiosnę wspierać pracę tych pożytecznych owadów?

Pszczoła zawsze budziła fascynację człowieka z powodu korzyści płynących z jej działalności oraz ze względu na niezwykle skomplikowaną organizację społeczną. Na podstawie obserwacji zachowań pszczelego roju powstawały istotne prace naukowe z zakresu socjologii, psychologii i medycyny.

Bzycząca legenda
Pszczoła jest również bohaterką wielu świętych ksiąg i dosłownie wrosła w naszą kulturę. W mitologii egipskiej pszczoły to łzy boga Ra. Koran też określa pszczoły jako owady święte. Grecka królewna Melissa (co znaczy „pszczoła”) karmiła Zeusa miodem, za co czekała ją nagroda godna greckich bogów: została przemieniona w pszczołę. Według starożytnych Greków, skłonnych do malowniczych porównań, na wargach Pindara i Platona przysiadały pszczoły, czyniąc ich bardziej wymownymi od innych. Celtowie i Grecy wierzyli, że ekstrakt miodowy – zapewnia nieśmiertelność, podobnie jak umieszczenie wizerunku pszczoły na grobowcu może mieć udział w życiu wiecznym zmarłego. Dla średniowiecznych chrześcijan żądło symbolizowało słuszną karę.

Dla naszej obfitości
Podstawę życia i corocznego odradzania roślin (a także zwierząt) stanowi zapylenie. Aby do niego doszło, rośliny muszą wymienić się pyłkiem. Zdolność przemieszczania się roślin jest ograniczona, dlatego nauczyły się one wykorzystywać m.in. wiatr, wodę czy zwierzęta do przenoszenia ziaren pyłku między sobą. Pszczoły, pożywiając się nektarem na kwiatach, przenoszą między nimi pyłek, umożliwiając zapylenie roślin prowadzące do zapłodnienia i powstania owocu. Według Organizacji ds. Wyżywienia i Rolnictwa ONZ (w skrócie: FAO) 100 gatunków roślin uprawnych zapewnia około 90% żywności na całym świecie. Aż 75 z nich wymaga zapylania przez pszczoły. Owadom tym zawdzięczamy aż 4 000 odmian warzyw.
Praca pszczół ma również niebywały wpływ na gospodarkę. Globalna wartość zapylania szacowana jest przez ekonomistów na od 235 mld dolarów (Raport IPBES, 2019) do nawet pół tryliona (!) dolarów (jedno z badań przytaczanych przez ONZ). Ale to nie wszystko. Pośrednio dzięki pszczołom mamy również mięso, mleko i inne produkty odzwierzęce – zwierzęta hodowlane również karmi się roślinami zapylanymi przez te owady.
Zapylanie przynosi korzyść w postaci jedzenia nie tylko nam, ludziom. Owoce jarzębiny, głogu, jeżyn, malin, jagód i innych roślin, którymi żywią się dzikie ssaki i ptaki, powstają dzięki zapyleniu przez pszczoły. Drzewa owocowe rozwijają się również dzięki pszczołom, a z ich dziupli korzystają również ptaki, ssaki czy niektóre owady.
W zagrożeniu
Liczebność pszczół spada – i jest to, niestety, światowy trend. W Polsce dotyczy to głównie gatunków innych niż pszczoła miodna i ma złożone przyczyny. Owady tracą naturalne siedliska, mają mniejszy dostęp do roślin pokarmowych, spada ich odporność na choroby, istotne są również zmiany w rolnictwie, skład chemiczny stosowanych nawozów, potężne zmiany klimatu, a także rodzaje upraw, na które się decydujemy.

Na ratunek
W zwykłym gospodarstwie domowym również można pszczołom nieść pomoc – szczególnie w miesiącach wiosennych – na przełomie kwietnia, maja i czerwca. Każdy z nas, mając choćby kawałek parapetu, może tym pożytecznym stworzeniom dać odrobinę wytchnienia i pożywienie.

Od kilku lat niezwykle popularne są w miastach tzw. łąki kwietne – można je sadzić na osiedlach, ale również siać nasiona w doniczkach na balkonach. W Londynie pszczele trudy zostały szczególnie docenione – owady otrzymały od władz miasta wyjątkowy prezent. Jest nim siedmiomilowy korytarz wysadzany kwiatami, łączący ze sobą parki w północnej dzielnicy Brent. Na jego „trasie” powstaną 22 łąki kwietne. Wśród zasadzonych roślin, które będą pokarmem dla pszczół dominować będą firletka poszarpana, pierwiosnek lekarski i maki polne. Projekt miejskiej „autostrady” dla pszczół jest odpowiedzią na niedawno opublikowane wyniki badań, zgodnie z którymi populacje jednej trzeciej brytyjskich pszczół wyraźnie maleją.

Łąki kwietne i miododajne ogrody
Jeśli nie dysponujemy własnym ogródkiem ani nawet balkonem, w sklepach ogrodniczych dostępne są specjalne mieszanki nasion roślin miododajnych. Wystarczy je zasadzić wiosną w doniczce, a tę umieścić na parapecie. Warto również wystawiać poidełka z wodą z dodatkiem cukru – dla ciężko pracujących pszczół i dodatkowo przemieszczających się to zawsze przejaw naszej gościny.
Pszczoły przyciąga głównie barwa kwiatów. Dlatego warto, aby w ogrodzie i na balkonie rosło dużo kolorowych kwiatów, kwitnących w różnych porach. Lista roślin miododajnych, nektarowych lub takich, które pszczoły lubią, jest długa. Kolorowe kwiaty odróżniające się barwą na tle zielonych liści cieszą nie tylko owady. Pszczoły lubią raczej kępy roślin niż pojedyncze kwiaty. Dlatego warto sadzić rośliny miododajne w grupach.

Podaruj pszczołom kwiaty
jeżówka purpurowa, nasturcja, słoneczniki ozdobne, cynia, dalia, nagietek. Astry jesienne (marcinki) są oblegane przez owady i pszczoły też chętnie na nich zasiadają.
Wrzośce – najwcześniej dostępne dla owadów, a kwitną nawet w lutym; fiołki – zakwitają jako jedne z pierwszych; mocno pachnąca facelia, która urzeka zapachem i kolorem, jest uwielbiana przez trzmiele i pszczoły, a kwitnie długo – nawet do końca lata;
Lawenda jest lubiana przez ludzi i pszczoły. Można ją przyciąć po pierwszym kwitnieniu, aby zakwitła ponownie.
Hyzop lekarski kwitnie przez całe lato.
Tymianek ma białe kwiaty, które kwitną długo i przyciągają owady.
Bazylie – mają piękny zapach i długo kwitną;
Ogórecznik lekarski jest rośliną szczególnie przyciągającą owady mimo, że ma niewiele kwiatów;
Wrzosy są również roślinami miododajnymi, ale wyłącznie ich odmiany pełnokwiatowe. Wrzosy pączkowe nie nadają się dla pszczół.
Zaproś pszczoły na drzewa
Olchy – dostarczają cennego pyłku wczesną wiosną [III – IV]
Klony [IV – V]
Śliwa domowa jedno z bardziej miododajnych drzew owocowych [IV – V]
Oliwnik wąskolistny– urośnie nawet na suchych glebach, jego kwiaty pięknie pachną [V – VI]
Lipy [VI – VII] – nasza rodzima lipa drobnolistna również jest wysoce miodo- i pyłkodajna, stanowi również źródło spadzi. Jej młode liście są jadalne i stanowią bardzo ciekawy dodatek do wiosennych sałatek. Kwitnie na przełomie czerwca i lipca.
Kasztan jadalny – do owocowania potrzebuje bardzo dużo ciepła, dlatego też sadźmy go tylko w najcieplejszych rejonach kraju, w miejscach osłoniętych [VI – VII]
Perełkowiec japoński – długi okres kwitnienia oraz bardzo obfite nektarowanie kwiatów sprawiają, że to drzewo jest zawsze wręcz nawiedzane przez całe chmary pszczół [VII – VIII]

Inne drzewa polecane na pożytek dla naszych owadzich przyjaciół to: korkowiec amurski, śliwa wiśniowa, głóg szkarłatny, robinia akacjowa, kasztanowiec zwyczajny, wierzby.

Ciekawostki o pszczołach

Na świecie istnieje około 20 000 gatunków pszczół. Większość z nich nie została jeszcze opisana, a więc liczba ta może być dużo większa.
Pszczoły miodne żyją w rojach. W jednym roju żyje około dwudziestu tysięcy pszczół choć zdarza się, że nawet do stu tysięcy. Jest wśród nich jedna królowa, setki trutni i tysiące robotnic.
Robotnice to samice, ale nie rozmnażają się. Królowa zapewnia potomstwo. Trutnie, to osobniki płci męskiej, nie posiadają żądeł.
Pszczoły porozumiewają się za pomocą tańców i wydawania dźwięków.
Podczas lotu pszczoła wykonuje 350-435 ruchów skrzydłami na sekundę, czyli 11 400 razy na minutę.
Pszczoły muszą odwiedzić około 4 milionów kwiatów, aby zebrać nektar na 1 kg miodu.
Podczas jednego „kursu” po nektar pszczoła odwiedza 50-100 kwiatów.
Pszczoły wytwarzają miód w ten sam sposób od 150 milionów lat.
Żeby wyprodukować 0,3 kg miodu, pszczoły muszą przelecieć 88 500 km i usiąść na 2 mln kwiatów.
Pszczoły nie rozpoznają koloru czerwonego.
Pszczoła posiada „zegar czasowy”, który mówi jej o jakiej porze dana roślina „mioduje”.

Adres

Grzepnica, Grzepnica
Szczecinska
72-003

Telefon

+48797871726

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Bądź na bieżąco i daj nam wysłać e-mail, gdy Paweł Blachowski - Regionalny Kierownik Sprzedaży umieści wiadomości i promocje. Twój adres e-mail nie zostanie wykorzystany do żadnego innego celu i możesz zrezygnować z subskrypcji w dowolnym momencie.

Skontaktuj Się Z Firmę

Wyślij wiadomość do Paweł Blachowski - Regionalny Kierownik Sprzedaży:

Udostępnij