16/03/2015
Szkody komunikacyjne wyrządzone przez pasażerów pojazdu cz.2
W Kancelarii odbyliśmy spotkanie, na którym dowiedzieliśmy się o szczegółach zdarzenia, zachowaniu uczestników, Policji i pracownika serwisu. Po otrzymaniu pełnomocnictwa i kopii dokumentów, które poszkodowana zebrała, zwróciliśmy się do serwisu z prośbą o podanie nam przyczyny braku wypłaty odszkodowania przez ubezpieczyciela po naprawie auta. Przysłana kopia dokumentu z podaniem przyczyny odmowy przyjęcia odpowiedzialności nie zaskoczyła nas. Ubezpieczyciel powołał się na brak odpowiedzialności posiadacza i kierującego pojazdem a tym samym swojej, zgodny z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 22 maja 2003r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, który mówi, że z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są zobowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, za którą uważa się również szkodą powstałą przy wsiadaniu lub wysiadaniu z pojazdu i, że w oparciu o zgromadzoną dokumentację ustalono, że sprawcą zdarzenia była osoba niebędąca posiadaczem czy też kierującym pojazdem – a więc osoba trzecia. Podjęta przez Ubezpieczyciela decyzja budziła nasze wątpliwości bowiem likwidator nie przeanalizował dokładnie posiadanych dokumentów i faktów w niniejszej sprawie. Okazało się, że kierowca wjechał w ulicę jednokierunkową i zatrzymał pojazd w miejscu gdzie obowiązuje bezwzględny zakaz zatrzymywania się i postoju. Sprawcą szkody zatem powinien zostać uznany kierujący pojazdem, który zatrzymał auto w miejscu do tego niedozwolonym i jego odpowiedzialność kształtowana powinna być na zasadach winy w oparciu o art. 415 KC. Przepis ten mówi, że za szkodę odpowiada osoba, której zawinione zachowanie jest źródłem powstania tej szkody, przy czym zdarzeniem sprawczym w rozumieniu w/w przepisu jest zarówno działanie jak i zaniechanie w sytuacji gdy wiąże się z ciążącym na sprawcy obowiązkiem czynnego działania i niewykonania tego obowiązku. Jednocześnie czyn sprawcy pociągający za sobą odpowiedzialność cywilną musi wykazywać pewne cechy niewłaściwości postępowania odnoszące się do strony przedmiotowej, określane mianem bezprawności czynu oraz do strony podmiotowej, określanej pojęciem winy. Zachowanie jest bezprawne, gdy popada w kolizję z istniejącym porządkiem prawnym (tu: Ustawą prawo o ruchu drogowym), przez który należy rozumieć przede wszystkim nakazy i zakazy wynikające z obowiązujących przepisów prawnych, jak i wytworzone w społeczeństwie zasady współżycia społecznego. Czyn bezprawny może być rozważany w kategoriach winy, przez którą rozumieć należy złą decyzję człowieka, odnoszącą się do podjętego przez niego bezprawnego czynu a przecież taką właśnie decyzję podjął kierujący pojazdem zatrzymując pojazd w miejscu do tego niedozwolonym. Pomiędzy zdarzeniem wywołującym szkodę – czyli zatrzymaniem w miejscu niedozwolonym i samą szkodą konieczne jest nadto istnienie związku przyczynowego, bez którego pomimo istnienia uszczerbku odpowiedzialność cywilna deliktowa sprawcy szkody nie istnieje. Wreszcie sprawcy szkody należy postawić zarzut nagannego zachowania, a więc musi zaistnieć po jego stronie wina. Sprawa jest w toku.
