Polska, której nie ma

07/07/2021

Dziś środa, godzina 10:13 😃. Czy ktoś wie, jaką funkcję pełnił ten budynek i gdzie się mieścił❓

DĄBROWA GÓRNICZA – szpital psychiatryczny

Był to murowany, podpiwniczony budynek powstały na początku XX w. Przez ponad 30 lat, do początku 2005 r., mieścił się tam Oddział Psychiatryczny Szpitala Miejskiego. Ponieważ był to obiekt zabytkowy, nie udało się dostosować go do celów leczniczych. Po wyprowadzeniu się oddziału szpitalnego gmach niszczał, czekając na nowego właściciela. Pojawiły się wówczas plany przekazania budynku Policji. W październiku 2007 r. obiekt został kupiony przez potencjalnego inwestora. Podczas prac wewnątrz budynku zawaliła się część konstrukcji, trzeba więc było go wyburzyć. Stało się to wiosną 2009 r.

Fragment oraz zdjęcie pochodzą z książki „Zagłębie, którego nie ma” autorstwa Tomasza Kostro.
👉 https://www.km.com.pl/408
/fot. ze zbiorów Dariusza Nowaka/
_________________________________________
Od wtorku do piątku – punktualnie o 10:13 publikujemy zdjęcia miejsc, które zniknęły z przestrzeni naszych miast i regionów.
We wtorki towarzyszy temu konkurs – pierwsza osoba, która zgadnie co znajduje się na zdjęciu, otrzyma od nas egzemplarz książki, z której pochodzi fotografia. Po rozwiązaniu zagadki edytujemy opis i przedstawimy pełen opis obiektu.
W następnych dniach pojawią się inne zdjęcia z tej samej książki.
A kolejny wtorek przeniesie nas przeniesie nas już zupełnie inną lokalizację, w której było coś, czego już nie ma.

07/07/2021

Jak co wtorek, zapraszamy Was do udziału w naszym konkursie 😃

Z jakiego miasta pochodzi poniższe zdjęcia i co przedstawia❓

Prawidłowa odpowiedź to...

DĄBROWA GÓRNICZA – Huta Bankowa

Huta powstała w latach 30. XIX w. jako inwestycja Banku Polskiego. Była wówczas największą i najnowocześniejszą hutą żelaza w Królestwie Polskim. Na początku lat 40. XIX w. miała sześć wielkich pieców, piece rafineryjne, odlewnicze i pudlingowe, walcownię i warsztaty mechaniczne. W 1855 r. doprowadzono linię kolejową i utworzono system bocznic. Pierwszą stalownię martenowską uruchomiono w 1878 r. Po odzyskaniu niepodległości huta stała się własnością francuskiego zakładu metalurgicznego Schneider et Cie. W 1945 r. została upaństwowiona, sześć lat później przemianowana na Hutę im. Dzierżyńskiego. Po uruchomieniu w 1976 r. Huty Katowice stopniowo zmniejszano tu produkcję. Od 1978 r. kolejno likwidowano piece martenowskie, ostatni został wygaszony w 1995 r. Rozebrano starą halę stalowni, gdzie były piece (siedem kominów w centrum miasta, dawniej charakterystyczny element krajobrazu). Obecnie w tym miejscu jest centrum handlowe przy ul. Sobieskiego. Na pozostałym terenie wciąż istnieją zakłady metalurgiczne.

Opis i fotografia pochodzą z książki „Zagłębie, którego nie ma” autorstwa Tomasza Kostro
👉 www.km.com.pl/408
/fot. ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego/
____________________________________________________

Od wtorku do piątku – punktualnie o 10:13 publikujemy zdjęcia miejsc, które zniknęły z przestrzeni naszych miast i regionów.
We wtorki towarzyszy temu konkurs – pierwsza osoba, która zgadnie co znajduje się na zdjęciu, otrzyma od nas egzemplarz książki, z której pochodzi fotografia. Po rozwiązaniu zagadki edytujemy opis i przedstawimy pełen opis obiektu.
W następnych dniach pojawią się inne zdjęcia z tej samej książki.
A kolejny wtorek przeniesie nas przeniesie nas już zupełnie inną lokalizację, w której było coś, czego już nie ma 😉

30/06/2021

Witamy Was w środę o 10:13 i zapraszamy w podróż do przeszłości 🙂

CZELADŹ – Karczma przy Rynku

Niewiele wiemy o drewnianej karczmie istniejącej do I wojny światowej. Zachowały się tylko nieliczne fotografie i wzmianki o niej. Wiadomo, że stała mniej więcej w miejscu dzisiejszego, modernistycznego budynku na rogu Rynku i ul. Bytomskiej. Przez pewien czas, prawdopodobnie zanim wybudowano ratusz, była siedzibą władz miasta. Wynika stąd, że była od niego starsza, czyli najprawdopodobniej pochodziła z końca XVII w. lub początku XVIII w.

Fragment oraz zdjęcie pochodzą z książki „Zagłębie, którego nie ma” autorstwa Tomasza Kostro
👉 https://www.km.com.pl/408
/fot. ze zbiorów Towarzystwa Przyjaciół Czeladzi/
___________________________________________
Od wtorku do piątku – punktualnie o 10:13 publikujemy zdjęcia miejsc, które zniknęły z przestrzeni naszych miast i regionów.
We wtorki towarzyszy temu konkurs – pierwsza osoba, która zgadnie co znajduje się na zdjęciu, otrzyma od nas egzemplarz książki, z której pochodzi fotografia. Po rozwiązaniu zagadki edytujemy opis i przedstawimy pełen opis obiektu.
W następnych dniach pojawią się inne zdjęcia z tej samej książki.
A kolejny wtorek przeniesie nas przeniesie nas już zupełnie inną lokalizację, w której było coś, czego już nie ma 😉

29/06/2021

Jak co wtorek, zapraszamy Was do udziału w naszym konkursie 😃

Z jakiego miasta pochodzi poniższe zdjęcia i co przedstawia❓😉

CZELADŹ – Rynek

Centrum Czeladzi, jak każdego średniowiecznego miasta, stanowił kwadratowy Rynek. Przez stulecia otaczały go drewniane domy mieszczańskie. Najważniejszymi budynkami były tu karczma i ratusz. Dzisiejszy Rynek, mimo przemian politycznych i gospodarczych, zachował kształt z czasów lokacji, choć historyczne budynki nie przetrwały. W ostatnich dziesięcioleciach XX w. jego wygląd znacząco się zmieniał. Do lat 50. był to pusty plac, później skwer z licznymi krzewami różanymi i fontanną pośrodku. Ostatnio, ku niezadowoleniu części mieszkańców, stał się ponownie placem, tym razem wybrukowanym.

Opis i fotografia pochodzą z książki „Zagłębie, którego nie ma” autorstwa Tomasza Kostro
👉 www.km.com.pl/408
/fot. ze zbiorów Towarzystwa Przyjaciół Czeladzi/
____________________________________________________
Od wtorku do piątku – punktualnie o 10:13 publikujemy zdjęcia miejsc, które zniknęły z przestrzeni naszych miast i regionów.
We wtorki towarzyszy temu konkurs – pierwsza osoba, która zgadnie co znajduje się na zdjęciu, otrzyma od nas egzemplarz książki, z której pochodzi fotografia. Po rozwiązaniu zagadki edytujemy opis i przedstawimy pełen opis obiektu.
W następnych dniach pojawią się inne zdjęcia z tej samej książki.
A kolejny wtorek przeniesie nas przeniesie nas już zupełnie inną lokalizację, w której było coś, czego już nie ma 😉

24/06/2021

Dziś chcemy Wam pokazać...

BĘDZIN – Podzamcze

U podnóża zamku była dzielnica żydowska. Tu mieściła się synagoga, więzienie żydowskie, młyny wodne, mykwa. Większość Żydów mieszkała przy ulicach Podzamcze, Bożniczej, Zaułek, Zawale, Żydowskiej, Nadbrzeżnej i Kościelnej, tuż przy brzegach nieuregulowanej jeszcze Przemszy. Ta zamieszkiwana przez ubogą ludność dzielnica była nazywana „Zimną Dupą”, co uwiecznił w swych dziełach pochodzący stąd Stanisław Wygodzki. Obecnie po dzielnicy żydowskiej nie ma śladu. Wszystkie budynki zostały wyburzone, część już w okresie okupacji, kolejne po II wojnie światowej, a ostatnie w latach 70.

Opis oraz zdjęcie pochodzą z książki „Zagłębie, którego nie ma” autorstwa Tomasza Kostro
👉 https://www.km.com.pl/408
/fot. ze zbiorów Archiwum Państwowego w Katowicach/
________________________________________________
Od wtorku do piątku – punktualnie o 10:13 publikujemy zdjęcia miejsc, które zniknęły z przestrzeni naszych miast i regionów.
We wtorki towarzyszy temu konkurs – pierwsza osoba, która zgadnie co znajduje się na zdjęciu, otrzyma od nas egzemplarz książki, z której pochodzi fotografia. Po rozwiązaniu zagadki edytujemy opis i przedstawimy pełen opis obiektu.
W następnych dniach pojawią się inne zdjęcia z tej samej książki.
A kolejny wtorek przeniesie nas przeniesie nas już zupełnie inną lokalizację, w której było coś, czego już nie ma 😉

23/06/2021

Witamy Was w środę o 10:13 i zapraszamy w podróż do przeszłości 🙂

BĘDZIN – Ruiny zamku

Wspaniale prezentujący się dziś średniowieczny zamek był przez długie dziesięciolecia XIX i XX w. (i wcześniej) malowniczą ruiną, chętnie fotografowaną i rysowaną. Obecny wygląd zawdzięcza XIX-wiecznej przebudowie w duchu romantyzmu (przeprowadzonej na zlecenie hr. Raczyńskiego) oraz współczesnej rekonstrukcji, bowiem w drugiej połowie XIX w. zamek ponownie popadł w ruinę. Warownia składała się z zamku górnego i rozległego przedzamcza z pozostałościami murów obronnych i nieistniejącą dziś bramą wjazdową. Od 1956 r. we wnętrzu zamku funkcjonuje muzeum z bogatą kolekcją dawnej broni i dokumentów dotyczących historii miasta i okolicy. Zamek i jego otoczenie, nie-gdyś gęsto zabudowane, stanowi ważną atrakcję turystyczną miasta i regionu.

Fragment oraz zdjęcie pochodzą z książki „Zagłębie, którego nie ma” autorstwa Tomasza Kostro
👉 https://www.km.com.pl/408
/fot. ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego/
______________________________________________
Od wtorku do piątku – punktualnie o 10:13 publikujemy zdjęcia miejsc, które zniknęły z przestrzeni naszych miast i regionów.
We wtorki towarzyszy temu konkurs – pierwsza osoba, która zgadnie co znajduje się na zdjęciu, otrzyma od nas egzemplarz książki, z której pochodzi fotografia. Po rozwiązaniu zagadki edytujemy opis i przedstawimy pełen opis obiektu.
W następnych dniach pojawią się inne zdjęcia z tej samej książki.
A kolejny wtorek przeniesie nas przeniesie nas już zupełnie inną lokalizację, w której było coś, czego już nie ma 😉

18/06/2021

15/06/2021

W tym tygodniu przeniesiemy się w czasie do…

SOSNOWIEC – Amfiteatr w Parku Sieleckim

Wiosną 1964 r. rozpoczęto budowę amfiteatru na naturalnym stoku wzniesienia (na zdjęciu widok ze wzgórza). Na lipcowe święto narodowe był gotowy, jednak prace uzupełniające trwały aż do 1968 r. Rozmieszczona na stoku widownia była w stanie pomieścić ok. 8 tys. osób. Scena była ogromna, z orkiestronem. Amfiteatr wyposażony został w kompletne zaplecze z kabinami do wyświetlania filmów, obszerne garderoby, sanitariat i kawiarnię. W latach 60. i 70. obiekt był często wykorzystywany, w latach 80. powoli popadał w ruinę, brakowało bowiem chęci i środków na konserwację urządzeń. Na początku ostatniej dekady XX w. pozostałości amfiteatru rozebrano, teren splantowano, obsiano trawą i obsadzono drzewami. Dziś obiekt można oglądać jedynie na fotografiach i pocztówkach.

Opis i fotografia pochodzą z książki „Zagłębie, którego nie ma” autorstwa Tomasza Kostro
👉 www.km.com.pl/408
/fot. ze zbiorów Muzeum w Sosnowcu/
________________________________________________
Od wtorku do piątku – punktualnie o 10:13 publikujemy zdjęcia miejsc, które zniknęły z przestrzeni naszych miast i regionów.
We wtorki towarzyszy temu konkurs – pierwsza osoba, która zgadnie co znajduje się na zdjęciu, otrzyma od nas egzemplarz książki, z której pochodzi fotografia. Po rozwiązaniu zagadki edytujemy opis i przedstawimy pełen opis obiektu.
W następnych dniach pojawią się inne zdjęcia z tej samej książki.
A kolejny wtorek przeniesie nas przeniesie nas już zupełnie inną lokalizację, w której było coś, czego już nie ma 😉

11/06/2021

KIELCE – Fabryka Powozów, Bryczek, Wozów i Sań Braci F. i K. Burak

Wytwórnia powozów braci Buraków była jednym z najbardziej rozpoznawalnych kieleckich zakładów produkcyjnych w regionie. Założona przez Franciszka Buraka w 1860 r. jako warsztat stelmacha i kołodzieja, została przekształcona przez jego synów – Feliksa i Kazimierza – w warsztat powoźniczy. Do 1915 r. znajdowała się przy ul. Warszawskiej 8 (obecnie nr 10) i prawdopodobnie tam wykonano tę fotografię. Później fabryka została podzielona na dwie oddzielne części: powoźniczą i samochodową, które mieściły się przy ulicach Czarnowskiej i Składowej. Wizytówką zakładu Buraków była bryczka zwana kielecką. Podczas I wojny światowej produkowano też pojazdy dla wojska, m.in. dla oddziałów Józefa Piłsudskiego, a w latach międzywojennych podjęto pionierską w Kielcach produkcję nadwozi samochodowych. Obecnie w miejscu tym znajduje się dwupiętrowa prywatna kamieniczka wystawiona ok. 1930 r.

Opis oraz zdjęcie pochodzą z książki „Kielce, których nie ma” autorstwa Krzysztofa Myślińskiego
👉 https://www.km.com.pl/347
/fot. ze zbiorów Muzeum Historii Kielc/
_________________________________________
Od wtorku do piątku – punktualnie o 10:13 publikujemy zdjęcia miejsc, które zniknęły z przestrzeni naszych miast i regionów.
We wtorki towarzyszy temu konkurs – pierwsza osoba, która zgadnie co znajduje się na zdjęciu, otrzyma od nas egzemplarz książki, z której pochodzi fotografia. Po rozwiązaniu zagadki edytujemy opis i przedstawimy pełen opis obiektu.
W następnych dniach pojawią się inne zdjęcia z tej samej książki.
A kolejny wtorek przeniesie nas przeniesie nas już zupełnie inną lokalizację, w której było coś, czego już nie ma 😉

04/06/2021

Ten budynek na pewno znają wszyscy 😀

WARSZAWA – Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

Zabudowania Aleksandryjsko-Maryjskiego Instytutu Wychowania Panien wzniesiono przy ul. Wiejskiej w latach 50. XIX w. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości zostały one zaadaptowane na siedzibę sejmu i senatu. Obszerną, dwupoziomową aulę przekształcono na salę posiedzeń sejmu. W latach 1925–1928 od południowej strony gmachu dobudowano nową, amfiteatralną salę posiedzeń zwieńczoną kasetonowym dachem ze świetlikiem. Z zewnątrz rotundę ozdobiono płaskorzeźbami Jana Szczepkowskiego. W czasie wojny zespół obiektów został poważnie zniszczony. Po wojnie odbudowano jedynie amfiteatralną salę, zaś ruiny XIX-wiecznego instytutu rozebrano. W latach 1949–1952 powstał nowy zespół budynków sejmowych, którego integralną częścią stała się międzywojenna sala posiedzeń. Jedyną pozostałością po pierwotnym kompleksie Instytutu Wychowania Panien jest pawilon będący obecnie miejscem obrad komisji sejmowych.

Opis oraz zdjęcie pochodzą z książki „Warszawa, której nie ma” autorstwa Ryszarda Mączewskiego
👉 https://www.km.com.pl/341
/fot. ze zbiorów Narodowego Archiwum Cyfrowego/
___________________________________
Od wtorku do piątku – punktualnie o 10:13 publikujemy zdjęcia miejsc, które zniknęły z przestrzeni naszych miast i regionów.
We wtorki towarzyszy temu konkurs – pierwsza osoba, która zgadnie co znajduje się na zdjęciu, otrzyma od nas egzemplarz książki, z której pochodzi fotografia. Po rozwiązaniu zagadki edytujemy opis i przedstawimy pełen opis obiektu.
W następnych dniach pojawią się inne zdjęcia z tej samej książki.
A kolejny wtorek przeniesie nas przeniesie nas już zupełnie inną lokalizację, w której było coś, czego już nie ma.