02/05/2026
Pumasok na ba ito sa isipan mo?
Araw-araw naman ako nagsisipag, nagtitiis sa walang katapusang traffic, todo-bigay ako sa trabaho para mapromote -- minsan nga pinapagpaliban ko na ang pag-leave para wala silang masabi.
Pero bakit ganun?
Hindi mo nararamdaman ang ginhawa.
Lahat na lang tumataas ang presyo -- pagkain, tuition, gamot. Kailangan mo na nga mangutang or umasa sa credit card para lang makaahon.
Pagdating naman ng sweldo, halos pambayad utang na lang ang kinita mo. Hindi mo na nalalasap yung katas ng pagod mo.
Kahit maganda ang kinikita mo bilang OFW, mapapaisip ka pa din sa taas ng bilihin ngayon, kailan ka pa makakauwi? Pag-uwi mo naman, paano na ang magiging pamumuhay ninyo.
Bakit ganun?
Mabuti ka namang tao diba?
Hindi naman patas ito.
Kaya hindi maiisawan na nagkakaroon ng mga ganitong paniniwala sa pera.
Money is the root of all evil
Wag iponin. May magkakasakit sa pamilya
Money cant buy happiness
"Easy Money, Easy Go" kaya karamihan (hindi po lahat) ng mga recipient ng remittances ng mga OFW ay madali lng din ang pg gasto ng pera dahil hindi nmn daw nila pinaghirapan.
Pag malaki na kinikita, makakaipon na
Nagkakaroon tayo ng negatibong relasyon sa ideya ng pera.
May biruan nga na ang paraan na lang para yumaman ay...
Makapagasawa ng mayaman
Manahin ang yaman
Manalo ng lotto
May napansin ba kayo?
Lahat ng ito ay nakabase sa mga bagay na wala tayong control.
Kumbaga asa na lang sa swerte.
Di papayag ang mag-asawang De Leon diyan.
Taong 2011 nang bumagsak ang buhay nila. Nawalan ng trabaho si Rodolfo at wala sila pambayad ng bills. Umabot pa nga sa punto na nagluluto sila sa de uling na kalas dahil wala na sila pambayad ng gas.
At dahil maaga silang nagkaanak, di sila nakapagtapos ng kolehiyo.
Limitado ang mga oportunidad nila.
Hangga't isang araw, naabutan na lang nilang wala nang laman ang bank account nila bukod sa isang namumukod-tanging Php20 bill na nasa pitaka ni misis.
Ngunit imbes na mangutang o gamiting ito pangtaya ng lotto, naisip ni Rosiell na magnegosyo.
Ano?! Kung kailan pa walang pera tsaka magnenegosyo.
Pero para kay Rosiell, ito lang ang practical na pangmatagalan na solusyon.
Nagsimula siya ng ice business, ayon sa kanya "Sabi ko yelo muna since mahirap tayo and tubig lang naman ang kailangan. Plastic ang binili ko doon sa P20. Ginawa ko siyang 100 pieces na yelo."
Mula sa Php300 na kinita, lumipat siya sa ice candy kung saan lumaki ang kita niya sa Php5,000 kada linggo.
Wow!
Unti-unti siyang lumaki hangga't nagsimula na silang magbenta sa iskwela at sari-sari store.
Ngayon, kumikita na sila ng Php15,000 kada araw o Php450,000 buwan-buwan.
Ano ang naging sikreto nila?
"Naging sandigan namin ‘yun na lahat ng bagay, nagsisimula sa maliit lang. Walang nanaginip ka na bukas mayaman ka na. Lahat ‘yun, pinagpaguran naming mag-asawa."
Ang istorya nila ang nagbibigay ng bagong kahulugan sa katanungang...
"Hanggang saan aabot ang Php20 mo?"
Ang sagot? Malayong malayo.
Walang silang inasahan kundi ang kanilang sarili.
Ngunit may isang aspeto sa kanilang istorya ang hindi natukoy sa mga artikulo, at ito ang kanilang diskarte sa pera.
Nang sila'y simulang kumita, hindi nila ito ginamit sa luho.
Bagkus ininvest nila ang perang kinita pabalik sa business upang palaguin ito.
Hindi sila naniniwala sa millionaire for a day kundi sa pagiging rich for life.
Ito ang sikreto diskarte ng mga umaasenso.
At ang diskarteng ito mismo ang matutunan mo sa darating na financial literacy webinar.
Register sa link https://119358ml.imgcorp.com/debtfreeandfinanciallyhealthy/ para maipadala sa iyong email ang link ng free webinar.
