10/09/2022
Story time:
Naalala ko, I used to say sa mga co- worker and friends ko na kapag ako namatay bigla, panu na kaya ang mga anak ko? panu sila makakapag-aral? Panu magiging buhay nila? Wala naman akong mayamang kamag-anak para saluhin sila.. sapat din lang para sa mga sarili nilang pamilya ang kinikita nila.. kaya wag sila (mga co-worker ko) mabibigla kung makikita nilang gumagalaw ang keyboard ng pc ko.. at may narereceive silang email from me ππ kasi kailangan ko pa rin mag work para sa mga anak ko π₯² kasi wala naman ako maiwan sa kanila para ipagpatuloy nila ang pag-aaral at buhay nila.. lagi yan sumasagi sa isip ko yang βwhat ifsβ na yan.. isa rin yan sa dahilan ng anxiety ko.. π₯²
Until I got my insurance π simula nun, parang nagkaroon ako ng peace of mind.. parang hindi na ko ganun katakot mawala.. kasi alam ko, may maiiwan na ko sa kanila.. hindi pa man ganun kalaki.. pero alam ko they can survive, kahit wala na ko.. π₯°
Kasi hindi natin alam ang mangyayari bukas, next week, next month, next year..
Kaya dapat parang girl scout! - LAGING HANDA!