02/05/2025
"Ang Santo na Niyakap ang Kahirapan"
(The Saint Who Embraced Poverty)
Si Francisco ay anak ng isang mayamang mangangalakal sa Assisi, Italya. Lumaki siya sa marangyang buhay—bihis ng magagarang damit, pinaliligiran ng kasiyahan, at puno ng mga pangarap ng karangalan. Mahilig siya sa gulo, sa kantahan, at sa paglalakbay. Isang araw, naisip niyang sumama sa digmaan bilang sundalo.
Ngunit habang siya'y naghihintay ng labanan, nagkasakit siya. Sa katahimikan ng gabi, may narinig siyang tinig:
“Francisco, bakit mo sinusunod ang tao at hindi Ako?”
Mula noon, nagsimula ang kanyang pagbabago.
Bumalik siya sa Assisi. Dahan-dahang tinanggihan niya ang kayamanan ng mundo. Sa harap ng maraming tao, isinuko niya ang lahat—pati ang kanyang mamahaling damit. Tumalikod siya sa kayamanan, at piniling maging mahirap para sa Diyos.
Minsang nanalangin si Francisco sa lumang kapilya ng San Damiano, narinig niya ang tinig ni Jesus mula sa krus:
“Ayusin mo ang Aking bahay na gumuho.”
At sinunod niya ito—una sa pagkuk*mpuni ng simbahan, hanggang sa pagtulong sa simbahan ng Diyos sa buong mundo.
Nabuhay si Francisco na parang si Kristo—mahirap, mapagmahal, at mapagpak*mbaba. Minahal niya ang lahat ng nilikha—hayop, halaman, araw, buwan, at hangin. Tinawag niya silang kapatid at kapatid na babae.
Isang araw, nakipagkaibigan siya sa isang mabangis na lobo. At sa halip na takutin ito, kinausap niya ito nang may kabaitan. Mula noon, ang lobo ay naging mapayapa kasama ng mga tao sa nayon.
Si San Francisco ng Assisi ay paalala sa atin na ang tunay na yaman ay hindi ginto, kundi pag-ibig. Na sa pagpapak*mbaba, natatagpuan ang kadakilaan. At sa pagkalinga sa lahat ng nilikha, naroon ang tunay na larawan ng Diyos.
