03/11/2021
Een sneeuwwitte bruidsjurk …
Op de universiteit leerden wij als beginnende juristen dat de koop en levering van een bruidsjurk zo’n typisch geval was van een prestatie met een echte deadline. Als je die gemist werd, hoefde je de verkoper niet in gebreke te stellen en een termijn te geven voor herstel, want dat was niet meer mogelijk. De bruiloft was voorbij, te laat is te laat, de wanprestatie is dan onherstelbaar. Maar in coronatijd is alles anders en gaan ook bruiloften vaak niet door. Zo’n zaak, met een bruidsjurk die niet zo sneeuwwit was als deze had moeten zijn, en met een afgezegde bruiloft, leidde tot een review op het internet, waaraan de rechter in kort geding te pas moest komen (uitspraak voorzieningenrechter te Haarlam d.d. 20 oktober 2021, ECLI:NL:RBNHO:2021:8917). Was dit smaad, of gewoon vrijheid van meningsuiting, ook al zo’n hot issue in coronatijd? Luister en huiver …
Het begon allemaal met de aankoop van een trouwjurk op 29 januari 2019 voor een bedrag van € 750,- door de komende bruid. Zij had op die dag een aanbetaling gedaan van € 300,-, het restant van de koopsom zou worden betaald bij het ophalen van de trouwjurk, enige maanden later, zo was de planning. Echter, corona gooide roet in het eten, was de spelbreker, werd de gamechanger. De bruiloft moest vanwege de maatregelen worden uitgesteld. Het vonnis vermeldt dat de bruiloft uiteindelijk pas plaatsvond op 29 juni 2021. ‘Gewoon’ twee jaar later! Het kan allemaal tegenwoordig. Maar de bruidsjurk was af en de verkoopster had haar prestatie al geleverd, zij wilde dus betaling van het restant. Toen de bruid op 17 juni 2020 de winkel van verkoopster opnieuw bezocht, werd haar verteld dat alle bruiden hun trouwjurken zoveel mogelijk moesten komen ophalen omdat de winkel op 1 augustus 2020 zou gaan verhuizen. De bruid heeft toen het restant van de aankoopsom betaald.
Wat er daarna gebeurde, wordt door de bruid in zeer beeldende taal verwoord in een anoniem bericht dat zij – zo heeft zij later erkend – heeft geplaatst op 12 januari 2021 op ThePerfectWedding.nl, een review, met de volgende inhoud:
[De jurk] zat al in de hoes en is alleen ietsje eruit geweest om 1 verstelwerkje te laten zien. Toen ik daarna iemand samen met mijn moeder de jurk vol trots wilde laten zien, kwam de jurk vies onder grijze strepen en vlekken en een gelige gloed her en der uit de hoes!! The horror. Gelijk gebeld, jurk teruggebracht. Ze zouden de jurk reinigen. Daarbij heb ik aangegeven zowel tijdens het terugbrengen als later schriftelijk dat ik mijn geld terug wilde als men de jurk niet schoon kreeg. Ruim 2 weken later zelf contact opgenomen, hij was toevallig net binnen (best apart want bij brengen hadden ze zelf een apparaat staan zei ze). Daar hing hij, eigenaresse was er niet bij, de toenmalige coupeuse moest het afhandelen. De jurk was nog steeds niet schoon!! Volgens coupeuse bouwstof van een verbouwing welke plaats had gevonden. Waar de jurk 1,5 jaar in opslag hing. En daarna wat ik dan verwachte van een jurk uit de outlet. Serieus?!? Ik koop toch geen jurk die vies is? Later werden de strepen afgedaan als plooien (strakke iets uitlopende satijnen jurk zonder plooien heeft ineens plooien) daarna werd door de man verkondigd dat ik de jurk niet wilde omdat ik deze niet meer paste. Bij de 4de keer was het zelfs zo erg dat er nog meer vlekken in zaten bruine, hoe dan?!?! Dat kwam omdat jurken voor het passen over de grond worden gesleept. Saillant detail: mijn jurk was reeds gereinigd. Toen kwamen ook de bedreigingen. Ik heb toen contact opgenomen met Mr Frank Visser, zijn mening over deze winkel was dan ook niet mild. Alleen wilde men er niet aan meewerken, alleen op de door hen gestelde eisen. Informatie geeft men ook niet over de koopovereenkomst die je tekent. Communicatie doet men niet aan, en anders incorrect en komen ze met de meest vreemde smoezen. Flexibiliteit als een loden deur, alles moet hoe zij het willen en anders beginnen ze met van alles te dreigen. Begrip voor wensen totaal niet. Trouwens al zou het zo zijn, zij kunnen het niet waarmaken. Prijs/kwaliteit. Nee totaal niet kunnen leveren wat men pretendeert. Lees eerst de recensies voor je hier naar toe gaat. Dan blijft je heel veel ellende bespaart.
Er geb***t nog veel meer dat ik nu alleen maar even aanstip. De bruid schakelt ARAG rechtsbijstand in en stelt verkoopster in gebreke. Maar die betaalt de koopsom niet terug. In de hoop de zaak alsnog te regelen, vergoedt de ARAG de koopsom aan de bruid, kennelijk onder de noemer: dat is goedkoper dan dat we daarover moeten gaan procederen. Maar daar neemt de bruid geen genoegen mee, dat is geen genoegdoening van de verkoopster, dus schakelt zij het televisieprogramma ‘Wordt u al geholpen?’ van mr. Frank Visser in. Ook uit zij haar ongenoegen over de gang van zaken op verschillende websites en in facebookgroepen. Ook op de ThePerfectWedding.nl dus. Maar dan is de voor de verkoopster de maat vol, dit pikt zij niet en zij start een kort geding. Daarin verschijnt de bruid niet, dus wordt er een verstekvonnis gewezen, waarbij de bruid wordt veroordeeld tot verwijdering van het bericht op straffe van een dwangsom. Dat accepteert zij op haar b***t weer niet en zij gaat in verzet, waardoor er alsnog een inhoudelijke behandeling van de zaak plaatsvindt met als inzet om de veroordeling van het verstekvonnis van tafel te krijgen.
De voorzieningenrechter stelt voorop dat het hier gaat om een botsing tussen fundamentele grondrechten, te weten het recht op vrijheid van meningsuiting beschermd door artikel 7 van de Grondwet en artikel 10 EVRM, en het recht op bescherming van de eer en goede naam en eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer beschermd in artikel 10 van de Grondwet en artikel 8 EVRM. “Bij deze fundamentele rechten staan twee maatschappelijke belangen tegenover elkaar, namelijk aan de ene kant het belang van [gedaagde] om zich in het openbaar kritisch, informerend en/of waarschuwend te kunnen uitlaten over (beweerdelijk aanwezige) misstanden en aan de andere kant het belang van [eiser] om niet te worden blootgesteld aan lichtvaardige verdachtmakingen die afbreuk doen aan de integriteit, geloofwaardigheid, eer en goede naam. Welke van deze twee belangen de doorslag behoort te geven, hangt af van alle ter zake dienende omstandigheden van het geval, waaronder de aard van de geuite verdenkingen, de ernst van de te verwachten gevolgen voor degene op wie de verdenkingen betrekking hebben, de ernst van de misstand welke de uitlatingen aan de kaak willen stellen, de mate waarin deze verdenkingen steun vinden in beschikbaar feitenmateriaal, de mate van waarschijnlijkheid dat ook op een andere, voor de wederpartij minder schadelijke manier, zaken aan de orde gesteld hadden kunnen worden, het gezag dat derden zullen toerekenen aan de persoon die de uitlatingen deed en het gedrag en de positie van de benadeelde.” Dit is het algemene kader, waaraan ieder review zal moeten voldoen.
Voor wat betreft de aankoop van een product via internet overweegt de kort geding rechter “dat het in het huidige digitale tijdperk niet ongebruikelijk is dat mensen hun ervaringen over bedrijven delen via internet of dat zij, voordat zij een grote(re) aankoop doen (waartoe de aanschaf van een bruidsjurk wel mag worden gerekend), via internet nagaan of er van het bedrijf dat zij voor de aankoop op het oog hebben reviews online geplaatst zijn. Bij een review is het voor de lezer voldoende duidelijk dat de inhoud slechts de mening van de schrijver weergeeft. Bij het plaatsen van een dergelijke review heeft de schrijver de vrijheid om zijn mening te geven over de door een bedrijf verleende dienstverlening, waarbij het stevig aanzetten van de mening en het enigszins overdrijven, zij het niet ongelimiteerd, is geoorloofd en het beginsel van hoor en wederhoor niet aan de orde is.”
Het uiteindelijke oordeel van de voorzieningenrechter zal voor de niet-jurist toch nog wel als een verrassing komen. Niet de overdrijvingen of de diskwalificaties zijn het probleem, maar de mededeling: ‘De verkoop word je echt door de strot geduwd!’ Daarvan zegt de voorzieningenrechter dat deze mededeling geen steun vindt in het aanwezige feitenmateriaal en om die reden onrechtmatig is ten opzichte van de verkoopster. Maar het bericht is inmiddels al verwijderd en daar kan het bij blijven, het verstekvonnis wordt inderdaad vernietigd en de veroordeling gaat van tafel. Verkoopster krijgt alsnog ongelijk.
Wat bijzonder is aan dit vonnis, is dat de voorzieningenrechter er kennelijk toch niet gerust op is dat de zaak hiermee is afgedaan en vreest dat nu de veroordeling ongedaan gemaakt is, de bruid toch weer opnieuw berichten zal gaan plaatsen. Want het feit dat verkoopster er zonder kleerscheuren mee weg kwam was voor haar immers reden om in de pen te klimmen om andere toekomstige klanten te waarschuwen. De voorzieningenrechter geeft de bruid een waarschuwing als hij eindigt met de volgende woorden: “De onderhavige beslissing, waarin [verkoopster] dus alsnog in het ongelijk gesteld wordt, zou echter geen reden voor [de bruid] moeten zijn om haar strijd op internet opnieuw voort te zetten na de gedwongen “pauze” ten gevolge van het verstekvonnis. Het is hoog tijd de strijdbijl te begraven. Hervat [de bruid] haar negatieve berichtgeving op social media, dan loopt zij het reële risico dat haar acties alsnog als onrechtmatig gekwalificeerd moeten worden.”
Vooralsnog is de zaak daarmee klaar. Maar in coronatijd, waarin de emoties soms hoog oplopen, kan je erop wachten.
En nog iets: de ervaring leert dat niet alle huwelijken gelukkig zijn. Van Loon advocaten doet ook echtscheidingen.
