Rouwbegeleiding

Bellen Routebeschrijving Website Contact opnemen met het bedrijf

Rouwbegeleiding Ik ondersteun gezinnen in ieders eigen rouwproces om het leven samen weer op te kunnen pakken.

Ze was vijf toen ze kanker kreeg.Van het ene op het andere moment stond het leven van haar en haar gezin volledig op z’n...
08/10/2026

Ze was vijf toen ze kanker kreeg.
Van het ene op het andere moment stond het leven van haar en haar gezin volledig op z’n kop.

Nu gaat het gelukkig weer goed met haar. Maar de angst blijft. De onderzoeken, behandelingen en de herinnering aan wat er is gebeurd, maken dat je nooit helemaal zomaar kunt loslaten. Regelmatig heeft ze nog controles, haar ogen zijn achteruitgegaan en concentreren is niet zo vanzelfsprekend.

In de klas zie je misschien een gewoon kind tussen alle andere kinderen. Maar achter dat kind zit een heel verhaal.

Ik ben dankbaar dat ik dit gezin, dit kind en haar grote zus mag ondersteunen. Met creatieve werkvormen, met een luisterend oor, en door ook ouders en leerkrachten te begeleiden.

Want palliatieve zorg gaat niet alleen over het kind dat ziek is. Het gaat over het hele gezin en iedereen eromheen.

Samen kijken. Samen bewegen. Samen dragen.
Zodat niemand het alleen hoeft te doen. ❤️

Dankbaar dat ik daar, hoe klein soms ook, een stukje in mag betekenen.



Na een paar uurtjes verkennen, verdwalen en vooral veel trappen lopen hebben we inmiddels helemaal onze draai gevonden i...
03/10/2026

Na een paar uurtjes verkennen, verdwalen en vooral veel trappen lopen hebben we inmiddels helemaal onze draai gevonden in de stad Luxemburg. 🇱🇺

En wat geniet ik hier van de enorme gebouwen, oude vestingmuren en indrukwekkende bouwwerken. Sommige staan hier al sinds de 15e eeuw.

Ik kan daar echt even bij stilstaan. Letterlijk dan, want ik heb vandaag nogal wat (kilo)meters gemaakt. 😂

Het fascineert me hoe mensen eeuwen geleden iets bedachten, bouwden en zo stevig neerzetten dat wij het honderden jaren later nog steeds bewonderen.

En misschien is dat ook wel waarom dit soort plekken me zo aanspreken.

In mijn praktijk zie ik ook hoe mensen in rouw muren bouwen om te overleven. Hoe ze weer hun plek leren vinden in het nieuwe normaal. vaak gaat het ook over steviger staan, grenzen neerzetten, oude patronen loslaten en opnieuw bouwen aan jezelf.

Want net als bij een eeuwenoude vesting gaat dat waarschijnlijk nooit in één dag. Je begint ergens, laag voor laag. Soms moet er eerst iets afgebroken worden voordat er ruimte ontstaat voor iets nieuws. En het mooiste is misschien wel dat je onderweg steeds meer kunt zien wat je eigenlijk aan het bouwen bent.

Maar goed… vandaag was ik vooral gewoon toerist. 😄
Wandelen, mooie plekken bewonderen, culinaire eettentjes zoeken, fijne gesprekken met z’n tweetjes en tussendoor lekker op een muurtje zitten en mensen kijken.

Soms is dat precies wat je nodig hebt om daarna weer met frisse ogen naar je eigen bouwwerk te kijken. ❤️



10 jaar geleden schreef ik op social media deze allereerste post. Vandaag 21 september op de dag dat jij geboren bent st...
21/09/2026

10 jaar geleden schreef ik op social media deze allereerste post.

Vandaag 21 september op de dag dat jij geboren bent start ik mijn officiele praktijkpagina hier op facebook. Hoe mooi is dit.

Ik voel je aanwezigheid diep in mijn hart. Wij 2 daar op die warme plek, voor altijd samen.

Ooit groeide jij daar van kleine embryo uit tot mijn heerlijk lief mannetje. Ik had je zo lief maar moest veel te snel weer afscheid van je nemen.

Als ik mijn ogen sluit zie ik afschuwelijke beelden die ik het liefst zou willen vergeten maar ze zijn er. De koude kille werkelijkheid. Ik heb je lief voor altijd en in mijn herinneringen blijf je leven en noem ik je naam net als zovele ander lieve kindjes die daar bij jou wonen.

Vandaag 21 september ben jij mijn grote steun in dit nieuwe stukje van mijn leven. Een eigen praktijk, een knusse warme plek waar je welkom bent met je verdriet en pijn en gewoon jezelf mag zijn.

Ook na 10 jaar is deze plek is er nog steeds en heb ik inmiddels al vele mensen mogen ontmoeten en begeleiden.



Soms moet je gewoon weten wanneer je moet stoppen.De verleiding is groot. Je wilt een gokje wagen en spreekt met jezelf ...
13/09/2026

Soms moet je gewoon weten wanneer je moet stoppen.

De verleiding is groot. Je wilt een gokje wagen en spreekt met jezelf af hoeveel je maximaal wilt uitgeven.

De grijper gaat naar beneden. Hij heeft iets te pakken… 👀
Met alle ogen gericht op dat ene ding, hoop je maar op één ding:

Dat er iets in het bakje valt.

En dan gebeurt het niet.

Je denkt: nog één keer dan.
Nog een muntje erin. Nog een poging. Want misschien lukt het deze keer wél.

Maar soms is de grootste winst juist dat je op tijd stopt.

En weet je wat? Dat geldt niet alleen voor een grijpmachine. 😉

Ook in je onderneming kun je blijven trekken aan iets wat simpelweg niet werkt.

Aan een idee.
Aan een strategie.
Aan een samenwerking.
Aan iets waarvan je diep vanbinnen al weet dat het je meer kost dan het oplevert.

Omdat je er al zoveel tijd, energie of geld in hebt gestoken, voelt stoppen als opgeven.

Maar stoppen is niet altijd opgeven.

Soms is stoppen juist een bewuste keuze om je energie te richten op iets wat wél beweging en resultaat oplevert.

Dus de vraag is niet alleen:
“Hoe graag wil ik dat dit lukt?”

Maar ook:

“Hoe lang blijf ik nog trekken voordat ik durf te besluiten dat het tijd is om te stoppen?”

Want ondernemen vraagt niet alleen om doorzetten.
Het vraagt óók om op tijd loslaten. 💭



10 jaar R'auVieren-Verbinden -VerdiepenIn September is het precies 10 jaar geleden dat ik de stoute schoenen aantrok en ...
27/08/2026

10 jaar R'au
Vieren-Verbinden -Verdiepen

In September is het precies 10 jaar geleden dat ik de stoute schoenen aantrok en me inschreef bij de Kamer van Koophandel. De naam R'au is gebleven maar kreeg vorig jaar door Eveline ✨ Branding & Merkbeleving een ander jasje wat beter paste.

Alle momenten, keuzes, successen, teleurstellingen, twijfels en heel veel ontmoetingen zijn de slingers van mijn ondernemersreis.

Ik bleef mijn uitdagingen aankijken en leerde om te luisteren naar wat klopt, ook al was dat niet altijd gemakkelijk.
Ik kwam voor dichte deuren, vloekte menigmaal maar bleef geloven en focussen op een juiste sleutel.

Ik werkte aan mezelf, dook in mijn geschiedenis, patronen en overtuigingen.

En nu is het tijd om te vieren, terug te blikken en vooruit te durven dromen ook al ben je zoals ik 63. Leeftijd speelt geen rol als je doet waar je hart sneller van gaat kloppen.

Op donderdag 24 September organiseer ik daarom een bijzondere ondernemers dag met plek voor 18 vrouwelijke ondernemers.

Een dag vol ontmoeting, verbinding en verdieping. Met een heerlijke high tea, een mooi en inhoudelijke programma en muziek van Dyanne Sleijpen | Storytelling & Verbinding die mijn reis in lied en woord zal begeleiden.

Wil jij er graag bij zijn.
Stuur dan een bericht naar:
[email protected]



Een klein w e e t j e over hoe het ooit begon… 🤍 10 jaar geleden.Op 21 september, de geboortedag van mijn zoontje Axel,...
25/08/2026

Een klein w e e t j e over hoe het ooit begon… 🤍 10 jaar geleden.

Op 21 september, de geboortedag van mijn zoontje Axel, zat ik ’s avonds achter mijn computer.

Na weken bedenken en uitvogelen lukte het me die avond eindelijk om een Facebookpagina voor mijn praktijk R’au te maken 😊

Mijn praktijk was al gestart maar die Facebookpagina voelde als een eerste echte stap naar buiten.

En nu, 10 jaar later, vind ik het bijzonder dat juist deze datum steeds met mijn ondernemersreis verbonden is gebleven.

Want mijn reis als ondernemer is niet alleen ontstaan uit een idee of een beroep. Het is ook gevormd door alles wat ik in het leven heb meegemaakt, waaronder het verlies van Axel.

Zijn gemis werd uiteindelijk een belangrijk fundament onder wat ik nu voor anderen mag betekenen.

En daarom gaan we in de week van 21 September 💧Vieren - Verbinden - Verdiepen
💧Stilstaan - Delen - Vooruitkijken
💧Tekenen - Vertragen - Verbinden

Volg mijn berichten mocht je ergens graag erbij willen zijn. 🤍



🍀T R O T S In 2005 overleed jullie vader en bleef ik achter met drie schoolgaande kinderen. Vaak heb ik me afgevraagd: ...
18/08/2026

🍀T R O T S

In 2005 overleed jullie vader en bleef ik achter met drie schoolgaande kinderen. Vaak heb ik me afgevraagd: hoe krijg ik het als alleenstaande ouder allemaal op de rit? Hoe kan ik jullie geven wat jullie nodig hebben? Hoe doe ik dat zonder iemand om mee te sparren, zonder jullie vader om samen mee te overleggen over hoe jullie opgroeien? Wat zal er van jullie worden? Wat zullen jullie later gaan doen?

Duizend-en-een vragen gingen er door mijn hoofd. Vragen waar ik vaak nachten van wakker heb gelegen, maar waarvan jullie misschien wel, of misschien helemaal niets, hebben gemerkt.

En als ik dan vandaag, op de dag van de bruiloft van onze jongste, zo intens geniet van dit bijzondere moment, kan ik maar één ding voelen: enorme trots.

Trots op waar jullie nu staan. Trots op wie jullie zijn geworden en op wat jullie allemaal hebben bereikt.

En misschien is dat wel het mooiste antwoord op al die vragen die ik vroeger had.



Een p l e k vol liefde voor p a p a 🤍Voor kinderen is het zo belangrijk dat er ook aandacht is voor hén.Tijdens het zie...
06/08/2026

Een p l e k vol liefde voor p a p a 🤍

Voor kinderen is het zo belangrijk dat er ook aandacht is voor hén.
Tijdens het ziekteproces van hun papa, in de week naar het afscheid toe, maar zeker ook daarna.

Kaartjes, speciaal voor jou geschreven.
Van je juf. Je voetbaltrainer. Je beste vriend(in).
Een klasgenoot, de directeur, of de mensen van de bso waar je elke dinsdag zo graag naartoe gaat.

Samen met z’n vieren maakten we er een bijzondere plek van.
Er was ruimte voor stilte.
Er werd geschreven.
En langzaam vulde de muur zich met tekeningen.

Het bracht rust. Het voelde goed.
En bovenal was het zó waardevol voor deze drie broers.

Vlak voor de zomervakantie verzamelden we alles van de afgelopen twee weken in een doos.
Om er binnenkort een mooie herinneringsmap van papa van te maken. ✨




Een kop koffie, even geen mamaIk kijk op de klok en zie door het raam dat je de oprit op rijdt. Je komt me ophalen om sa...
04/08/2026

Een kop koffie, even geen mama

Ik kijk op de klok en zie door het raam dat je de oprit op rijdt. Je komt me ophalen om samen een kop koffie te gaan drinken. Het is een hele tijd geleden dat we dit als vriendinnen hebben gedaan.

Mijn dagen werden opgeslokt door alle zorg die er thuis was ontstaan, vanaf de diagnose die we drie jaar geleden kregen. Alles draaide om zorgen, regelen, volhouden en er zijn. Voor hem, voor de kinderen, voor ons gezin.

Nu ben je er niet meer.

En ineens moet ik opnieuw mijn draai zien te vinden. Zoek ik naar een manier om mijn dagen in te vullen. Vraag ik me af of ik wel of geen afspraken buiten de deur moet maken. Alsof ik opnieuw moet leren leven in een wereld die gewoon doorgaat, terwijl de mijne voorgoed veranderd is.

En vandaag kom jij me ophalen.

Voor een kop koffie. Voor even samen zijn. Voor een gesprek dat niet over zorg, ziekte of afscheid hoeft te gaan.

Misschien is dit wel onderdeel van opnieuw mijn weg vinden. Weer ervaren wat mij energie geeft, wat me goed doet en waar ik even mezelf kan zijn. Niet in plaats van de rouw, het verlies en het gemis, maar ernaast.

Want ook als het verdriet er altijd zal zijn, mag er langzaam weer ruimte komen voor momenten die mij iets geven. Voor verbinding, voor vriendschap, voor een lach.

Voor het opnieuw ontdekken van wie ik ben, naast alles wat ik ben geworden.



Over een paar weken stapt mijn allerjongste, Steef, in het huwelijksbootje. 💍Wat kijk ik ernaar uit en tegelijk voel ik ...
18/05/2026

Over een paar weken stapt mijn allerjongste, Steef, in het huwelijksbootje. 💍

Wat kijk ik ernaar uit en tegelijk voel ik ook die andere kant. De lege plek naast mij. De plek van jouw vader, Wim, die er al sinds je zesde niet meer bij is.

Juist op dit soort momenten is hij zó dichtbij. In mijn gedachten, in mijn gevoel, alsof hij er toch een beetje bij is.

Afgelopen zaterdag vond ik bij mijn outfit een sieraad dat precies dat gevoel vangt. Iets kleins, maar met zoveel betekenis. Iets waardoor ik hem die dag bij me kan dragen. Waardoor het voor mij niet alleen “ik” is, maar ook weer even een stukje “wij”.

Een foto houd ik nog heel even voor mezelf. Die deel ik na het huwelijksfeest. Voor nu blijft het een kleine verrassing tot we elkaar die dag zien. 🤍



Adres

Reeweg 62
Landgraaf
6374BX

Openingstijden

Dinsdag 10:00 - 17:00
Woensdag 10:00 - 17:00
Donderdag 10:00 - 17:00
Vrijdag 13:30 - 17:00
Zaterdag 10:00 - 14:00

Telefoon

0636142065

Website

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Rouwbegeleiding nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact Opnemen Met Het Bedrijf

Stuur een bericht naar Rouwbegeleiding:

Snelkoppelingen

Delen