Tineke Blokzijl

16/05/2025

Wat bijzonder, ik kreeg deze herinnering op mijn persoonlijke tijdlijn. Een bericht van vier jaar geleden, maar met de naam van deze groep "The Secret Society of Quiet Superpowers" klikte er iets heel erg op zijn plek.

De afgelopen week ben ik bezig geweest met mijn eigen mijmersessies over een aanbod en een van de onderdelen in dat aanbod (de eerste stap) is een eigen online community met elke maand een thema/mini-cursus. Het is niet meer dan een ruwe schets, maar ik wist al wel dat het een idee was dat al vaker was langsgekomen in verschillende gedaantes. Steeds kwam het op, voelde ik de vlinders in mijn buik, maar bleef het uiteindelijk toch op de plank zitten.

Dit keer voelt het anders en deze naam gaat de community absoluut krijgen.

Niet meer specifiek een community voor introverte vrouwen, maar wel voor die quiet superpowers of stille krachten. Die vrouwen die zoveel in hun mars hebben en voelen dat ze heel veel te bieden hebben en de wereld echt mooier kunnen maken, maar niet graag op de voorgrond treden, wars zijn van geliktheid en geroeptoeter en stiekem vast geloven in hun eigen stille opmars.

Wordt vervolgd

Plannetjes smeden, ik hou ervan.

De afgelopen weken ben ik hier erg stil geweest, maar achter de schermen groeide er van alles. Mijn beste ingevingen komen over het algemeen zomaar ineens voorbij, ogenschijnlijk vanuit het niets.
Daar ben ik inmiddels wel aan gewend :-)

Mijn vernieuwde aanbod heeft steeds meer vaste vorm aangenomen, met onder meer de Expeditie Boundless Business - een online reis van 12 weken waarin je een ijzersterke basis creeert voor een bedrijf dat helemaal in lijn ligt met jouw introverte aard en waar je jouw stille superkrachten maximaal kunt inzetten.

En iets waar ik me enorm over heb zitten verkneukelen en waarvan ik de tekst echt eerst in het Engels met je moet delen, omdat hij daarin gewoon het lekkerst bekt (en uiteraard zit er een verwijzing naar Harry Potter in, haha):

The Secret Society of Quiet Superpowers

Where introverted entrepreneurs solemnly swear they are up to no good and plot their quiet takeover of the business world. (Or where they come for their daily clarity check and confidence boost, and can freely explore their inner knowing)

En in het Nederlands voor wie dat fijner vindt lezen:

Het Geheime Genootschap van stille superkrachten

Waar introverte ondernemers stilletjes plannen smeden om de business wereld over te nemen (of waar ze komen voor hun dagelijkse confidence boost, diepe gesprekken met gelijkgestemden en vrijuit hun eigen-wijsheid kunnen verkennen en laten groeien).

Dit wordt mijn nieuwe (besloten) gratis Facebook-groep.
Wil je een uitnodiging zodra ik achter de schermen alles klaar heb, laat dan hieronder een 🤩 achter.

Zo, en dan nu maar eens daadwerkelijk opstaan. Ik ben al ruim een uur in bed aan het tikken op mijn laptop, met naast me een grote thermobeker koffie (met dank aan mijn lief) - dit is hoe ik mijn dagen het allerliefst begin.

Wat zijn jouw plannen voor vandaag?

15/05/2025

Tijd voor wat inspiratie

Voor wie mag ik vandaag een kaart trekken? Laat het me voor 22.00 uur vanavond hieronder weten, dan trek ik uiterlijk morgenochtend een kaart voor je (in de loop van de dag zal ik een aantal keren kaarten trekken en indien morgenochtend ook nog een rondje).

Geniet van jullie donderdag

14/05/2025

Altijd maar rennen
Een hoofd vol gedachten
Van A naar B naar D naar C en weer terug
Wensen, hopen, een diep verlangen
Ik kan het voelen, proeven, ruiken, haast aanraken
En floep, daar is het weer verdwenen
Opgeslokt door de valse drang om te vliegen en te rennen
De druk is hoog: moet doen, moet slagen
Een hart dat sneller klopt, adem hoog op de borst
Mijn blik vertroebeld, het geluid verstomd
Opgesloten in het hamsterwiel
En dan opeens een lichtje, een opening
Een klein vacuum van ruimte
De draaikolk stopt en alles komt langzaam tot stilstand
Verdwaasd kijk ik om me heen
Waar ben ik, waar was ik, wat is dit?
De gedachtenstroom vertraagt, de ruis verdwijnt
Ik voel mijn voeten op de grond
Ik voel de wind in mijn haren, de zon op mijn gezicht
Ik hoor de vogels en kinderstemmen in de verte
Ik ben hier en even is er niets anders
Hier in dit moment is alles wat er nodig is
Hier in het nu heb ik de keuze
Wat wil ik wel en wat wil ik laten
Tussen de bomen valt mijn oog op een opening
Een nieuw pad, een nieuw begin
Geen snelweg of gebaand pad
Nee, een pad dat amper zichtbaar is
Maar ik voel het wel, dit is mijn weg
En voetje voor voetje ga ik hem lopen
Ik kan niet zien waar de weg heen gaat
en wat hij me zal brengen
Maar ik voel dat de weg zich zal ontvouwen
En dat ik alleen maar hoef te voelen
en van daaruit mag bewegen
Een gevoel van diep vertrouwen ontvouwt zich van binnenuit
verwarmend en licht met een subtiele tinteling van opwinding
Het begin van de bruisbal heeft zich gevormd
en ik zie wel waar we belanden


(work in progress, maar van 1 juli tot en met 29 augustus gaan we iets heel leuks doen - in het bericht van gisteren heb ik al een tipje van de sluier opgelicht en achter de schermen ben ik inmiddels begonnen met de voorbereidingen. Wil je het als een van de eerste horen als ik het werkelijk de lucht in slinger, laat dan hieronder je naam achter!)

13/05/2025

De zomer in mijn bol

Het is mooi weer, ik ben een beetje weer bijgekomen van alle drukte van het eerste kwartaal en gun mezelf weer de tijd en ruimte om vooruit te blikken en te voelen wat ik nu precies wil gaan doen.

En hoewel dat 'precies' er nog lang niet is (en misschien ook wel nooit komt en ook niet hoeft te komen), ontstond er vanmiddag wel iets waar ik enorm enthousiast van werd en waarvoor de inspiratie me haast letterlijk de oren uit spuit.

Werktitel "Zomerse mijmermaanden"
Wanneer: van 1 juli tot en met 29 augustus

Twee maanden om de dag een mail met inspirerend, prikkelend en ontspannend leesvoer (tekst, audio, video, journalingprompts, oefeningen, etc.), zodat je de tijd, rust en ruimte ervaart om weer echt tot jezelf te komen en weer te voelen wat jij precies wilt en waar je het voor doet (zowel in je werk als privé).

Zoals gezegd, dit is de allereerste aanzet, maar man wat heb ik er nu al zin in! Dat ik er aan het einde voor wie wil een heerlijke lunch bij heb bedacht in de tuin van een ontzettend leuk mini-restaurant bij ons in de buurt, helpt daar trouwens ook bij :-)

Wordt vervolgd!
En mocht je toevallig al enthousiast zijn geraakt, laat het me dan hieronder even weten, dan zorg ik dat jij het als eerste hoort als ik meer weet (ergens komt er ook wel een link, vermoed ik, maar die heb ik nu nog niet, haha).

15/04/2025

Neerstorten en herrijzen

Man, wat is het alweer lang geleden. Het leven kwam er weer eens tussendoor, zullen we maar zeggen. Het eerste kwartaal van 2025 heb ik ontzettend veel en hard gewerkt aan vertaalopdrachten.

En hoewel de opdrachten echt heel leuk waren, wrong het steeds meer. De lange dagen, het gebrek aan tijd voor andere dingen, de balans tussen werk en privé die steeds meer onder druk kwam te staan en laten we het over tijd en aandacht voor mezelf maar niet hebben...

De te grote druk(te) leidde tot een beslissingsmoment: dit moet anders en nog belangrijker ik WIL het anders.

En dus vertaal ik sinds 1 april nog max 2 - 2,5 dag per week en dat is wennen. Mijn hoofd vindt er van alles van en daardoor ontstond er een flinke onrust in mijn lijf, nu had ik de tijd, maar tot rust komen was er eerst echt nog niet bij. De stress die ik door maar bezig te blijven wat op afstand had kunnen houden, werd nu echt voelbaar in mijn lijf en dat was rot.

Na vorige week donderdag (en een re-balancing behandeling) voelde ik dat het veranderde. Er kwam meer rust en ruimte. En daarmee ben ik er heus nog niet, want ik ken mezelf - ik zal vast geregeld nog terugglijden in oude patronen (dat gebeurde gisteren nog, al kon ik het gelukkig wel meteen herstellen).

Maar ik voel weer ruimte en dat is al enorme winst. Ik voel weer de ruimte om te schrijven, om te voelen, om stapjes te zetten om mijn eigen inmiddels behoorlijk overwoekerde pad weer vrij te maken en te vervolgen.

Ooit ontvouwde mijn pad zich als vanzelf doordat ik mijn neus achterna ging en met een onbewust zelfvertrouwen mijn intuïtie volgde. Dat vertroebelde langzamerhand steeds meer doordat ik ongemerkt ging vertrouwen op bronnen buiten mezelf en verstrikt raakte in een oerwoud van grote financiële doelen, de juiste strategie en een hustle-mentaliteit (en dan schrijf ik het op en denk ik: hoe dan in vredesnaam??).

Ik raakte eigenlijk mijn eigen stem kwijt, kreeg de woorden niet meer op papier en twijfelde vooral ontzettend veel aan mezelf. Deed mechanisch wat ik dacht dat er van me verwacht werd, ook al voelde ik steeds wel dat het niet paste. Het lukt me niet om me ervan los te maken en dus deed ik maar niets meer - beter stil zijn dan niet mijn eigen stem gebruiken.

Niet meer, "nooit" meer, afgelopen (of zoiets)! Vanaf nu volg ik weer mijn eigen pad, doe ik het weer op mijn eigen manier. Ik heb er enorm veel zin in en ben ontzettend benieuwd wat er op mijn pad komt en wie mijn pad mogen kruisen.

Ik ga schrijven, delen, tussen de regels door lezen en luisteren, vragen stellen, praten, voelen en doen. Geen vijfjarenplannen, doelen en subdoelen, maar werken met wat er NU is en erop vertrouwen dat de stappen zich weer als vanzelf aaneen zullen rijgen.

En ik hoop natuurlijk dat jullie met mij mee blijven wandelen en dat er weer verbindingen en gesprekken zullen ontstaan.

Ik ga het innerlijke meisje van de onderstaande foto (excusez de kwaliteit, foto van foto) met haar open blik weer channelen gecombineerd met alles wat de afgelopen jaren mij hebben geleerd.

Doe je mee?

10/01/2025

Dankbaar zijn

Ik hou van de beelden die Morgan Harper Nichols creëert.
En deze vond ik voor vandaag ontzettend passend.

Dankbaarheid is zo'n krachtige energie, iets waar we eigenlijk elke dag (of zo vaak we maar kunnen) bij stil mogen staan. En door stil te staan bij waar je dankbaar voor bent, neem je bewust waar wat er (wel) is en geniet je er ook automatisch meer bewust van.

En, bonus: wat je aandacht geeft groeit. Dus hoe meer je er mee bezig bent, hoe meer moois je ook aantrekt. Dat zou lekker zijn, toch, voor 2025?!

Ik zal beginnen.

Vandaag ben ik dankbaar:
1. Dat ik weer de ruimte en het verlangen voel om mezelf te laten zien en daarmee dus ook weer contact heb met jullie.

Ik heb zolang niet de energie en de ruimte gevoeld om iets te kunnen geven of te kunnen bijdragen. Het is zo fijn dat dat nu terugkomt.

2. Voor het hele fijne app-gesprek dat ik gisteren had met een lieve (ondernemers)vriendin die er altijd is, ook als ik tijden lang niets van me laat horen 🙈.

3. Voor de ideeënstroom die voorzichtig weer op gang komt (omdat ik er weer de ruimte aan geef). Ook dat heb ik ontzettend gemist.

4. Voor een heleboel kleine, ogenschijnlijk onbelangrijke dingen, die mijn leven zoveel fijner maken: mijn verwarmde bureaumat waardoor ik heerlijk warm kan werken, onze katten die mijn liefste kantoormaatjes zijn, koffie!, en nog veel meer.

Waar ben jij vandaag dankbaar voor?

09/01/2025

Inzichtkaart

Voor het eerst in tijden heb ik een nieuw kaartendeck gekocht. Half december waren we met het gezin in Den Haag en belandde ik samen met Richard in een heel fijne winkel vlakbij Paleis Noordeinde.

Dit deck lachte me meteen al toe, maar ik had hem eerst laten staan. Een poosje later stond Richard voor de kast met inzichtkaarten en plofte deze deck voor zijn voeten op de grond :-)

Toch maar meegenomen dus! En daar ben ik heel blij om, want het zijn echt prachtige kaarten met hele mooie boodschappen.

Zal ik er voor jou ook een trekken vandaag? Laat het me weten door op dit bericht te reageren.

08/01/2025

Valkuil

Ken je dat? Dat je aan het eind van het jaar dacht: volgend jaar ga ik het echt anders doen!

En dan ben je 8 dagen verder en ben je ongemerkt alweer terug bij waar je vorig jaar was geëindigd, ongeacht wat je je zo vast had voorgenomen.

Ik denk dat dat vaak te maken heeft met te veel gefocust zijn op wat je niet meer wilt en gaat doen en minder bezig bent met wat je daar als verlangd gedrag tegenover gaat zetten.

Een voorbeeldje van mezelf: al jaren weet ik dat ik veel meer rust en lege ruimte in mijn dagen wil hebben (of eigenlijk gewoon simpelweg nodig heb), en toch sluipt het er steeds weer terug in dat ik gedurende de dag van het een naar het ander ren, mijn agenda vol prop en 's avonds min of meer apathisch op de bank voor de tv zit ;-)

En waar dat dan aan ligt? Geconditioneerd zijn dat 'druk zijn' synoniem is voor succesvol zijn (iets waarvan ik op bewust niveau echt 100% niet in geloof, in tegendeel zelfs)? Niet meer weten wat ik met lege ruimte aan moet? Zeg het maar, maar eigenlijk doet dat er ook niet toe. Want ik kan het gaan ontrafelen tot ik een ons weeg (iets waar mijn hoofd wel van houdt), maar zelfs al zou ik erachter komen waar het aan ligt, dan nog verandert er niks.

Er verandert pas iets als ik er bewust voor kies om iets anders te doen en die keuze omzet in daadwerkelijke actie.

In mijn geval ziet dat er voorlopig zo uit:
Ik kies ervoor om vanaf nu 3 keer per dag een half uur niet meer met schermen en werk bezig te zijn. Ik ga dat voorlopig invullen met 's ochtends een half uurtje schrijven, tussen de middag een half uurtje wandelen en aan het eind van de middag een half uurtje lezen.

Wat wil jij niet meer doen en wat ga je ervoor in de plaats zetten?

25/12/2024

Kerst 2025

Top 2000
Bijkomen op de bank na een drukke dag met mijn familie bij ons thuis.
Genieten van Richard, Ilse, Sander en Maaike die aan tafel 30 seconds spelen.
Pinterest afstruinen om mijn Alignment Board voor 2025 te vullen.
Mijmeren, terugblikken, vooruitkijken en even toegeven aan hoe moe ik ben.
Opladen voor nog een Kerstdag bij ons thuis morgen met Richards familie.

Moe maar voldaan en dankbaar voor alle lieve mensen om ons heen, alle mogelijkheden die we hebben en de tijd die eindelijk even wat langzamer lijkt te gaan.

Ik wens jullie hele fijne dagen met de mensen die jullie lief zijn en een hele dikke knuffel voor degenen onder jullie voor wie kerst om wat voor reden dan ook pittig is 🩷

Liefs,
Tineke

17/12/2024

Terugblikken en vooruitkijken

En zo ineens zijn dan de laatste weken van 2024 alweer aangebroken. Voor ons persoonlijk een jaar waarin er veel is gebeurd, of eigenlijk vooral 1 grote gebeurtenis die de boel behoorlijk op zijn kop heeft gezet. Voor nu is de boel onder controle, maar het blijft een wat wankel evenwicht.

Voor mij betekende dit qua werk dat ik dit jaar enorm in mijn schulp gebleven ben en ben terug gegleden in het oude vertrouwde vertaalwerk. En eigenlijk is dat een "blessing in disguise", dat dat vertaalwerk er altijd nog is om op terug te vallen, want ik voelde op geen enkele manier ruimte om te geven en te delen.

Zo af en toe was er in de luwte een vlaag van inspiratie, maar dat moment vervloog dan vaak al gauw.

Maar zoals dat gaat zo tegen het eind van het jaar én bij levensveranderende gebeurtenissen (en bij ons dus dubbelop), is het tijd om de balans op te maken.

Voor de zoveelste keer voelde ik het intuïtief trekken en hoorde ik dat stemmetje: If not now, then when?

Waarom zou ik iets blijven doen wat eigenlijk al tijden niet meer past en waarom zou ik dat waar mijn hart ligt steeds maar weer voor me uit blijven schuiven?

Als iemand in je veels te naaste omgeving de diagnose kanker krijgt, word je wel even met beide benen op de grond gezet met betrekking tot de kwetsbaarheid en de vergankelijkheid van ons bestaan.

En dus?
Dus hou ik op met moeilijk doen, met aan mezelf twijfelen, met bang zijn en met wel willen maar niet doen.

Of nou ja, ik hou er niet zozeer mee op, het is meer dat ik me er niet meer door wil laten tegenhouden ;-)

Het is tijd om uit mijn schulp te kruipen!
Plannetjes worden gesmeed, het beeld is gevormd en NU ga ik het doen

27/02/2024

Goeie samenvatting van een paar behoorlijk belangrijke ingredienten in mijn leven.

Al is het niet genoeg om dat alleen in het weekend te doen :-)

En juist dat verdwijnt als ik niet oppas nog steeds veel te snel naar de achtergrond (meestal onder druk van externe deadlines).

Daarom beslis ik bij deze dat het in maart een tandje trager mag, dat genoeg ook gewoon goed is en dat ik weer ruimte vrijmaak om te zijn, te mijmeren, te lezen en te schrijven (en hopelijk van daaruit ook weer meer hier te delen).

Bij alle druk die ik van buitenaf ervaar om vooral maar te doen, pas op de plaats maken om me af te vragen of dat ook voor mij wel kloppend voelt.

Wie doet er mee?

15/02/2024

Intentie voor vandaag

Stap regelmatig even uit de maalstroom
Las adempauzes in
Wees in het moment
Ga lekker naar buiten
Adem de frisse lucht in
Luister naar de geluiden om je heen
Kom uit je hoofd
Zak in je lijf

Klinkt als een flinke to-dolijst als ik het zo opschrijf, hahaha. En toch ... is het meer dan de moeite waard.

Fijne dag!
X