04/12/2025
လူအများစုက တရားအားထုတ်ခြင်းရဲ့ အနှစ်သာရကို အခုထိ နားမလည်ကြသေးဘူး။ တရားထိုင်တာတို့၊ လမ်းလျှောက်တရားမှတ်တာတို့၊ တရားနာတာတို့ကို တရားအားထုတ်တာပဲလို့ ထင်နေကြတယ်။ ဒီဥစ္စာတွေက တရားအားထုတ်မှုရဲ့ အပြင်ပန်းပုံစံတွေပဲ။ တကယ့် အားထုတ်မှုက စိတ်နဲ့ အာရုံနဲ့ တွေ့တဲ့နေရာမှာ ရှိတယ်။ ဒါ အားထုတ်ရမယ့် နေရာပဲ။ အာရုံနဲ့ တွေ့တဲ့ နေရာမှာပဲ။
ငါတို့မကြိုက်တာကို လူတွေပြောတဲ့အခါ ငါတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ မကျေနပ်ဘူး။ ငါတို့အကြိုက်ကို ပြောတဲ့အခါကျတော့ စိတ်ထဲကနေ သာယာနေတယ်။ အဲဒီ မကျေမနပ်ဖြစ်နေတဲ့နေရာ၊ သာယာနေတဲ့ နေရာဟာ တရားအားထုတ်ရမယ့် နေရာပဲ။
ဒါတွေနဲ့ ဘယ်လိုသွားပြီး အားထုတ်ကြမလဲ။ ဒါက အရေးကြီးဆုံး အချက်ပဲ။ သာယာမှုနောက်ကို အပြေးအလွှား လိုက်နေမယ်၊ နာကျင်မှုကနေ ထွက်ပြေးနေမယ်ဆိုရင် သေတဲ့အထိအားထုတ်၊ တရားတွေ့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာအကျိုးမှ မရှိဘူး။ နာကျင်မှုနဲ့ ပျော်ရွှင်မှု ပေါ်လာတဲ့အခါ ဓမ္မကို အသုံးချပြီး သူတို့လက်က လွတ်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ။ တရားအားထုတ်ခြင်းရဲ့ အဓိကအချက်က အဲဒါပဲ။
အာဂျန်ချား
ကျော်စွာမြန်မာပြန်သည်
🌳🌳🌳🌳🌳
Most people still don’t know the essence of meditation practice. They think that walking meditation, sitting meditation and listening to Dhamma talks are the practice. These are only the outer forms of practice. The real practice takes place when the mind encounters a sense object. That’s the place to practice, where sense contact occurs. When people say things we don’t like, there is resentment, if they say things we like, we experience pleasure. Now this is the place to practice. How are we going to practice with these things? This is the crucial point. If we just run around chasing after happiness and running away from suffering all the time, we can practice until the day we die and never see the Dhamma. This is useless. When pleasure and pain arise how are we going to use the Dhamma to be free of them? This is the point of practice.
Ajahn Chah
(Ajahn Chah)
အကယ်ဒမီမင်းသားဘဝက အရည်အချင်းတွေ ထုတ်ပြခွင့်ကြုံလာသောအခါ 🔥
DISCLAIMER:
No copyright infringement intended. Translation and texts used in this post belong to the rightful owners. This is for knowledge sharing purposes only.
