Janny) - wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie zielonogórskim, w gminie Zielona Góra. Mała wieś widłowa, której czasy sięgają, I Rozbioru Polski.
1612 r. miejscowość założona jako folwark prze Johanna Georga z rodu von Stentsch. Folwark w Janach był integralną częścią majątku Stoschów w Kisielinie. Uległ znacznemu zniszczeniu 1729 r. kiedy rzeka Odra przerwała wały przeciwpow
odziowe i zalała wszystkie pola uprawne od Dąbrowy po Zawadę. 1744 r. doszło do przeniesienia gminy ewangelickiej z Lasu Cigacickiego do Jan. W latach 1744 – 1776 r. kiedy władze rosyjskie zakazały luteranizmu, do małej kaplicy w Janach zjeżdżali się wszyscy okoliczni protestanci (np. z Zawady, Przytoku, Nowego i Starego Kisielina) wówczas to gmina ewangelicka w Zielonej Górze chciała przyłączyć folwark w Janach do swych posiadłości w Zawadzie., jednak utrzymał się we władaniu rodu założycieli. 1760 r wojska rosyjskie spaliły Przytok i splądrowały okoliczne folwarki. Nastąpił burzliwy czas wojny zaborców . W latach 1776 – 1778 wybudowano z inicjatywy von Stentschów nowy zbór ewangelicki w Przytoku. Wieś stała się od tego czasu siedzibą parafii ewangelickiej w skład, której wchodziły osady: Nowy i Stary Kisielin, Jany oraz nieco później Ługowo. w lesie za folwarkiem w Janach krzyżował się z drogą do Starego Kisielina główny szlak komunikacyjny z Zielonej Góry do promu w Milsku. Wówczas folwark nie miał dużego znaczenia strategicznego, dopiero kolejny gospodarz przed I wojną światową Feliks Georg Stosch intensywnie zagospodarowywał folwarki w Stożnym i w Janach. Na polach należących do folwarków wzniesiono 6 dużych stodół, w których zamierzano gromadzić zboże, zakupiono nowe maszyny rolnicze oraz maszyny stolarskie które eksploatowano na folwarku w Janach. Jednak po śmierci zarządcy, jego dobra były przez inwestycje znacznie zadłużone, i folwarki przejął główny wierzyciel Śląski Bank Gospodarstwa Krajowego. Ten wydzierżawił folwark w Janach liczący wówczas 415 ha, a w tym 231,5 ha ziemi ornej - Michaelowi Przybiella. Nastały trudne czasy po I wojnie światowej. W Stożnym mieszkali robotnicy rolni, a w Janach znacznie przeważali rolnicy posiadający własne gospodarstwa. Postępował upadek ekonomiczny folwarków. Nastały rządy hitlerowskie
i przyniosły ożywienia gospodarcze wraz z ograniczeniami o charakterze społeczno – politycznym. W 1937 w gminie Stary Kisielin obejmującej także Jany i Stożne było 1062 mieszkańców, około 80 osób dorosłych mieszkało w Janach natomiast w Stożnym 11 osób. Mieszkańcy gremialnie wspierali politykę nowych władz. Wybuch II wojny światowej i przedłużające się działania wojenne spowodowały odpływ młodych mężczyzn na wojnę. Zbliżał się front, zgodnie z rozkazem władz ok.80% ludności opuściło okoliczne wsie, a w styczniu wkroczyła armia czerwona. W okolicach Jan doszło do starć z Wermachtem nadciągającym od linii Odry, Rosjanie wycofali się. Jany były miejscem obronnym i jeszcze dzisiaj możemy zobaczyć pozostałości niemieckich bunkrów i okopów.
14 lutego Rosjanie wrócili od strony Raculi i starego Kisielina, niebawem znaleźli się w Janach. Wojska sowieckie zdobyły Zawadę, również Zielona Góra została tego dnia zajęta przez Armię Czerwoną. Szybko zasiedlana przez osadników Zawada, z racji swojej wielkości
i zamożności stała się w 1945 rok siedzibą gminy, w skład której weszły sołectwa: Chynów, Jany, Krępa i Przytok. W czerwcu 1945 rozpoczęto wysiedlenia ludności niemieckiej, w lipcu zaczęli przybywać osadnicy z byłych terenów wschodnich Rzeczypospolitej. Latem 1945 polska administracja przejęła z rąk wojskowych Armii Czerwonej majątki w Janach, w Nowym Kisielinie i w Łazach, powstałą osobna administracja Państwowe Nieruchomości Ziemskie. Następowały zmiany, nadchodziła PZPR. Po zmianie ustawy o radach narodowych w 1954 roku zaczęto tworzy Gromadzkie Rady Narodowe. Zawada została siedzibą GRN do której należał wsie: Chynów, Jany, Krępa i Stożne.
