14/10/2021
Zadośćuczynienie pieniężne za doznaną krzywdę – zerwane więzi rodzinne.
19.09.2021 r. wszedł w życie przepis art. 4462 KC, zgodnie z którym: „W razie ciężkiego i trwałego uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, skutkującego niemożnością nawiązania lub kontynuowania więzi rodzinnej, sąd może przyznać najbliższym członkom rodziny poszkodowanego odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę.”
W uzasadnieniu do ustawy czytamy, że celem omawianej zmiany jest ustanowienie prawidłowej podstawy normatywnej dla odpowiedzialności cywilnej za krzywdę najbliższych członków rodziny poszkodowanego, która polega na niemożności nawiązania lub kontynuowania więzi rodzinnej z poszkodowanym, z powodu wyrządzenia u poszkodowanego trwałego i ciężkiego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia. Termin trwałego i ciężkiego uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia odnosi się głównie do trwałego stanu śpiączki pourazowej lub stanów wegetatywnych oraz stanów związanych z uszkodzeniem mózgu albo innych przypadków poważnego i nieodwracalnego rozstroju zdrowia, choć ustawa nie zawiera katalogu zdarzeń jako podstawy żądania zadośćuczynienia, kwestia ta pozostaje do oceny stron a w przypadku sporu do oceny sądu. Zadośćuczynienie przysługiwać może najbliższym członkom rodziny po wykazaniu, że więź która została zerwana jest porównywalnie silna do utraty więzi z tytułu śmierci członka rodziny. Podkreślić należy fakt, że niejednokrotnie opieka nad członkiem rodziny, który przebywa w stanie śpiączki lub stanach wegetatywnych, wiąże się z dożywotnią opieką nad chorym, poczuciem krzywdy oraz długotrwałego cierpienia najbliższych członków rodziny.
Przepis ten stosowany ma być z mocą wsteczną, tj. - jak to ujęto - także w związku ze zdarzeniami, których skutkiem jest niemożność nawiązania lub kontynowania z poszkodowanym więzi rodzinnej, powstałymi przed dniem wejścia w życie tej nowelizacji.
