28/06/2026
रामेश्वरको एउटा मात्रै सपना थियो—
"धेरै पैसा कमाउने।"
उनी बिहानदेखि रातिसम्म व्यापारमै व्यस्त हुन्थे।
नाफाको हिसाब उनको मोबाइलमा थियो।
तर परिवारको खुसीको हिसाब कहिल्यै राखेनन्।
एक दिन उनकी श्रीमतीले भनिन्,
"एउटा जीवन बीमा गरौँ न।"
रामेश्वर हाँसे।
"म मर्ने मान्छे होइन।
त्यो पैसा किन कम्पनीलाई दिने?"
बीमा गर्ने एजेन्ट धेरैपटक आए।
हरेकपटक एउटै उत्तर पाए।
"मलाई बीमा होइन, बिजनेसमा लगानी गर्नुपर्छ।"
समय बित्दै गयो।
व्यापार बढ्यो।
नयाँ गाडी आयो।
नयाँ घर बन्यो।
बैंक ब्यालेन्स बढ्दै गयो।
तर जीवनलाई कहिल्यै सोधेनन्—
"यदि म भोलि नउठेँ भने के हुन्छ?"
एक बिहान कार्यालय जाँदै गर्दा
अचानक छाती दुख्यो।
अस्पताल पुग्दा डाक्टरले भने,
"हार्ट अट्याक।"
तीन दिन आईसीयूमा बित्यो।
बाहिर श्रीमती रोइरहेकी थिइन्।
छोराछोरी डराइरहेका थिए।
डाक्टरले औषधि, परीक्षण र उपचारको लामो सूची दिए।
श्रीमतीले बैंक खाता हेरिन्।
पैसा थियो...
तर धेरैजसो व्यापारमा अड्किएको।
घर थियो...
तर बेच्न समय लाग्थ्यो।
जग्गा थियो...
तर कागजले अस्पतालको बिल तिर्दैनथ्यो।
त्यही बेला उनलाई वर्षौँअघि आएको बीमा सल्लाहकार सम्झना आयो।
उनले भनेका थिए,
"बीमा मृत्युको लागि होइन,
बाँचेकाहरूको जीवन नरोस् भनेर गरिन्छ।"
त्यो बेला उनले हाँसेर पठाएका थिए।
आज भने ती शब्दहरू आँसु बनेर झरिरहेका थिए।
रामेश्वर बिस्तारै निको भए।
घर फर्किएपछि उनले सबै परिवारलाई बोलाए।
श्रीमतीको हात समात्दै भने,
"मैले घर बनाएँ...
गाडी किनें...
व्यापार बढाएँ...
तर एउटा गल्ती गरें।
मेरो परिवारको भविष्यलाई भगवान् भरोसामा छोडेँ।"
भोलिपल्ट उनी आफैँ JHA Insurance बीमा कार्यालय पुगे।
कागजमा हस्ताक्षर गर्दै मुस्कुराए।
"आज मैले मृत्यु किनेको होइन...
मेरो परिवारको सम्मान, शिक्षा र भविष्य सुरक्षित गरेको हुँ।"
वर्षौँपछि,
उनी वृद्ध भए।
एक दिन छोराले सोध्यो,
"बुबा, तपाईंको सबैभन्दा राम्रो लगानी कुन थियो?"
छोराले सोचेको थियो—
जग्गा...
घर...
व्यापार...
तर रामेश्वरले मुस्कुराएर भने,
"मैले बनाएको घरभन्दा ठूलो सम्पत्ति,
मैले गरेको जीवन बीमा थियो।
किनकि घरले पैसा दिन्छ,
तर सही समयमा गरिएको बीमाले परिवारलाई सहारा दिन्छ।"
त्यो दिन सबैले एउटा कुरा बुझे—
सम्पत्ति कमाउने मानिस धेरै हुन्छन्।
तर आफ्नो अनुपस्थितिमा पनि परिवारलाई सुरक्षित राख्ने मानिस वास्तवमै दूरदर्शी हुन्छन्।
किनकि जीवन निश्चित छैन...
तर जिम्मेवारी निश्चित छ।
र बीमा भनेको मृत्युको प्रतीक्षा होइन,
जीवनप्रतिको जिम्मेवारीको सम्मान हो।
