18/10/2026
Gisteren stond ik in het TextielMuseum voor dit weefgetouw. Vanaf al die afzonderlijke spoelen lopen draden naar de oude, houten machine, waar ze samen een weefsel vormden.
Ik moest denken aan de verhalen over de weefsters van het levensweb. En aan She Who Weaves the Web van Nicolette van den Hadelkamp, die ik afgelopen zomervakantie zag hangen in de Heksenwaag in Oudewater. Nicolette beschrijft haar als de vrouw die met haar handen dromen, ideeën en visioenen vormgeeft. Haar web gaat over verbinding en over evenwicht tussen geven en ontvangen.
Nu we richting het Keltische jaarfeest Samhain gaan - inmiddels beter bekend als Halloween - komen die beelden voor mij samen. Voor onze Keltische voorouders was dit een tijd om stil te staan bij de dood, bij overleden dierbaren en bij de overgang naar de donkere helft van het jaar.
Hoewel het de afgelopen week prachtig, zonnig weer was, laat de natuur laat die overgang wel al zien. Bomen verkleuren prachtig en laten weldra hun bladeren vallen. Veel bovengrondse planten sterven af en dieren gaan in winterrust. Misschien heb je in jezelf ook al wel gevoeld dat je minder energie hebt of meer behoefte krijgt het binnen gezellig te maken.
Het levensweb verbeeldt hoe alles met elkaar samenhangt. Iedere draad is verweven met andere draden. Wat er met de ene gebeurt, werkt door in het geheel.
Juist daarom doet elk lijntje, dat ene stukje touw dat wij toebedeeld krijgen, ertoe: wat we creëren, verzorgen, herstellen, liefhebben of aan een ander doorgeven. Alles maakt onderdeel uit van dat grote web des levens.
Ook jij weeft daaraan mee. In de aandacht die je geeft, de keuzes die je maakt en wat er door jouw handen ontstaat. Jouw draad draagt iets bij wat zonder jou zou ontbreken.
In de Seizoenskrant van eind oktober deel ik meer over deze symboliek en de tijd van het jaar die we tegemoet gaan. Wil je meelezen? Je kunt je gratis inschrijven via de link in mijn bio.
