senu with senu

08/05/2026

01/05/2026

15/04/2026

අවුරුදු පහළොවයි
දරුවෙකුත් ම//ලා
මුං ළමයි නෙමෙයි
ඕයිසී මහත්තයා කතා කරේ සද්දෙන්.....

තමුන්ගෙම
පංතියේ ළමයෙක් නේද
අපි ඉස්සර එක බත් එක බෙදන් කෑවා
ඒකට මුං ග/හලා ම//නවා
අඩිය බිම ග/හද්දි
ඉස්සුනා ඇස්....

බලා ගන්නවා බිම
තමුන්ලා වගේ ළමයි
රටට ශාපයක්
බලනවා අර දරුවගෙ අම්මා අඬන ඇඩිල්ල
සර් පෙන්නුවේ
පෝන් එකේ තිබුන වීඩියෝ වක්....

දැන් කියනවා
තමන්ගෙම පංතියේ
ළමයෙක්ට
මේ අප/රා ධය කරේ ඇයි
හඬ දෙදුරුම් දුන්නා
පොලීසියේ හැමෝම නෑ මීක්....

සර් මං
ආසාවෙන්මයි ඉස්කෝලේ ගියේ
ලොකු ඉස්කෝලෙ
එක වසරදි කිව්වෙ
ඇඬුවෙ නෑ පළවෙනි දවසෙවත්.....

තුන වසරට
එනකම්
සාමකාමී ව ගෙවුනා
ඊට පස්සෙ උනා මගෙ ජීවිතේට පෙරලියක්...

ඔය අඬන අම්මා
ඉස්කෝලේ හැම තිස්සෙම ආවා
මේන් වැලිතලප
ටීචගෙ උපන්දිනේට කුඩේ
එයා තමයි පංතියේ භාණ්ඩාගාරිකත්.....

හැම එකටම
සල්ලි එකතු කරා
දුන්නෙ නැති අයට බැන්නා
සර් මගෙ තාත්තා නෑ
අම්මා කරේ ගාමන්ට් රක්ෂාවක්....

මාසෙකට
දවස් තුන හතරක්
එක්කො පංති හෝදන්න
තැත්නම් තීන්ත ගාන්න
නැත්නම් ශ්‍රමධානයක්
අඩුම ගානේ තියනවා පංති රැස්වීමක්....

අම්මට එන්න
ගාමන්ට් එකේ
නිවාඩු දුන්නෙ නැති දවසුත් තිබ්බා
එතකොට ඔය අම්මා කිව්වා
ටීචට මහ ගොඩක් කේලම්....

නිවාඩු දාලා හරි එන්න
ආය කියන්නෑ
අම්මට බැන්නා
රැස්වීම් වලට ආවත්.....

මට කවදාවත්
උදේ රැස්වීමෙදි
කතාවක් කරන්න දුන්නෑ
කිසිම දේකට ගත්තෙ නෑ
කොන් කරා මාව පංතියෙන්
එදා ගුරුවරු ගැන තිබ්බ
ගුරු ගෞරවය ගියා හදවතින්.....

අප්පෙක් ඉන්නවෑ
හරියට ඇඳුමක් නෑ
බලනවා සර්ට් එක ඉරිලා
සර් එතන තුන් පාරක්ම මැහුවා
ඒකත් අනුන්ගෙන්
පාවිච්චි කරලා දුන්න එකක්......

මාසෙම ගියොත්
දීමනාවක් දෙනවා
අක්කයි මායි නිසා
ඒක කරන්න බැරි උනා කවදාවත්....

ඊයා හිඟන්නා
මූව ගන්න එපා සෙල්ලම් වලට
ඔය මැ/රුණු කොල්ලාගෙ
අම්මා පෙරමුණ ගත්ත නිසා
එයාගෙ කීම අහලා
පංතියම මට කරා අපායක්....

ටීච මට මෙයා ග/හනවා
වරක් දෙකක්
තුනක් නෙමෙයි කිව්වේ
මට මොනවා කරත් ඒ ළමයා
ටීච ගත්තෙ ඒ ළමයගෙ පැත්ත
මං වෛර කරා ටීචටත් හිතින්.....

මට බෑ.
ඉස්කෝලේ යන්න
ළමයි හැමෝම හිරිහැර කරනවා
මගෙ පොත් හංගනවා
මං අම්මටත් කිව්වා දුක් ගැන විල්ලක්....

කේලම් කියනවද
ගෙවල් වල ගිහිල්ලා
මං ගැන අම්මා ටීචට කිව්ව එකටත්
මටම ගැ/හුවා
මට වද දෙනවා කියලා
කියපු ළමයෙකුටත් ගැ/හුවා
ඒවා කේලම්ලු කියන්න එපාලු
ගෙදර ගිහිල්ලාවත්.....

මං ගෙදර ගිහින් කිව්වත්
ටීචගෙන් ගුටි කනවා
ටීචට කිව්වත් මං ගුටි කනවා
අන්න එදා ඉදන්
මං ගත්තා තීරණයක්.....

කොහොමත්
මට ඉගෙන ගන්න
දෙන්නැති එකේ
මට ගැ/හුවොත් මං ගැ/හුවා
එතකොට නම්
ටීචගෙ වේවැල ඉස්සුනාමට
ගණන් ගත්තෙ නෑ සතපහකට වත්....

වසරෙන් වසර
ටික ටික
උඩට ආවට
ගුරු ගෞරවය හිතේ නෑ
ඉස්කෝලේ ආවේ අම්මගෙ පෙරත්තෙට
ඉස්කෝලේ කියන්නෙ
දැන් මට හිසරදයක් ......

ඊයෙ සර්
යන්න ගියෙ
ටොයිලට් එකට
පිට මැදට වැදුනා ගලක්
මං දෙකට නැමුනා
ඒ තරම් වේදනාවක්....

හැරිලා බලද්දි
මගෙ ජීවිතේම
තුන වසරෙදි අපායක් කරපු එ/කා
ගත්තා මකුලත පොල්ලක්
හිතේ හැටියට දුන්නා
වැරදි තමයි සර්
වෛරයට වඩා තිබුනෙ වේදනාවක්...

අම්මා භාණ්ඩාගාරික වෙලා
තෑගි දෙන්නයි
කොණ්ඩකටු දෙන්නයි
සාරි දෙන්නයි එක්කහු කරද්දි
තිබුනා නම් අපෙ අම්මට
දෙන්න ඒවට වත්කමක්....

මං ආසම කරපු
ලොකු ඉස්කෝලේ
මට අපායක් වෙන්නෑ
මට වද දෙද්දි
ටීච ඒකට මැදිහත් උනානම්
මං අද මි/ණී ම/රුවෙක් වෙන්නෑ
පෑන වෙනුවට
පොල්ලක් ගන්න තත්වෙට
මාව පත්කරේ ඉස්කෝලෙන්.....

සර් දැක්කා
ඒ අම්මගෙ වේදනාව
මගෙ අම්මත්
අවුරුදු ගාණක්ම ඇඬුවා හදවතින්....

වේදනාවට
දුකට ,කලකිරීමට
පොල්ලෙන් ගැ/හුවට
මැ//නයි කිව්වම
ඇසට ආවා සර් මගෙත් කදුළක්...

සර් කිව්වා වගේ
එක බත් එක
කන්න හිටපු අපි දෙන්නව
පෙටියකටයි.එ/ල්ලුම් ගහකටයි
යවන්න මුල්වුනේ
අංගුලි මාලට හමුවුනා වගේ
කේලම් ගියපු අම්මෙක් හා ගුරුවරියක්...

B.M.N.සඳූ බස්නායක....

15/04/2026

තමුසෙට පිස්සුද ඉරේෂා
ඔය බඩෙි ඉන්න
දරුවව නැති කරපන්......

මගේ වයිෆ්ට
අවුරුදු දොළහක්ම
දරුවෝ නැති වෙද්දී
මං උඹේ ළඟ නැවතුනේ
හිතා ගෙන
හදා ගන්න දරුවෙක්......

අවුරුදු දොළහකට පස්සේ
මගේ වයිෆ්
වෙන්න යනවා
අම්මෙක් ......

නමක් නැති
අපේ සම්බන්ධයෙන්
මට ඔය දරුවට
උප්පැන්නෙට මගේ නම දීලා
තාත්තා වෙන්න මට බෑ......

ඒ වචන මගේ කන්වල
දෝංකාර දෙන්න ගත්තේ
ඔළුව උඩ පිපුරුණා
වගේ හෙණයක්......

තනි අතින් ගහන්න
බැ අත් පුඩී
රැවටිලා කියලා
දැන ගත්තම
දෙවැනී පාරටත්
කඳුළු එක්කම
හිසේ කැක්කුම
හිසට බර ගතිය
හැම දේම තනියම
දරා ගන්න වෙද්දී
බංඩියේ ඉන්න
කිසිත් නොදත්
පණ ගැහෙන පැටියට
⁣වුනා මන් පොරොන්දුවක්......

සමා වෙයන් දවසක
ලෝකයක් ඉදිරියේ
උප්පැන්නේ පියාගේ නම
ඉදිරියෙන් වෙයි හිස් තැනක්.....

පුංචි කාලේ ඉදන්ම
දුක දරා ගෙන
හැම කට්ටක්ම කාපු
කෙල්ලෙක් මන්
ගෙදරින් දැන ගත්ත දාකට
තාත්තෙක් නැති දරුවෙක්
මගේ බඩෙි කියලා
දන්නවා නෑ සමාවක්
ඉතිං අතට අහු වුන
රෙදි ටිකත් අරගෙන
මන් කාටත් හොර රහසින්
බැස්සා එලියට ගෙදරින්......

ඉතුරු කර ගත්ත
සැලකිය යුුතු ගානක්
එකවුටි එකේ තියෙද්දී
දවස් දෙක තුනක්
යාලුවෙකුගේ ගෙදර ඉදලා
හොයා ගත්තා මන්
මටම කියලා
පුංචි ඇනෙක්ස් එකක්

පැටියෙක් බඩෙි කියලා නෑ
මන් පුංචියට පටන් ගත්තා
හවසට තේ කඩයක්.......

වෙන්න ඕනී
පැටියගේ වාසනාව
දවසින් දවස
බලන් ඉද්දී වගේ
කඩෙි වෙළදාම
සරු වෙද්දී
ගෙවුනා නව මාසයක්.....

කාටවත් බරක් නැතුව
තනියම හැම දේම
දරා ගද්දී මන්
යාන්තමට අල්ල ගෙන එන
කැක්කුම බඩෙි සහ
කොන්දේ නතර වුනා
මන් ඉස්පිරිතාලේ....

හයියෙන් හුස්ම අරන්
පුෂ් කරන්න අම්මා පුෂ් කරන්න
මගේ ඇඳ වටෙිම වගේම
අනික් ඇඳ වටෙත්
වට වෙලා
නර්ස්ලා වගේම
ඩොක්ටර්ස්ලා
⁣වෙිදනාව අතරින්
මගේ දරුවා එළිය දකිද්දී
අනික් අම්මත් බිහි කෙරුවා
නොහඬන දරුවෙක්......

ඒ අම්මට අමාරුයි වගේම
දරුවට මොකක් හරි
වෙලා කියලා
ඇහෙන කතා බහෙන් වගේම
දැණුනා මටත්
එයාලගේ හැසිරීමෙන්.....

දරුවත් එක්කම
දාදේදී මාව වාට්ටුවට
පැය ගානකට පස්සේ
ගෙනත් දැම්මා
අර අම්මත්.......

සිහිය ආපූ අම්මා
අවසිහියෙන් වගේ
දරුවා ඉල්ලලා
කෑ ගැහුවේ වෙන්න
වාට්ටුව දෙවනක්.....

පළවෙනි දරුවා
මගෙත් වෙද්දී
දෙතනේ කිරි එරිලා
කිරි වෑහෙද්දී
දැනෙන අමාරුව
අනේ අර අම්මත්
එයාගේ කිරි දෙන්න නැතුව
පිස්සුවෙන් වගේ ඇවිදිද්දී
මගේ පැටියව ලං කරා
ඇගේ දෙතනට
හොරාම කාටත්.....

⁣දහවලේ බලන
වෙලාවට ලෙඩ්ඩු
ඇඟෙ ඇඳ අසල
ඔලුව අත ගාමින්
ඇයව සනසනවා දැක්කා
හුරු පුරුදු රුවක්.....

ටිකකින් මගේ
ඇඳ ළඟ⁣ට ආවෙි
දෙන්නම එක්ක
ඒ මගේ දරුවගේ තාත්තා
ඇඟේ සැමියා

ඇය මොන මොනවදෝ කියද්දී
තිවංක හිටියේ
මෙි ලෝකේ නෙමෙි වෙදිදී
මන් මගේ දරුව
ව තුරුල⁣ට ගත්තා......

JANUU ජානූ ......✍️✍️✍️
2026/04/12
8:10.A.M.

නිර්මානය කියවපු ඔයාට මන් කියන්නද චූටි දෙයක්.නිර්මාණය හිතට දැනුනානම් ෆලෝ බටන් එකට ටික් එකක් දාලා මෙි වගේ නිර්මාණ බලන්න ෆලෝ කරලා තියන්න..
ආදරෙයී මන් හැමෝටම....🥰❤🫶

09/04/2026

31/01/2026

" මුළු ගමම දන්නවා උඹ අර ස්පා ද මොකක්ද කියන එකේ වැඩට යනවා කියලා.."

" ඉතින්.."

" ඉතින් කියන්නේ.. මොන නවනිංගිරාවක් ද උඹ මේ අපේ පවුලට කරේ? ගමේ උන් කියන විදියට නම් ඔය රස්සාව එච්චර හොඳ එකක් නෙවෙයිලු. පෙනුමට ඉංග්‍රීසි නම් දාගත්තාට ගෑනුන්ගේ ජීවිත විනාශ කරන තැන් ඕවා.."

චමරි උදේ පාන්දරම මිතුමිට දොස් කියන්න ගනිද්දී මිතුමි හිටියේ වැඩට යන්න කෑම ඔතන ගමන්. සිතිජ නම් උදේම ලෑස්තිවෙලා ත්‍රී විල් පාක් එකට ගියා. ඔහු මේ හයර් එකක් දුවලා අතට ගන්න සොච්චම් මුදලින් ඔක්කොම දේවල් කරන්න බැරි හින්ඳයි මිතුමි ස්පා එකක අකවුන්ටන් කෙනෙක් විදියට වැඩට ගියේ.

කොළඹ හොඳ නම ගිය ස්පා ආයතනයක ගිණුම් ලිපිකාරිනියක් ලෙසින් ඉතා වැදගත් විදියට රස්සාව කරන ඇයට ඒ රස්සාව හම්බුනෙත් තියෙන සුදුසුකම් නිසාමයි. ඇරත් ඇය මේ ජොබ් එකට යන එක ගැන සිතිජගේ උනත් අකමැත්තක් නෑ. ඉතින් සුපුරුදු බැනුම් ටිකත් අහගෙන ඇය ගෙදරින් එළියට බැස්සේ ඊළඟට තියෙන බස් එක අල්ලගන්න හිතාගෙන.

* * * * *

" අනේ අම්මේ! ඇඟට හරි මහන්සියි.." කියාගෙනම සිතිජගේ නංගී සමාරා ගේ ඇතුළට ගොඩවුනේ හවස් වරුවෙමයි. ඒ වෙද්දී මිතුමි වැඩ ඇරිලා ගෙදර ඇවිත්. ඇය මුළුතැන්ගෙට වෙලා රෑට උයන ගමනුයි හිටියේ.

චමරි ඉක්මනට කුස්සියට දුවගෙන ඇවිත් ඇය පස්සෙම කුස්සියේ හිටගත්තු සමාරාට තේ එකක් හැදුවා. මිතුමි නම් සද්ද නැතුව පාඩුවේ වැඩ.

" මගේ දුවට බඩගිනි ද?.." අසමින් චමරි දර ලිපේ ඉඳෙන බතට ගින්දර දැම්මා.

" මහන්සි නම් ටිකක් නිදාගන්න දුව.. දවස තිස්සේම ඔෆිස් එකේ වැඩ කරලා මහන්සිත් ඇතිනේ. මේ සමහරු වගේ මගේ දුව හම්බකරන්නේ අයාලේ ගිහින් නෙවෙයිනේ.."

චමරි කියද්දී සමාරා මූනිච්චාවට වගේ හිනාවුනා. මේ හැමදේම ඇය කියන්නේ තමන්ට බව දැන දැනම මිතුමි සද්ද නැතුව ඒවා අහන් හිටියා.

ඉතින් ටිකෙන් ටික රෑ වෙද්දී සිතිජ ගෙදර ආවේ රාත්‍රී අටට විතර. හම්බ කරපු සල්ලිවලින් සුපුරුදු ලෙසින් ගෙදරට බඩු ටිකක් අරන් ආව ඔහු ඒක කුස්සියෙන් තියලා වතුර වීදුරුවක් අතට ගත්තා. චමරි කඩිනමින් ඔහු කිට්ටුව ඇවිත් තේ එකක් හදන්න පටන් ගත්තේ සිතිජ වතුර එකත් අරන් අසළ පුටුවකින් ඉඳගනිද්දී.

" මං උඹට කියන්නමයි හිටියේ ලොකු පුතේ.. "

" මොකක්ද අම්මේ.."

" උඹ ටිකක් ඔයිට වැඩිය උඹේ ගෑනි ගැන හෙව්වා නම් හරි.. මොකද ඕකි මේ රස්සාවට කියලා යන්නේ අයාලේ.. මේ එක එක පිරිමින්ගේ ඇඟවල් මිරිකන තැන්වල ඒකි රස්සාව කරන්නේ.. දෙයියනේ මොන ලැජ්ජාවක් ද?.." චමරි තේ එක සිතිජගේ අතින් තිබ්බේ බොරුවට හූල්ලන ගමන්.

" මිතුමි එහෙම වැරදි රස්සාවක් කරන්නෑ අම්මේ.. අනික ඔය ස්පා එකේ මහත්තයා මං අඳුරනවා. මිතුමි කරන්නේ එතන අකවුන්ට්ස් හදන එක මිසක් අම්මා කිව්ව දේවල් නෙවෙයි.."

සිතිජ කියන්නේ මිතුමි ගැන හොදටම දන්න නිසා. ආදරේ කරන කාලේ ඉඳන්ම තමන්ට කිසිම අවිශ්වාසයක් ඇතිවෙන විදියේ පුංචිමවත් වැරැද්දක් නොකරපු ඇය ගැන සිතිජගේ හිතේ තියෙන්නේ ලොකු විශ්වාසයක්.

" ඒත් පුතේ මං කියන්නේ.." චමරි කියමින් සැරසුනේ තව පෝර පස් ටිකක් දාලා කතාව දිග්ගස්සන්න උනාට සාලේ පැත්තේ ඉඳන් කට තදකරගෙන දුවන් ආව සමාරා කෙලින්ම පිටිපස්ස දොරෙන් එළියට දුවද්දී සිතිජ වගේම චමරිත් ඇය පිටිපස්සෙන් දිව්වා.

" සමාරා.. මොකද දරුවෝ මේ.."

චමරි දුවගෙන ගිහින් සමාරාගේ පිට අතගෑවා. සිතිජ තමන්ගේ නංගී දිහා බැලුවේ සැකෙන්.

" ගෑස්ටික්වත් වැඩි උනාද?.." චමරි අහද්දී සමාරා ඇස් දෙකේ කදුළු පුරවගත්තා. ඒත් එක්කම චමරිට දැනුනේ අමුත්තක්. ඇය සමාරා දිහා තව විපරමෙන් බැලුවා.

" අම්මේ.. මං.. මට සමාවෙන්න අම්මේ.. "

" සමාවෙන්න.. ඒ මොකටද?.." චමරි ඇහුවේ ගොත ගගහා වගේ. සමාරා තමන්ගේ අම්මගේ උරහිසට මුහුණ තදකරගත්තා.

" මට දරුවෙක් ලැබෙන්න ඇවිත්.. අනේ! ඒ මනුස්සයා මාව රැවැට්ටුවා අම්මේ.."

සමාරා කියද්දී චමරි ආවේගෙන් ඇයව පසෙකට තල්ලු කරා. හිසකෙස් අහුරක් අතින් අල්ලගෙන ඇයගෙ කම්මුලට ගැහුවේ වේගවත් පහරක්. සිතිජ නොහිටින්න චමරි ඇයට තඩිබාන එක නවත්තන්නෑ.

" අම්මේ නංගී ප්‍රෙග්නට්.. කල්පනාවෙන් වැඩ කරන්න.." සිතිජගේ හඬින් චමරි සන්සුන් උනත් තිබ්බ තරහා නම් නිවුනේ නැති බව සත්තයි.

" ඒත් පුතේ මේකි අපේ මුළු පවුලෙම දැලි ගෑවා.."

" ඒකට ඉතින් නංගි නෙවෙයි අම්මාත් වගකියන්න ඕන. " සිතිජ මූණ අනෙක් පසෙට හරවගත්තේ නොරිස්සුමෙන් වෙද්දී චමරි අමනාපෙන් දෑස් සිහින් කරගත්තා.

" මං මොකක්ද කරපු වරද?.."

" වරද?.. වරද ලේලිගේ අඩුපාඩු හොය හොයා හිටියා මිසක් දූ ගැන හොයන්න වෙලාවක් තිබ්බද ඔයාට. නිතරම අර අහිංසකීට පදයක් හදාගත්ත ගමන්මයි. දැන් ඉතින් හරිනේ.. ඔය පේනවනේ වැදගත් රස්සාවක් කරපු දූ පොඩ්ඩ කරගෙන තියෙන දේ. දැන් ඉතින් කෑ ගහලා වැඩක් නෑ. ඔය බඩේ ඉන්න එකාගේ අයිතිකාරයා හොයලා කසාද බන්ඳලා දෙන්න.."

සිතිජ මහ හයියෙන් කෑගහද්දී මිතුමිත් ගේ ඇතුළේ ඉඳන් දුවගෙන ආවා. වෙච්ච සිද්දිය පැහැදිලි නැතත් ඔවුන් කතා කරපු දේවල් එක්ක යාන්තම් කතාව ගැටගහගත්ත මිතුමි සිතිජව සන්සුන් කරන්න උත්සහ කරා. වෙනදට මොකක්ම හරි කියන්න විවර වෙන කට අද වහගෙනම චමරි ගේ ඇතුළට යද්දී අමාරුවෙන් හිටපු සමාරාව මිතුමි වතට වාරුකරන් කාමරේට එක්කගෙන ගියා. සිතිජ ගෙට ගොඩ වෙන්නෙම නැතුව ත්‍රී විල් එකට නැගලා යන්න ගියේ කාටවත් යන තැනවත් කියන්නේ නැතුව.


" කොහෙද යන බේබද්දෙක්ලු. ඌ මේ ගමේවත් නෑ. දැන් දවස් කීයක් ද? පොලිසියේ මහත්තරුන්ටත් හොයාගන්න බැරි උනා කියන්නේ මේ දරුවාව ඉතින් හදාගන්න වෙන්නේ අපිටමයි.."

චමරි ගෙවී ගිය දවස් ගාණ ගැන දුක් වෙමින් පුටුවෙන් වාඩිගත්තේ බත් පිඟානක් බෙදාගෙන උනත් තවම එක බත් ඇටයක්වත් ඇය කටට ගත්තේ නෑ. මේ සිද්ද වෙන දේවල් එක්ක කුස ගින්නක් නාවත් ඉස්සරහට වෙන්න තියෙන දේවල් ගැන නම් ළය ගින්නක් මුළු පපුවෙම පත්තු වුනා. සිතිජ රාත්‍රී පුවත් අහන ගමන් ඔහේ සෝෆාව උඩම නින්දට වැටෙද්දී සමාරාට අමාරුවෙන් බත් කටක් කවපු මිතුමි කාමරෙන් එළියට ආවා.

" අම්මේ.. හෙට අළුත් අම්මලා ක්ලිනික් එකට ලියාපදිංචි කරගන්නවලු. නංගීවත් එක්ක යන්න වෙයි.."

" ක්ලිනික්.." චමරි ඇහුවේ මිතුමිගේ මූණ දිහා තදින්ම බලලා.

" ඔව්.."

" දෙයියනේ!. මං කොහොමද මූණක් අරන් මේකිව එක්කගෙන යන්නේ. ගමේ උන් මට හිනාවෙයි. අනේ ඇත්තමයි මට එන කේන්තියට මේකිව මරන්න හිතෙනවා පුතේ. මං කියලා මොනවා කරන්නද?.. අද කාලේ සල්ලි නැතුව මොනවත් කරන්න බෑ. අඩුම ඔය දරුවාගේ අප්පා හොයාගත්තා නම් කොයි එකත් එකයි කියලා බන්ඳලා දෙනවා. ඒත් ඒ මිනිහත් ආගිය අතක් නැතිලු. ඉස්සරහට මේ වියදම් කොහොම කරගන්නද මන්දා.."

චමරිට හීල්ලුනා. නිදාගෙන හිටියා කිව්වට අඩ නින්දේ සිටි සිතිජ මේ හැමදේම අහගෙන හිටියා. මිතුමි දිගු හුස්මක් පිටකරමින් චමරි ළඟින් වාඩිවුනේ පහුගිය ටිකේම චමරි තමන්ට කරපු හැම වෙනස්කමක්ම අමතක කරලා දාලා.

" වෙච්ච දේ වෙලා ඉවරයි අම්මේ. තව දුරටත් කෑගැහුවා කියලා කිසිම තේරුමක් නෑ. අනික අපි ඉන්නවානේ. ඒ දරුවව අපි කොහොමහරි හදාගමු. දරුවාගේ අඩුපාඩු සේරම මං බලාගන්නම්.. මං ස්පා එකෙන් අයින් උනා. ඒකෙන් හම්බෙන රුපියල් විසිදහේ පඩිය හැරෙන්නත් මදියි. හෙට ඉඳන් මං ටවුමේ ගාමන්ට් එකට යනවා. රෙදි මහන්නත් පුළුවන් එකේ රුපියල් තිස් හතිලිස්දාහක පඩියක් ගන්න පුළුවන්. සිතිජගේ හයර් සල්ලිවලින් මේ ඔක්කොම කරන්න බෑනේ.."

කාමරේ හිටපු සමාරාට ඇඬුනා. චමරි ඇස් දෙක හීනි කරන් තම ලේලිය දිහා බලාගෙන ඉද්දී පොළොව පලාගෙන යන්න තරම් ලැජ්ජයි. මෙච්චර කාලයක් පද හදපු වෙනස් කරපු ඇයම අවසානේ තමන්ට පිහිටවෙනවා. මොකද මිතුමි වෙනම පවුලක්. ඇයට උනත් තිබුනා සමාරාව අත්හැරලා දාලා පාඩුවේ ඉන්න. ඒත් ඇය එහෙම නොකරේ ඒ හිතේ තියෙන හොඳකමට. ඉතින් මේ දේවල් බලාගෙන ඉන්න චමරිට තමන්ගේ කට පුච්චගන්න හිතුනා. ඒ තරම් තරහක් ඇයට තමන් එක්කම තියෙන්නේ. චමරි ගත්වනම ඇයව බදාගත්තේ ඇස්වල කඳුළු පුරවගෙන.

" මට සමාවෙයන් මගෙ දෙයියෝ. මෙච්චර කාලයක් මං අපහාස කරලා තියෙන්නේ දේවතාවියකට. උඹ මට උදව් නොකරත් කමක් නෑ. ඔය වචන ටිකත් ඇති.. මට සමාවෙන්න දුවේ.."

චමරි ඇයට කිව්වේ හදවතින්මයි. ඉතින් පහුගිය දවස්වල සිද්ද වුණු හැමදෙයක්ම මිතුමි අමතක කරලා දැම්මේ මනුස්සකමට. ඇරත් මනුස්සයෙකුට කරදරයක් උනාම අහක බලාගෙන ඉන්න පුරුද්දක් ඇයට නෑ. සිතිජ මේ හැමදේම අඩ නින්දේ ඉඳන් අහගෙනයි හිටියේ. අවුරුදු ගාණක් ආදරය කරලා තමන් මේ ගෙදරට ගෙනාවේ ලේලියෙක් නෙවෙයි මුළු පවුලම ගොඩ දාන්න ආපු මැණිකක් කියලා සිතිජට තේරෙන්න මහ වෙලාවක් ගියේ නෑ. ඒත් එක්කම දැනුනු ආඩම්බරකමත් එක්ක පිටවුනු සිනහව ඔහු විඳගත්තේ දෙනෙත් තදින් වසාගෙන.

නිමි.
නැවත පළකිරීමකි.